မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကိုယ္တိုင္မိန္႕ၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့စကား



" . . . သာသနာ့့ အာဇာနည္ . . . "  ===================  ကမၻာ့ ဥာဏ္အေကာင္းဆံုး လူသားအျဖစ္ ဘာသာျခားတို ့၏ဂင္းနစ္မွတ္တမ္းတင္ခံရသူ ..။  သံဃာေတာ္ အေပါင္းတို ့၏ ဥေသွ်ာင္ သံဃာ့မဟာနာယကႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းခဲ့သူ...။  ဲျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ညီေတာ္ အရွင္အာနႏၵာကဲ့သို ့ တရားေတာ္၊ ျမတ္ဓမၼတို ့ရဲ့ ဘ႑ာတိုက္ ..။  သူ ့ဥာဏ္ေတာ္ကို အမ်ားအက်ိဳး အတြက္အခ်ိန္ျပည့္ မေနမနား အသံုးခ်ေပးခဲ့သူ .. ..။  မ်ိဳးဖ်က္ အဓမၼတို ့၏ ဘာသာေရးလႊမ္းမိုးမႈကို ေပၚေပၚတင္တင္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ဆန္ ့က်င္ခဲ့သူ ...။  တပည့္သံဃာေတာ္ေတြကို ထိလာလွ်င္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ ေရွ ့ကရပ္၍ ကာကြယ္ေပးရဲသူ . .။  ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာေတာ္အတြက္ အတုယူဖြယ္ရာ နိဗၺာန္ေဆာ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး တစ္ပါး . .။  ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ထိတိုင္ လက္ႏွိပ္စက္တစ္လံုးျဖင့္ ဓမၼစာေပမ်ားကို ဘာသာျပန္ဆိုေပးခဲ့သူ ...။  ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ေသသည္အထိ သာသနာျပဳေနပံု . . .။   Admin - ေဒါက္တာေက်ာ္လြင္  By ျမန္မာျပည္မွျမန္မာလူမ်ဳိး ----------------------------------------------------------------------- Posted By : ၿမန္မာ့သတင္းမ်ားစုစည္းရာ (MNC)
" . . . သာသနာ့့ အာဇာနည္ . . . "

===================

ကမၻာ့ ဥာဏ္အေကာင္းဆံုး လူသားအျဖစ္ ဘာသာျခားတို ့၏ဂင္းနစ္မွတ္တမ္းတင္ခံရသူ ..။

သံဃာေတာ္ အေပါင္းတို ့၏ ဥေသွ်ာင္ သံဃာ့မဟာနာယကႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းခဲ့သူ...။

ဲျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ညီေတာ္ အရွင္အာနႏၵာကဲ့သို ့ တရားေတာ္၊ ျမတ္ဓမၼတို ့ရဲ့ ဘ႑ာတိုက္ ..။

သူ ့ဥာဏ္ေတာ္ကို အမ်ားအက်ိဳး အတြက္အခ်ိန္ျပည့္ မေနမနား အသံုးခ်ေပးခဲ့သူ .. ..။

မ်ိဳးဖ်က္ အဓမၼတို ့၏ ဘာသာေရးလႊမ္းမိုးမႈကို ေပၚေပၚတင္တင္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ဆန္ ့က်င္ခဲ့သူ ...။

တပည့္သံဃာေတာ္ေတြကို ထိလာလွ်င္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ ေရွ ့ကရပ္၍ ကာကြယ္ေပးရဲသူ . .။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာေတာ္အတြက္ အတုယူဖြယ္ရာ နိဗၺာန္ေဆာ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး တစ္ပါး . .။

ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ထိတိုင္ လက္ႏွိပ္စက္တစ္လံုးျဖင့္ ဓမၼစာေပမ်ားကို ဘာသာျပန္ဆိုေပးခဲ့သူ ...။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ေသသည္အထိ သာသနာျပဳေနပံု . . .။

က်ေနာ့္မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး
မဂၤလာရွိေသာ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ကို ေပ်ာ္ရြင္စြာျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစ။
ဘေလာ့ဂါ








Monday, June 26, 2017

က်ြန္ေတာ္ေျပာမည္႔ ကိုသန္းစိုး၏အေျကာင္း

က်ြန္ေတာ္ေျပာဆိုရမည္႔ အေျကာင္းမွာ ကိုသန္းစိုး၏အေျကာင္း ျဖစ္သည္။ ကိုသန္းစိုးအား ညီအစ္ကို ရဲေဘာ္မ်ားက ရဲရင့္ဟု သိထား
ျကသည္။ ရဲရင့္ဟူေသာအမည္မွာ ျမန္မာေလေျကာင္းပိုင္ ခရီးသည္တင္ေလယာဥ္အမွတ္ ၂၈ ( Fokker 28 )ကို ျပန္ေပးဆြဲခဲ႔စဥ္ အသံုးျပဳ ခဲ႔ေသာ နာမည္ျဖစ္သည္။ ၄င္းေလယာဥ္သည္ ျမန္မာနိုင္ငံ ျမိတ္ေလဆိပ္မွ ရန္ကုန္ျမိဳ႔သို႔ စတင္ပ်ံသန္းခ်ိန္မွာပင္ ကိုရဲရင့္(ရန္ကုန္)နွင့္ ကိုရဲသီဟ (သံုးဂြျမိဳ႔ ) တို့မွ ျပန္ေပးဆြဲခဲ႔ျခင္း ျဖစ္သည္။
ထိုေလယာဥ္အား မိုင္၈၀ အကြာအေဝးရိွ ထိုင္းနိုင္ငံ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ ေလယာဥ္ကြင္းျဖစ္ေသာ
ဥ -Tapao ေလယာဥ္ကြင္းသို႔ ေခၚေဆာင္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္သည္။
၄င္း ကိုရဲရင့္ေခၚ ကိုသန္းစိုးသည္ ရန္ကုန္စက္မႈ တကၠသိုလ္ ပထမနွစ္ေက်ာင္းသားျဖစ္ခဲ႔ျပီး အသက္ ၂၁ နွစ္အရြယ္သာ ရိွခဲ႔ပါေသးသည္။ ၄င္းသည္ ၈၈၈၈ ကာလ၌ ျမန္မာတစ္နိင္ငံလံုး လူထုအံုျကြမႈျကီး ျဖစ္ပြားရာမွ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီနွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးကို အာမခံသည့္ အစိုးရတစ္ရပ္ ေပၚေပါက္လာရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ထိုင္းနိုင္ငံဘက္သို႔ ကူးေျပာင္းလာေသာ ေက်ာင္းသား နိုင္ငံေရးသမားမ်ားအတြင္းမွ တိုင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရိွေသာ လူငယ္တစ္ဦးသာ ျဖစ္ပါသည္။
အထက္ပါ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈနွင့္ ပတ္သတ္၍
နံပါတ္ (၁) ျမန္မာနိုင္ငံအတြင္း၌ ဒီမိုကေရစီနွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ရွင္သန္ခြင့္ရရန္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ
နိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားျကိဳ းပမ္းေနသူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ အပါအဝင္ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားအား ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္တို႔မွ မတရားဖမ္းဆီး ထိန္းသိမ္းျခင္းကို ရပ္တန့္ျပီး ခ်က္ခ်င္းလႊတ္ေပးရန္ ။
နံပါတ္ (၂) ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ထြန္းကားျပီး လူ႔အခြင့္အေရးကို အာမခံသည္႔ အစိုးရတစ္ရပ္ကို ပံုေဖာ္ျကရန္
တို႔ အက်ံဴ းဝင္ေသာ ေတာင္းဆိုခ်က္ ၇ ခ်က္ နွင့္
ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈကို ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ပါသည္ ။
ကိုရဲရင့္နွင့္ ကိုရဲသီဟ တို့သည္ အထက္ပါ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈ ကိစၥတြင္
(က) သက္ျကီးရြယ္အိုနွင့္ သက္ငယ္အရြယ္မ်ား စုစုေပါင္း ၃၀ဦးကို ဥ-Tapao ေလယာဥ္ကြင္းသို႔ ဆိုက္ေရာက္သည္နွင့္ တစ္ျပိဳ င္နက္ လႊတ္ေပးခဲ႔သည္။
(ခ) ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲေနစဥ္ ကာလအတြင္း
ေလယာဥ္ဝန္ထမ္း သံုးဦးနွင့္ ခရီးသည္ေပါင္း ၈၀ဦးကို စိတ္ပိုင္း ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ထိခိုက္နာက်င္ေစမည္႔ မည္သည့္အမႈကိုမ်ွ မျပဳ ခဲ႔၊ အႏၱရာယ္ မေပးခဲ႔ ။
ထိုအခ်က္မ်ားကို ထိုင္းနိုင္ငံ ဒုတိယဝန္ျကီးခ် ဳပ္ကိုယ္တိုင္က သတင္းဌာနမ်ားသို႔ တရားဝင္ေျပာျကားခဲ႔ျခင္း ျဖစ္သည္။
ကိုရဲရင့္နွင့္ ကိုရဲသီဟတို႔၏ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲ အခ်ိန္ကာလမွာ ၉ နာရီမ်ွသာ ျကာျမင့္ခဲ႔သည္။ ထိုကာလ၏ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရမွ ခရီးသည္မ်ား၊ေလယာဥ္ဝန္ထမ္းမ်ား၏ ဘဝနွင့္ အသက္ကို လံုးဝ ငဲ႔ညွာစဥ္းစားျခင္း မရိွသည္ကို မ်က္ဝါးထင္းထင္း ေတြ႔လာရျပီးေနာက္
ကိုရဲရင့္နွင့္ ကိုရဲသီဟတို႔သည္ ခရီးသည္အားလံုးအား ယဥ္ေက်းဖြယ္ရာစြာ ႏႈတ္ဆက္ျပီး ၄င္းတို႔နွစ္ဦးသည္ ထိုင္းနိုင္ငံအာဏာပိုင္တို႔ထံ၌ ကိုယ္တိုင္အဖမ္းခံခဲ႔ျကသည္။ ထို့ေျကာင့္ ထိုင္းနိုင္ငံ ဒုတိယဝန္ျကီးခ် ဳ ပ္ Sirisamphan ကိုယ္တိုင္ ကိုရဲရင့္နွင့္ ကိုရဲသီဟတို႔အတြက္ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ေအာင္ ညွိနႈိင္းေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႔ပါသည္။
၄င္းတို႔ ႏွစ္ဦးအား ထိုင္းနိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႔ရိွ Special Detaintion Centre( SDC)တြင္ သိကၡာရိွေသာ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအျဖစ္ ထိန္းသိမ္းထားခဲ႔သည္ ။
ကိုရဲရင့္နွင့္ပတ္သတ္၍ က်ြန္ေတာ္တင္ျပလိုေသာ အခ်က္မ်ားမွာ
(၁) ကိုရဲရင့္သည္ ထိုင္းနိုင္ငံအတြင္း ေနထိုင္၍ ျမန္မာနိုင္ငံႏွင့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ား၏ ဘဝကို စစ္လက္နက္ျဖင့္ ဘိုက်လႊမ္းမိုးမႈအား စဥ္ဆက္မပ်က္ဆန္႔က်င္ ကန္႔ကြက္ခဲ႔သည္ ။
(၂) ထိုင္းနိုင္ငံအတြင္း၌ လႈပ္ရွားေနျကေသာ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီရရိွေရးအတြက္ စစ္လက္နက္ကိုင္ အျကမ္းဖက္မွသာ ေအာင္ပြဲခံနိုင္လိမ့္မည္ဟု ယံုျကည္ခဲ႔ျကသည္။ မည္သည့္အဖြဲ႔အစည္းနွင္႔မ်ွ ဆက္စပ္ပတ္သတ္မႈ မရိွခဲ႔ျခင္း ။
(၃) ေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲစဥ္ကာလတြင္ ခရီးသည္မ်ားနွင့္ ေလယာဥ္ဝန္ထမ္း အားလံုးတို႔အား (၄င္းတို့၏ လုပ္ရပ္သည္ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈတို့ကိုလည္းေကာင္း စစ္အာဏာရွင္မ်ားမွ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီနွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး လိုလားသူတို႔အား မတရား ဖိနွိပ္ညွင္းဆဲမႈအားလည္းေကာင္း ကမ႓ာမွ အာရံုစိုက္လာေစရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္ဟု )ရွင္းျပေျပာဆိုခဲ႔သည္ ။
(၄) ေလယဥ္ ျပန္ေပးဆြဲေနစဥ္ကာလအတြင္း ေသေစနိုင္ေသာ၊ထိခိုက္နာက်င္ေစနိုင္ေသာ မည္သည့္လက္နက္ ကိရိယာကိုမ်ွ အသံုးျပဳျခင္း မရိွခဲ႔ ။
(၅) ကိုသန္းစိုး (ခ) ကိုရဲရင့္သည္ ထိုင္းနိုင္ငံအတြင္းရိွ (SDC) ထိန္းသိမ္းေရး စခန္းမွ လႊတ္ေျမာက္ခဲ႔ျပီးေနာက္ ထိုင္းနိုင္ငံအတြင္းေနထိုင္စဥ္၊ တတိယနိုင္ငံမ်ားတြင္ ေနထိုင္စဥ္ ကာလမ်ားအတြင္း၌ မည္သည့္ အျကမ္းဖက္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားနွင့္ ပတ္သတ္ဆက္ႏႊယ္ျခင္း မရိွဖူးသကဲ႔သို႔ မည္သည့္ အျကမ္းဖက္လႈပ္ရွားမႈကိုမွ် ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ျခင္း မရိွပါ။
ထို႔ေျကာင့္ ကေနဒါနိုင္ငံေတာ္ အစိုးရနွင့္ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားသို႔ ကိုသန္းစိုး (ခ)ကိုရဲရင့္၏ နိုင္ငံေရးခိုလႈံခြင့္ ပန္ျကားခ်က္ကို သက္ညွာစြာ လိုက္ေလ်ာေပးနိုင္လိမ့္မည္ဟု ယံုျကည္မိပါသည္။
( *** အထက္ပါ ပန္ျကားခ်က္အား စဥ္းစားရာတြင္ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ လက္ရိွ နုိင္ငံေရးအေျခအေနအား အေလးအနက္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္ပါသည္။
~~~ လႊတ္ေတာ္တြင္း၌ စစ္အင္အား ၂၅ ရာခိုင္နႈန္း ရိွေနျခင္းသည္ မ်က္ေမွာက္ကာလ စစ္အာဏာတည္ဆဲျဖစ္ေျကာင္း ျပယုဂ္ ။
~~~ အစိုးရမွ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို အားသြန္ခြန္စိုက္ ျကိုးပမ္းေနစဥ္တြင္ နယ္စပ္ေဒသအတြင္း စစ္မက္ျဖစ္ပြားမႈနွင့္ အနိ႒ာရံု ျမင္ကြင္းမ်ားသည္ စစ္အာဏာတည္တံ႔ေနေသးေျကာင္း ျပယုဂ္တို႔ ျဖစ္ျကပါသည္။
ေလးစားစြာျဖင့္
သိန္းထြန္း
ONSOB
( Oversea National Student Organization of Burma )
**** အျကမ္းမဖက္ နွလံုးရည္သံုး
တိုက္ပြဲဝင္အဖြဲ႔ ***
မွတ္ခ်က္ -
ONSOB သည္ ထိုင္းနိုင္ငံဘန္ေကာက္ျမိဳ႔ ၌
ကိုသန္းစိုး (ခ)ကိုရဲရင့္နွင့္ က်ြႏ္ုပ္တို႔ အတူရိွေနစဥ္က ဘန္ေကာက္အေျခစိုက္ အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္ပါသည္ ။

Sunday, June 25, 2017

ျပန္ခ်ိန္မတန္ေသးတဲ့ အိမ္ဆီသို႔




ဇြန္မုိး – ျမန္မာျပည္သို႔ေပးစာ – ျပန္ခ်ိန္မတန္ေသးတဲ့ အိမ္ဆီသို႔

June 25, 2017
ဇြန္မုိး – ျမန္မာျပည္သို႔ေပးစာ – ျပန္ခ်ိန္မတန္ေသးတဲ့ အိမ္ဆီသို႔
(မိုုးမခ) ဇြန္ ၂၅၊ ၂၀၁၇

ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ

လနဲ႔ခ်ီ စာမလာသတင္းမၾကားလို႔ ေမွ်ာ္တလင့္လင့္ ျဖစ္ေနၾကလား။ တကယ္ဆို ေျပာင္းလဲေနၿပီဆိုတဲ့ ဒို႔ျပည္ႀကီးရဲ ႔ အေျခအေနကို ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး ေျပာခ်င္တာေတြ ရင္နဲ႔အျပည့္ရွိေနေပမယ့္ ဒီေန႔ေရးမယ္ ဟိုေန႔ေျပာမယ္လို႔ စဥ္းစားၿပီး ေန႔တဓုဝ အရႈပ္အလုပ္ေတြနဲ႔ ရႈပ္ေနလို႔ Facebook ကေနပဲ သူငယ္ခ်င္းတခ်ဳိ ႔ကို တို႔ကနန္းဆိတ္ကနန္း ဟိုေရးဒီေရး ေရးေျပာႏိုင္ခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ မေျပာမျဖစ္ကိစၥတခု ေပၚလာလို႔ အခ်ိန္ယူၿပီး ဒီစာကို ေရးလိုက္တာပါ။ ဒီစာကိုဖတ္ၿပီး၊ ငါ့ေမတၱာရပ္ခံခ်က္ကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ အႀကံျပဳ၊ ဝိုင္းဝန္းကူညီေစခ်င္တယ္။
ငါ့အေနနဲ႔ ျပည္ပေရာက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုယ္စား ျပည္တြင္းမွာ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနၾကတဲ့ မင္းတို႔ (မ်ဳိးဆက္ေဟာင္း၊ မ်ဳိးဆက္သစ္) ေတြကို အသိေပး၊ ေတာင္းဆိုခ်င္တဲ့ အကူအညီက – ဒီေန႔အထိ ျပည္တြင္းမီဒီယာေတြ ေရးသားေဖာ္ျပျခင္း မရွိေသးတဲ့၊ မင္းတို႔ အမ်ားစု သတိမထား၊ ဂရုမျပဳမိတဲ့ (သတင္း) – ကေနဒါ (Canada) ႏိုင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရး ခိုလံႈခြင့္ရရွိဖို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးစားေနခဲ့တဲ့ ဒို႔ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ ရဲေဘာ္တေယာက္ကို ကေနဒါ အစိုးရက ခိုလံႈခြင့္ ေလွ်ာက္ထားမႈကို ျငင္းပယ္လိုက္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံကို သူ႔ဆႏၵမပါဘဲ (အတင္းအဓမၼ) မၾကာခင္ ျပန္ပို႔ႏိုင္ဖုိ႔ကို စီစဥ္ေနတဲ့အေၾကာင္းပါ။ ကေနဒါႏိုင္ငံမွာ တရားဝင္ေနထိုင္ခြင့္ ႏုိင္ငံေရး ခုိလံႈခြင့္ အျငင္းပယ္ခံရတဲ့ ဒို႔ရဲေဘာ္ႀကီးက ကိုသန္းစိုး (ေခၚ) ရဲရင့္ ပါ။ သူကိုေတာ့ ဒို႔ရွစ္ပူးမ်ဳိးဆက္ေတြ သိၾကေပမယ့္၊ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကေတာ့ သိၾကမွာမဟုတ္ဘူး။
ဒီလို ရုတ္ခ်ည္း သူကို ဆိုင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္ ျပန္ပို႔ဖို႔ ျဖစ္လာတဲ့အေၾကာင္းက လက္ရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အာဏာတခ်ဳိ ႔တဝက္ မွ်ေဝရယူထားတဲ့ အရပ္သားအစိုးရက အခုဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲေတြနဲ႔အတူ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚ ေရာက္ရွိေနၿပီလို႔ ေမာင္းခတ္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ သံတမန္၊ စီးပြားေရး၊ ကုန္သြယ္ေရးေတြ လုပ္လာခ်ိန္မွာ၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ဆက္ဆံေရး ပ်က္ျပယ္ခဲ့တဲ့ ကေနဒါႏုိင္ငံနဲ႔ ႏွစ္ႏိုင္ငံခ်စ္ၾကည္ေရး ျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖို႔ ႏွစ္ႏိုင္ငံ အာဏာပိုင္ေတြ ေတြ႔ဆံုခ်ိန္မွာ ကေနဒါအစိုးရက လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၅) ႏွစ္ေလာက္က ကေနဒါႏုိင္ငံကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွတဆင့္ နယ္စပ္ေက်ာ္ျဖတ္ တရားမဝင္ ဝင္ေရာက္လာခဲ့ၿပီး ႏုိင္ငံေရးခိုလံႈခြင့္ ေတာင္းဆိုေနခဲ့တဲ့ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ အေရးေတာ္ပံုေက်ာင္းသားတေယာက္ကို ကေနဒါႏုိင္ငံအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးခိုလံႈခြင့္ေပးဖို႔ ျငင္းဆုိထားၿပီး၊ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လည္လႊဲေျပာင္းေပးလိုေၾကာင္း ေျပာဆိုတဲ့အခါ ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြက (ဘယ္သူဘယ္ဝါ အတိအက်မသိ) … ရဲရင့္နဲ႔ မည္သူမဆိုကို ေျပာင္းလဲပြင့္လင္းလြတ္လပ္လာတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ျပန္ပို႔ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္လို႔ အခုလို ကေနဒါႏုိင္ငံကေန ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပန္ပို႔ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ သိရွိရတယ္။
ဒီမွာ မင္းတို႔ (စာဖတ္သူေတြ) အေနနဲ႔ ေမးစရာရွိေကာင္းရွိမယ္ – သူက ဘယ္သူမုိ႔လို႔ ငါတုိ႔ေတြက ေရွ ႔ေနလိုက္ သူ ျမန္မာျပည္ ျပန္မပို႔ေရးကို စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကတာလဲ။ ဘာျဖစ္လို႔ သူအေနနဲ႔ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ ေျပာဆိုေနတဲ့ ပြင့္လင္းတိုးတက္ေျပာင္းလဲလာၿပီဆိုတဲ့ အမိျမန္မာျပည္ကို ျပန္မလာခ်င္တာလဲ။ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ပို႔မွာကို ဘာျဖစ္လို႔ အေၾကာက္အကန္ ျငင္းေနတာလဲ။ မင္းတုိ႔က ဘာျဖစ္လို႔ သူကို ဝိုင္းရံေပးရမွာလဲစတဲ့ ေမးစရာေတြ ေျပာစရာေတြ ရွိၾကမွာပါ။ မင္းတို႔ သိခ်င္၊ သိသင့္တာကို အေသးစိတ္ အလံုးစံု ေျပာျပခ်င္ေပမယ့္ (ေပ) စာရွည္မွာေၾကာင့္လို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုးအက်ဥ္းရံုးပဲ ေျပာေတာ့မယ္။
ဦးစြာ မင္းတို႔ (ေမး) သိခ်င္တဲ့ … သူက ဘယ္သူမုိ႔လို႔ ငါတုိ႔ေတြက အခုလို အသဲအသန္ စိုးရိမ္တႀကီးနဲ႔ သူ႔ကို ျမန္မာျပည္ ျပန္မပို႔ေရးအတြက္ လႈံေဆာ္ေနၾကတာလဲဆိုတာကို ေျဖၾကားရရင္ သူက ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ အေရးအခင္းတုန္းက RIT ေက်ာင္းသား တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူ (ကို)သန္းစိုး။ ၁၉၈၈ စက္တင္ဘာလ (၁၈) ရက္ေန႔ စစ္တပ္ အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ ျပည္တြင္းမွာ အာဏာသိမ္း စစ္အစိုးရကို ေဒါင္းလံလႊင့္ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ ဆက္လက္တိုိက္ပြဲဝင္ေနခဲ့တဲ့ မင္းတို႔ေတြကို စစ္ဘီးလူးေတြက ပိုးဆိုးပက္စက္ သတ္ျဖတ္ဖမ္းဆီးေနခ်ိန္မွာ ကိုသန္းစိုးအပါအဝင္ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ (ေတာခို) ေက်ာင္းသားေတြက ျမန္မာျပည္နယ္စပ္တေၾကာမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ေနၾကတဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႔။ ဒါေပမဲ့ ဒို႔ေတြရဲ ႔ လက္နက္ကိုင္လႈပ္ရွားမႈက အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ထင္သေလာက္ ခရီးမေပါက္ခဲ့ဘူး။ ဒီလက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ပုန္ကန္မႈအေၾကာင္း ေနာက္ႀကံဳရင္ ေျပာတာေပါ့။ အခုေတာ့ ကိုသန္းစိုးအေၾကာင္း ဆက္ေျပာရရင္…
အဲဒီလို စစ္အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွာ ဒုကၡပင္လယ္ေဝေနတဲ့ ျပည္တြင္း-နယ္စပ္ ဒို႔ေက်ာင္းသားေတြရဲ ႔ အေျခအေနကို ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ကမာၻႀကီးက ဘာဆိုဘာမွ မၾကားသိဘူး၊ စိတ္မဝင္စားဘူး။ ႏွစ္ကာလရွည္ အာဏာရွင္ဗိုလ္ေနဝင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကမာၻႀကီးနဲ႔ ျဖတ္ေတာက္၊ အေမွာင္တုိက္သြင္းခဲ့တာေၾကာင့္ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ လူထုအေရးေတာ္ပံုႀကီးမွာ သို႔ေလာသို႔ေလာနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ တရုတ္အစိုးရ ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားမႈေအာက္မွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသလို ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ အဲဒီလို ႏိုင္ငံတကာ အေလးေပး၊ စိတ္ဝင္စားမႈ မရွိတာကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး စစ္အစိုးရက ျပည္တြင္းလႈပ္ရွားမႈေတြကို ထင္တိုင္းႀကဲ ရက္ရက္စက္စက္ ၿဖိဳခြဲခဲ့တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအဝင္ မင္းတို႔အားလံုး ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္းခံရၿပီး တႏိုင္ငံလံုး ျပားျပားဝပ္ေနတာကို ေငးေမာလက္ပိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံတကာသိေအာင္၊ ကမာၻသတင္းမီဒီယာေတြ စိတ္ဝင္စားလာေအာင္ နယ္စပ္နဲ႔ ထိုင္းႏုိင္ငံမွာ ခိုလံႈလႈပ္ရွားေနၾကတဲ့ ဒို႔တေတြ နည္းမ်ဳိးစံုရွာ ႀကံဖန္ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။
အဲဒီလို ေတာင္မင္းကို ေျမာက္မင္း ကယ္ဖို႔ ေဒါင္းဆားခ်က္ ႀကိဳးစားေနခ်ိန္မွာ ထိုင္းနယ္စပ္ကေန အခက္အခဲ၊ အတားအဆီး၊ အႏၱရာယ္ေတြကို ေက်ာ္လႊားၿပီး ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ (၁) ရက္ေန႔မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းကို လွ်ဳိ ႔ဝွက္ဝင္ေရာက္ၿပီး၊ ၁၉၈၉ ေအာက္တုိဘာ (၆) ရက္ေန႔မွာ  ရဲရင့္အမည္နဲ႔ ရဲသီဟနဲ႔အတူ ေတာင္ပိုင္းၿမိတ္ၿမိဳ ႔ကေန ရန္ကုန္ၿမိဳ ႔ကို ပ်ံသန္းတဲ့ ေလယာဥ္ဝန္ထမ္း နဲ႔ ခရီးသည္ (၈၅) ဦးပါတဲ့ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းပိုင္ ေလယာဥ္ပ်ံကို ဗံုးအတု (ဆပ္ျပာဗူးတစ္ဗူးကုိ ဗံုးဟု လိမ္ညာလ်က္) နဲ႔ ေလယာဥ္မွဴးနဲ႔ ခရီးသည္မ်ားကို ေမတၱာရပ္ခံၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေလယာဥ္ျပန္ပြဲဆြဲၿပီး ကမာၻ႔သတင္းမီဒီယာေတြကေန ျမန္မာစစ္အစိုးရရဲ ႔ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြကို ဖြင့္ခ်ေဖာ္ထုတ္လိုက္တယ္။
ေလယာဥ္ပ်ံ ျပန္ေပးဆြဲတာကို ႀကီးေလးတဲ့ အၾကမ္းဖက္လႈပ္ရွားမႈလို႔ ႏိုင္ငံတကာက သတ္မွတ္ထားေပမယ့္ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ ႔ လႈပ္ရွားမႈက ဗံုးအတုနဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး၊ ခရီးတေလွ်ာက္လံုး ေလယာဥ္မွဴးမ်ားနဲ႔ ခရီးသည္မ်ားကို သူတို႔ ဘယ္သူဘယ္ဝါ၊ ဘာေၾကာင့္ အခုလို ေလယာဥ္ပ်ံေပးဆြဲရသလဲ ဆိုတာကို တေလးတစား ရွင္းလင္းေျပာျပၿပီး၊ ေမတၱာရပ္ခံ ေတာင္းပန္စကား ဆိုခဲ့တာကို ခရီးသည္တခ်ဳိ ႔က ေျပာဆိုၾကတယ္။ ရဲရင့္ ေျပာဆိုခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းအရ ထိုင္းအာဏာပုိင္မ်ား၏ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ ေလယာဥ္ကုိ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕အစား U-Tapao ထုိင္းေရတပ္စခန္းတြင္ ဆင္းသက္ရန္ သေဘာတူခဲ့ၿပီး ေရတပ္စခန္းကို ည​ေန (၅) နာရီ (၄၅) မိနစ္ခန္႔မွာ ဆင္းသက္ခဲ့သည္။
ေလယာဥ္ဆင္းသက္ၿပီး ေစ့စပ္သေဘာတူညီမႈေတြ လုပ္ေဆာင္ၿပီးေနာက္ ထုိင္းအစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦး ေလယာဥ္ေပၚသို႔ ေရာက္ရိွလာခဲ့ၿပီး ျမန္မာစစ္အစိုးရ (ႏိုင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးႏွင့္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ (SLORC) ထံသုိ႔ အခ်က္ (၇) ခ်က္ပါေသာ ႏိုင္ငံေရး ေတာင္းဆိုမႈ ေၾကညာစာတမ္း ထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြက …
(၁) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျခြင္းခ်က္မရိွ ျပန္လႊတ္ေပးရန္
(၂) ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကို ျခြင္းခ်က္မရိွ ျပန္လႊတ္ေပးရန္
(၃) စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္း အျပင္မထြက္ရ အမိန္႔ကို ျပန္လည္ ႐ုတ္သိမ္းေပးရန္
(၄) စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ ပုဂိၢဳလ္မ်ားအားလံုး စစ္တန္းလ်ားျပန္ရန္
(၅) ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားကို တည္ေဆာက္ရာ၌ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢအဖြဲ႕၏ အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈမ်ားကို ခြင့္ျပဳရန္။ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားတိုင္ ရွည္ၾကာခဲ့သည့္ တုိင္းရင္းသား ျပည္တြင္းစစ္မ်ားကို ဟန္႔တားရပ္စဲရန္ႏွင့္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတြက္ ေရရွည္ခံေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရိွေစရန္၊
(၆) SLORC ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူ အုပ္စုမ်ားအၾကား ႏိုင္ငံေရးအရ ေက်ေအးမႈကို ကမာၻ႔ကုလသမဂၢ မွ ေစာင့္ၾကည့္ႀကီးၾကပ္ခြင့္ျပဳရန္
(၇) လူထုအတြက္ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ယူဆခြင့္ျပဳေရး အာမခံ ကတိျပဳရန္
တို႔ျဖစ္တယ္။ အဲဒီေနာက္ ထုိင္းအစိုးရနဲ႔ အေပးအယူ၊ သေဘာတူညီမႈေတြ ရယူၿပီး၊ လက္နက္ခ် အဖမ္းခံခဲ့တယ္။ ထိုင္းအစိုးရက တရားဥပေဒနဲ႔အညီ လနဲ႔ခ်ီ စစ္ေဆးေမးျမန္းၿပီး၊ ၁၉၉၀ မတ္လ (၂၁) ရက္ေန႔မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံေတာ္ဝင္ တရားရံုးမွ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးကို ေထာင္ဒဏ္ (၆) ႏွစ္ ျပစ္ဒဏ္ခ်ၿပီး ဘန္ေကာက္ၿမိဳ ႔ အထူးထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရး စင္တာ (Special Detention Center) မွာ ထိန္းသိမ္းထားရွိခဲ့ၿပီး အက်ဥ္းက်ခံေနစဥ္ကာလမွာ သူတုိ႔ရဲ ႔ အက်င့္စာရိတၱ၊ တည္ၾကည္ရိုးသားမႈေၾကာင့္ အျပစ္ဒဏ္ကို ေလွ်ာ့ေပါ့ၿပီး၊ ထိုင္းမိဘုရား၏ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ျဖင့္ ၾသဂုတ္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္မွာ လႊတ္ေပးခဲ့တယ္။ ေထာင္ကလြတ္လာၿပီးေနာက္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ ႔တဝိုက္မွာ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ခိုလံႈေနထိုင္ခဲ့ၾကတယ္။
အဲဒီကာလအတြင္းမွာ ကိုသန္းစိုး – ရဲရင့္ က စာဖတ္ေလ့လာမႈေတြလုပ္ၿပီး အေမရိကန္ႏိုင္ငံကေပးတဲ့ ပညာေတာ္သင္ဆု စာေမးပြဲကို ေအာင္ျမင္ကာ၊ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ တကၠသိုလ္မ်ားမွာ ပညာသင္ၾကားခြင့္ အခြင့္အလမ္းကို ရရွိခဲ့တယ္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္မွာ ငါ စာသင္ၾကားေနတဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အေနာက္အလယ္ပိုင္း အင္ဒီးရားနားျပည္နယ္မွာရွိတဲ့ အင္ဒီးရားနား တကၠသိုလ္ ဘလူးမင္တန္ (Indiana University Bloomington) ကို ေရာက္ရွိလာခဲ့တယ္။အေသာက္အစား၊ အေပ်ာ္အပါးကင္းရွင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ ခိုင္ခိုင္မာမာနဲ႔ ေက်ာင္းစာကို တခုတ္တရ ႀကိဳးစားသင္ယူခဲ့တဲ့ စာေတာ္စာႀကိဳးစားတဲ့ ေက်ာင္းသားတေယာက္လို႔ သိခဲ့ၿပီး၊ တႏွစ္ေလာက္ အခန္းေဖာ္ အတူေနခ်ိန္မွာ သူ႔ရဲ ႔ ရိုးသားတည္ၾကည္မႈ၊ ခိုင္မာတဲ့စိတ္ဓါတ္၊ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးအေပၚ ထားရွိတဲ့ ေစတနာေတြကို ပိုသိရွိိခဲ့ရတယ္။ တကယ္ကို စိတ္ထားျဖဴစင္ၿပီး ခ်စ္ခင္ေလးစားဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ ရဲေဘာ္ရဲဖက္တေယာက္ ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၁၉၉၇ ပညာသင္ႏွစ္မွာ ကံဆိုးစြာနဲ႔ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္ခြင့္ကို ပယ္ခ်ခံရၿပီး၊ အေမရိကန္အစိုးရက ေလယာဥ္ပ်ံေပးဆြဲတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူကို စစ္ေဆးေမးျမန္းဖို႔ ပထမအႀကိမ္ တစ္လနီးပါး ထိန္းသိမ္းခဲ့ရၿပီး၊ ၂၀၀၁ စက္တင္ဘာလ (၉) ရက္ေန႔ နယူးေရာ့ခ္ နဲ႔ ဝါရွင္တန္ဒီစီတို႔ကို မူစလင္စစ္ေသြးၾကြေတြ တိုက္ခိုက္ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ရဲရင့္ ကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အမိေျမလံုၿခံဳေရးအဖြဲ႔ႀကီး (Homeland Security) က ဒုတိယအႀကိမ္ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းၿပီး တႏွစ္နီးပါးခန္႔ ေထာင္မ်ားစြာကို ေျပာင္းေရႊ ႔ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီး၊ ျပန္လည္လႊတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ပံုစံနဲ႔ သြားလာလႈပ္ရွားမႈကို အနီးကပ္ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္ကာလမွာ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္မရ၊ သြားေရးလာေရး၊ ေနေရးထိုင္ေရး အစစအရာရာ တင္းၾကပ္ခက္ခဲလာကာ ဖမ္းလိုက္လႊတ္လိုက္ သံသရာမွ လြတ္ကင္းေအာင္ တျခားတုိင္းႏိုင္ငံကို တရားဝင္ ထြက္ခြါသြားဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္ အေမရိကန္အစိုးရက ခြင့္မျပဳခဲ့တာေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေမရိကန္တဘက္ကမ္း အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ ကေနဒါႏုိင္ငံကို ၂၀၀၃ ႏိုဝင္ဘာ (၂၈) ရက္ေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္းအခ်ဳိ ႔ အကူအညီနဲ႔ လွ်ဳိ ႔ဝွက္ဝင္ေရာက္ခဲ့ၿပီး သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားကို အေၾကာင္းၾကားကာ ႏိုင္ငံေရး ခိုလံႈခြင့္ကို ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္။ ကေနဒါအစိုးရအေနနဲ႔ သူကို ႏိုင္ငံေရး ခိုလံႈခြင့္ မေပးေပမယ့္ ယာယီေနထိုင္ခြင့္ေပးခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာရွိတဲ့ ကေနဒီယန္ နဲ႔ ျမန္မာမိတ္ေဆြေတြရဲ ႔ ေျပာဆိုခ်က္အရ အရင္အတိုင္းပဲ မေျပာင္းမလဲ လူတုိင္းနဲ႔ သဟဇာတျဖစ္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံၿပီး၊ ရိုးရိုးကုပ္ကုပ္၊ ေအးေအးေဆးေဆး ေနထိုင္ေၾကာင္း သိရတယ္။
အခုေတာ့ ကေနဒါႏုိင္ငံက တရားဝင္ ႏုိင္ငံေရးခိုလံႈခြင့္ေပးဖို႔ စီစစ္စဥ္းစားေနခ်ိန္မွာ ဒို႔ႏိုင္ငံရဲ ႔ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြက ပြင့္လင္းလြတ္လပ္လာတဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံသစ္ဆီကို ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားကို တိမ္ေရွာင္သြားၾကသူေတြ အခ်ိန္မေရြး ျပန္လာႏိုင္ေၾကာင္း။ ကေနဒါႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ရဲရင့္ ကို လက္ခံဖို႔ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္၊ သူ႔မိခင္ႏိုင္ငံသို႔ လက္လႊဲျပန္ပို႔ခ်င္က ပို႔ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခ်က္ေတြေၾကာင့္ အခုလို ရဲရင့္ ကုိ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လည္ပို႔ေဆာင္ဖို႔ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။
ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ ေျပာေနတဲ့ ေျပာင္းလဲတိုးတက္လာတဲ့ အမိျမန္မာျပည္ကို ရဲရင့္ ျပန္ဖို႔ စိတ္ဆႏၵမရွိ (အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသး)၊ ဒို႔တေတြအေနနဲ႔ သူ႔ကို ျပန္မပို႔ေစခ်င္တဲ့အေၾကာင္းက ပြင့္လင္းလြတ္လပ္၊ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္း ေျပာင္းလဲလာတယ္ဆိုတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ ေတြ႔ျမင္ရသေလာက္ တရားဥပေဒ စိုးမုိးေရးက မေရမရာ၊ အာမခံခ်က္မရွိ – ျပည္ထဲေရးက စစ္တပ္လက္ထဲမွာ ရွိေနသေရြ ႔ တပ္အေနနဲ႔ သူတုိ႔ ရွင္းခ်င္တဲ့လူ၊ အစာမေၾကတဲ့လူဆိုရင္ ဖမ္းဆီးအေရးယူ ရွင္းလင္းေနေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ ႔ နဖူးကို ဖေနာင့္နဲ႔ေပါက္သြားခဲ့တဲ့ ရဲရင့္တို႔ကို တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးအေနနဲ႔ စာရင္းဖ်က္ ခြင့္လႊတ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ဒီေန႔အထိ မင္းတို႔အျမင္ ေတြ႔ေနတဲ့အတိုင္း ဒို႔ရဲေဘာ္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ အလြတ္သတင္းေထာက္ ကိုပါႀကီး ကို တပ္မေတာ္လွ်ဳိ ႔ဝွက္ခ်က္ေတြကို ေထာက္လွမ္းလို႔ဆိုၿပီး ရွင္းလင္းျပစ္ၿပီး လက္သည္မေဖာ္ (မေပၚ) အစအန ေဖ်ာက္ဖ်က္ထားခဲ့တယ္။ ABSDF ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ရဲေဘာ္ႀကီး ကိုမင္းသိန္း ကို တရားမဝင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္လို႔ိဆိုၿပီး ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္းထားတာ ဘယ္လိုအေျခအေနရွိမွန္း မသိရဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေရးဆြဲျပဌာန္းခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ ေျခဥကို ထိပါးလို႔ၿပီး လက္မည္းႀကီးေတြက ေရွ ႔ေနႀကီး ဦးကိုနီ ကို လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္လိုက္တာနဲ႔ (ငါတုိ႔ သိသေလာက္) စစ္အာဏာရွင္ေတြကို ကမာၻ႔အလယ္ အရွက္ခြဲခဲ့တဲ့ ရဲရင့္ နဲ႔ ရဲသီဟ ကို အေသရရ၊ အရွင္ရရ ဖမ္းဆီးဖို႔ ထိုင္းအစိုးရကို အေပးအယူလုပ္ၿပီး၊ ျမန္မာစစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားေတြ ႀကိဳးပမ္းခဲ့တယ္။ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD အစိုးရအေနနဲ႔ တိုင္းျပည္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ရာႏႈန္းျပည့္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသးဘူးဆိုတာ လူတုိင္းအသိ။ ဒီေန႔အထိ တိုင္းျပည္နဲ႔လူထု အက်ဳိးစီးပြား မေရွ ႔ရႈတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ႀကိဳးဆြဲရာ ကေနရတဲ့ စစ္တပ္အေနနဲ႔ ျပည္ထဲေရး၊ ရဲ နဲ႔ ၿမိဳ ႔နယ္ရပ္ေက်း ေထြအုပ္ေတြကို ခါးပိုက္ထဲထည့္ၿပီး ဥပေဒကို လုိရာဆြဲ လုပ္ေနၾကတာ ေမာင္းခတ္ေျပာစရာ မလိုဘူး .. ျပည္သူေတြအတြက္ တရားဥပေဒ စိုးမုိးေရး၊ လံုၿခံဳေရးဆိုတာ မရွိေသးဘူး။ ငါတို႔ အၾကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္တာက … NLD အစိုးရအေနနဲ႔ ရဲရင့္ ကို သူ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲ ရာဇဝတ္မႈအတြက္ တပ္ (ျပည္ထဲေရး) က ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ အေရးမယူ၊ ဖမ္းဆီးျခင္း မလုပ္ဘူးလို႔ အာမခံ မေပးႏိုင္သလို၊ သူ႔အသက္အႏၱရာယ္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ မင္းတို႔ငါတို႔အားလံုး အသိ၊ ၾကားေနျမင္ေနရတဲ့အတိုင္း … ရက္စက္ယုတ္မာခဲ့တဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္းေတြကလည္း Mafia ပံုစံနဲ႔ လူရွင္းပြဲေတြလုပ္၊ ဒါကို NLD အစိုးရအေနနဲ႔ မရႈႏိုင္မကယ္ႏိုင္၊ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးေအာက္မွာ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ လက္မိႈင္ခ်ကာ မူမမွန္၊ စိတ္မခ်ရတဲ့ ေျခဥအထက္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး နဲ႔ တပ္ကို အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ေခ်ာေမာ့ဆက္ဆံေနရတာ ဘယ္ေလာက္ စိုးရိမ္စရာေကာင္းလဲ။
ဒီအေျခအေနေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ရဲရင့္အေနနဲ႔ လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္ VOA သတင္းဌာနနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္းမွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာခဲ့တယ္ – ဘာေၾကာင့္ လတ္တေလာ အေျခအေနမွာ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္အေျခခ်ဖို႔ ဝန္ေလးတုံ႔ဆိုင္းေနရတဲ့အေၾကာင္း သူ႔ေျပာျပခ်က္ကို တခ်က္ၾကည့္ၿပီး (မင္းတို႔) နားလည္လက္ခံမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
“က်ေနာ္ ေထာင္ခ်ခံရမွာကို မေၾကာက္ပါဘူး။ ဒါေပမ့ဲ အမွန္တရားေတြ ဆံုးရံႈးသြားမွာကိုေတာ့ ေၾကာက္တာေပါ့။ အမွန္တရားအတြက္ စြန္႔စားသြားတဲ့လူေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ လက္ရွိမွာလည္း စြန္႔စားေနတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္။ အမွန္တရားေတြမေပၚဘဲနဲ႔ ေပ်ာက္သြားမွာကို ေၾကာက္လို႔ … အေရးႀကီးတာက ဘာလဲဆိုေတာ့ က်ေန္ာ ျဖစ္ေစခ်င္တာက က်ေနာ့္ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုးအတြက္ လံုၿခံဳမႈမရွိေသးတာ။ သက္ဆိုင္ရာအစိုးရက ဥပေဒေတြ ျပဌာန္းၿပီးေတာ့ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြ တရားဝင္ ဂုဏ္သေရရွိစြာနဲ႔ ျပန္လာဖို႔လုပ္ေပးတာမ်ဳိး မရွိကိုမရွိေသးတာ၊ မရွိေသးတဲ့အေၾကာင္းကလဲ ေဒၚစုတို႔အစိုးရအေနနဲ႔ လုပ္ရကိုင္ရတာ ခက္ခဲမႈေတြ ရွိေနလို႔ျဖစ္မွာပါ။”
ေနာက္ဆံုး ေျပာခ်င္တာက အရပ္သားအစိုးရအေနနဲ႔ … xx မႏိုင္ဘဲ ပဲႀကီးစားလုပ္ရပ္မ်ဳိးနဲ႔ သမိုင္းတရားခံ မျဖစ္ဖို႔။ ေျပာမယ္ဆို … စစ္အာဏာရွင္ေတြေၾကာင့္ ေတာခိုသြားသူေတြ၊ ျပည္ပတုိင္းႏုိင္ငံေတြကို ေရာက္ရွိသြားၾကသူေတြ – ေရာက္တဲ့အရပ္ကေန စစ္အာဏာရွင္စနစ္ က်ဆံုးေရး၊ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ တည္ေထာင္ေရးကို မဆုတ္မနစ္ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့သူေတြအားလံုး ငါတို႔ခ်စ္တဲ့ အမိေျမကို ဂုဏ္သိကၡာရွိစြာနဲ႔ ျပန္ခ်င္ၾကတယ္။ တိုင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တိုင္းက်ဳိးျပည္က်ဳိးကို ဆက္လက္ထမ္းရြက္ဖို႔ အၿမဲအဆင္သင့္ ရွိၾကတယ္။ အတင္းအဓမၼ ျပန္ပို႔စရာမလိုသလို၊ (ႏွစ္) ႏိုင္ငံ အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ အလွယ္အလွဲလုပ္သလိုမ်ဳိး မလုပ္ဘဲ၊
တရားဝင္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ ဖိတ္ေခၚႀကိဳဆိုမယ္ဆိုရင္ ရဲရင့္နဲ႔အတူ မ်ားစြာေသာ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုတပ္သားေတြ ေဒါင္းလံလႊင့္ၿပီး ျပန္လာၾကမွာပါ။
အခုေတာ့ ျပန္ခ်ိန္မတန္ေသးတဲ့အိမ္ကို မျပန္ႏိုင္ေသးတဲ့ ရဲရင့္အတြက္ မင္းတို႔ေတြ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဝိုင္းရံေပးၾကဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံတယ္။ မင္းတို႔ေတြ အေကာင္းဆံုး ရပ္တည္ေဆာင္ရြက္ေပးၾကမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ယံုၾကည္ပါတယ္။ မင္းတို႔အားလံုး က်န္းမာခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္ … မင္းတို႔ရဲ ႔
ဇြန္မိုး
* ရဲရင့္ရဲ ႔ သူ႔ဘဝတစိတ္တပိုင္း ေျပာဆိုခ်က္ကို ဒီ ဘေလာ့စာမ်က္နာ http://moethihaaung.blogspot.com/2017/04/blog-post_57.html မွာ ဖတ္ရႈႏိုင္တယ္။
Image may contain: 1 person, smiling
 Image may contain: 1 person, standing, outdoor and nature
 Image may contain: 1 person, closeup
 Image may contain: 1 person, house, tree, sky and outdoor

 Image may contain: 1 person
 Image may contain: 1 person, suit and closeup

(၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၅ ရက္ေန႕ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕မွ ထုတ္ေ၀ေသာ သံလြင္ တိုင္းမ္ ဂ်ာနယ္ပါ ေဆာင္းပါး။ ဤေဆာင္းပါးသည္ ထိုစဥ္က ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ သမုိင္းေနာက္ခံမ်ားကို ကိုယ္ေတြ႕ သက္ေသမ်ားက ေျပာျပထားသည့္ အတြက္ အနည္းငယ္ ရွည္ ေသာေၾကာင့္ ႏွစ္ပိုင္းခြဲကာ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။ ေဖာ္ျပထားသည့္ ဓာတ္ပံုမ်ားမွာ။ ကိုကိုဦး၊ ကိုမင္းလြင္။ ကိုျမင့္ေ၀။ ကိုမ်ိဳးေအး။ ကိုေက်ာ္သက္ႏွင့္ ကိုေဇာ္၀င္းတုိ႕၏ ပံုမ်ားျဖစ္ၾက၏။ ပစၥဳပၸန္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ သမိုင္းအတြက္ တစံုတရာ အေထာက္အကူ ျပဳႏိုင္ပါေစဟု ဆႏၵျပဳအပ္ပါသည္။ )
ယင္းရဲတိုက္ပြဲႏွင့္ သူ၏ သမိုင္းေကာက္ေၾကာင္းမ်ား (ပထမပိုင္း)
****** ******
ေဌး၀င္း
*********
´ကိုေဌး၀င္းေရ.. ခင္ဗ်ားနဲ႕ သံလြင္တိုင္းမ္ ကို ေက်းဇူးတင္တယ္ ဗ်ာ´
´က်ေနာ့ကိုေတာ့ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူး ေက်းဇူးစကား ဆုိစရာ မလုိပါဘူး ကိုျမင့္ေ၀.. က်ေနာ္တုိ႕က ကိုယ္ ႏိုင္တဲ့ေနရာ က ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ လုပ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္ထားၾကသူေတြဘဲဟာ။ ဒါနဲ႕ ထူးထူးဆန္း ဆန္း ေက်းဇူးတင္စကား အေလးအနက္ထား ေျပာရတာက ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ ဗ် ´
´ခင္ဗ်ားက မတင္နဲ႕ဆိုလည္း မတင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီလုိဗ် ေျပာခ်င္တာက ယင္းရတိုက္ပြဲမွာ က်ဆံုးသြားတဲ့ ကိုကိုဦးရဲ့ အ ေၾကာင္းေဆာင္းပါး သံလြင္တိုင္းမ္မွာ ပါလာၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ျပည္ပကိုေရာက္ေနၾကတဲ့ တပ္ရင္းအသီးသီးက ရဲေဘာ္ ေတြဟာ သူတို႕ကိုယ္ သူတို႕ယံုၾကည္မႈ ျပန္ၿပီး ျမင့္တက္လာၾကလို ့က်ေနာ္ ထင္တယ္။ ေခါင္း ေဆာင္မဟုတ္တဲ့ လူငယ္ ေတြ။ တခ်ိဳ႕ေခါင္းေဆာင္ငယ္ေတြ။ ေအာက္ေျခရဲေဘာ္ေတြရဲ့ အေျခအေနေတြ သူတို႕ရဲ့ သေဘာထားေတြ ဆႏၵေတြ သူ တို႕ရဲ့ စြန္႕လႊတ္မႈေတြ သမိုင္းျဖစ္စဥ္ေတြကို ေဖာ္ထုတ္ရေတာ့မယ္လို႕ သူတို႕ ယူဆပံုရတယ္။ အခု သူတို႕အခ်င္းခ်င္း တ ေယာက္နဲ႕တေယာက္ ပိုမို ဆက္သြယ္လာၾကတယ္။ စုစည္းမႈေတြရတဲ့ လကၡဏာေတြ ေတြ႕လာရ တယ္။ တပ္ရင္း ၁၀၁ က လူေတြဆိုရင္ ေတာထဲမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ သူတို႕ရဲ့ လူေတြကို ကာလတို ကာလရွည္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေစာင့္ေရွာက္ကူညီဖို႕ ျပင္ဆင္ေနတာေတာင္ ရွိေနၿပီ´
´အို.. ဟုတ္ရဲ့လား ကိုျမင့္ေ၀.. ၀မ္းသာလိုက္တာဗ်ာ.. အခ်င္းခ်င္း ျပန္လည္ ၾကည့္ရႈ ေစာင့္ရွာက္တာဟာ မဂၤလာတရား ေတာ္နဲ႕ ညီတာေပါ့ဗ်ာ´
သံလြင္တိုင္းမ္တြင္ က်ေနာ္ေရးခဲ့သည့္ ´ေခါင္းေဆာင္ပီသသူ´ ေဆာင္းပါးပါလာၿပီးေနာက္ က်ေနာ္ႏွင့္ ကိုျမင့္ေ၀သည္ သူ႕ ရံုးအနီးရွိ ေခ်ာင္းနံေဘးက ထမင္းဆိုင္တြင္ထိုင္ရင္း ေျပာဆိုေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ဒီေဆာင္းပါးေရးၿပီးသည့္ေနာက္ ကိုကိုဦး ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ မွတ္သားဘြယ္ရာ စကားမ်ားကို သူႏွင့္ တရင္းတႏွီးေနခဲ့ဖူးသူမ်ားက ထပ္ဆင့္ေပးလာၾကသည္မ်ားကို က်ေနာ္သည္ ကုိျမင့္ေ၀ကို ဖတ္ေစခဲ့၏။
´ကိုျမင့္ေ၀ က်ေနာ့္မွာ ကိုကိုဦးနဲ႕ ရင္းႏွီးတဲ့လူေတြဆီက ရထားတဲ့ စာေတြ.. ခင္ဗ်ားကို ေပးဖတ္မယ္´
´ေကာင္းတာေပါ့။ ဖတ္ခ်င္တယ္။ ဒါေတြဟာ ခင္ဗ်ား ေနာက္ထပ္ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ထပ္ေရးဖို႕လည္း အေထာက္အကူျပဳ မွာေပါ့´
´ပထမဆံုး ကိုမင္းလြင္ရဲ့ စာကို အရင္ဖတ္ၾကည့္ဗ်ာ
ဟုဆိုကာ ကိုျမင့္ေ၀ကို ေပးလုိက္၏။ ကုိမင္းလြင္၏စာတြင္
.. ကိုကိုဦးက ၁၉၈၈ မွာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ၾကည့္ျမင္တိုင္နယ္ေျမက ႐ူပေဗဒ ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားပါ။ သူနဲ႕က်ေနာ္ ၁၉၈၈ မတ္ ၁၇ ရက္မွာ RASU ထဲ အတူတူ အဖမ္းခံရဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲ့တုန္းက မသိခဲ့ၾကပါဘူး။ ဘုရားသုံးဆူေရာက္ မွ သူနဲ႔က်ေနာ္ အဲ့ဒီအေၾကာင္းေျပာျဖစ္တယ္။ သူက သူ ေထာင္ကလြတ္တဲ့ေန႔မွာ အေမအိုတစ္ေယာက္ လြတ္တဲ့ထဲ သူ႕ သားပါလာမလားရယ္လို႔ လာ႐ွာတဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီအေမအိုရဲ႕သားကို ကိုကိုဦးကသိပါတယ္။ မတ္ ၁၆ တံတားနီအေရးအခင္းမွာ က်ဆုံးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုကိုဦးက အေမအိုကို ေနာက္ထပ္ လြတ္လာမဲ့ ေက်ာင္းသား ေတြ က်န္ေသးၿပီး အေမ့သား အဲ့ဒီထဲမွာ ပါလာမွာပါလို႔ ႏွစ္သိမ့္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း က်ေနာ့ကို ေျပာျပပါတယ္။
က်ေနာ္ အေမတို႔ရဲ႕ သားေပါင္းမ်ားစြာရယ္လို႔ ABSDF စာေစာင္မွာ ဝတၳဳတို ေရးခဲ့တယ္။ ေဆး ၁ က ကိုေအးမင္း ေရး ခိုင္း လို႔ပါ။ ကိုကိုဦးက ကြၽန္ေတာ့္လိုမဟုတ္ဘဲ စကားေျပာ ယဥ္ေက်းမြန္ရည္ပါတယ္။ မ်က္လုံး မ်က္ဖန္ေကာင္းေကာင္း ႏွာတံ ေပၚေပၚ ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ မင္းသား ေက်ာ္ဟိန္းနဲ႔တူေပမဲ့ သူက ေက်ာ္ဟိန္းထက္ ႐ုပ္ပိုေျဖာင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္ ပါတယ္။ ကိုကိုဦးနဲ႔ က်ေနာ္က ပဌာန္းဆက္႐ွိတယ္ ေျပာရမလားပဲ။ သူက က်ေနာ့ကို အေတာ့္ကို ခ်စ္ခင္ပါတယ္။ သူ AB SDF ၁၀၁ တပ္ရင္း စခန္းေရြးေကာက္ပြဲမွာ ႏိုင္ၿပီး စခန္းေကာ္မတီ ျပန္ၾကားေရး အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္ေတာ့ က်ေနာ့ကို အ တင္း အတိုက္အခံလုပ္ၿပီး ျပန္ၾကားေရးတာဝန္ခံ ခန္႔ပါတယ္။ သူက စစ္တိုက္တာ ဝါသနာပါပုံ ရၿပီး က်ေနာ္က စစ္တိုက္တာ ဝါသနာမပါပါဘူး။
စခန္းမွာ မနက္အေစာႀကီး သူ က်ေနာ့ကို လာလာႏႈိးတတ္ပါတယ္။ သူနဲ႔က်ေနာ္ အေျပးၿပိဳင္ၾကတယ္။ အေျပးမွာေတာ့ သူ က်ေနာ့ကို မႏိုင္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ေလ့က်င့္ေရးကြင္းကို သြားၾကတယ္။ ဟိုဘက္ဒီဘက္ စက္ဘီးတာယာေပၚမွာ တင္ထား တဲ့ သစ္လုံးေပၚ က်ေနာ္တို႕ ျဖတ္ေလွ်ာက္ၾကတယ္။ က်ေနာ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပဳတ္က်တယ္။ ကိုကိုဦးက ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ လို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေလွ်ာက္ျပတယ္။ တြဲေလာင္းက်ေနတဲ့ ႀကိဳးတစ္ႀကိဳးကေန အေပၚေရာက္ေအာင္ ဘယ္လိုခိုတက္ရမလဲ သူ က်ေနာ့ကို ျပေပးတယ္။ ပစ္ေထာက္ေမွာက္လွိမ့္ မိေက်ာင္းတြား ဘာညာ စနစ္က်ဖို႔ သူ က်ေနာ့ကို ျပေပးတယ္။
ေသနတ္ပစ္ရင္ ပခုံးကို ဖိကပ္ထား အသက္႐ွဴေအာင့္ထားရမယ္လို႔ သူ က်ေနာ့ကို ေျပာတယ္။ ၁၉၉၀ ဘုရားသုံးဆူ မက် ခင္ က်ေနာ္တို႔ ABSDF ၁၀၁ တပ္ရင္း ကြဲတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၁၀၁ ကေန ခြဲထြက္တယ္။ ကိုကိုဦးက ၁၀၁ မွာ မေနခဲ့။ ခြဲ ထြက္အုပ္စုနဲ႔လည္း မလိုက္ဘဲ ၁၀၂ ကို လိုက္သြားတယ္။ သူ က်ေနာ့ကို ခ်စ္တယ္။ ၁၀၂ ကို လိုက္ဖို႔ က်ေနာ့ကို ေခၚ တယ္။ က်ေနာ့မွာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မ႐ွိဘူး။ က်ေနာ္တို႔ေဆး ၂ က အကိုၾကီးေတြျဖစ္တဲ့ ကိုေအာင္သူၿငိမ္း၊ ကိုဝင္းႏိုင္ဦးတို႔ ေနာက္ပဲ က်ေနာ္ လိုက္ရမွာေလ။
ဘုရားသုံးဆူ က်ၿပီးတဲ့ေနာက္ က်ေနာ္တို႕ ေအာက္ကို စစ္ေၾကာင္းဆင္းတယ္။ ေရးၿမိဳ႕ကို ဝင္တိုက္ၿပီး သိမ္းတယ္။ က်ေနာ္ တို႔ စစ္ေၾကာင္းက ေရးၿမိဳ႕ထဲ ဝင္တိုက္တဲ့ထဲ မပါဘူး။ ေရးၿမိဳ႕ကေန ျပန္အဆုတ္ က်ေနာ္တို႔ ABSDF တပ္စိတ္တစ္စိတ္ က်ည္ကုန္ၿပီး အ႐ွင္မိသြားတယ္။ အ႐ွင္မိသြားတဲ့သူေတြထဲ က်ေနာ့ေဆးတပ္သား သံျဖဴ ဇရပ္ကေန ေတာခိုလာတဲ့ ကိုး တန္းေက်ာင္းသား ခန္႔စိုး ပါသြားခဲ့တယ္။ သူတို႔ ေရး႐ုပ္႐ွင္႐ုံေ႐ွ႕ ႏွစ္တစ္လက္မေခ်ာင္းနဲ႔ အေသ႐ုိက္သတ္တာ ခံရတယ္လို႔ ၾကားတယ္။ က်ေနာ္တို႕စစ္ေၾကာင္း အေပၚျပန္တက္ေတာ့ က်ေနာ္ ျပန္မလိုက္ဘူး။ က်ေနာ္နဲ႔အတူ ႐ုပ္ၾကမ္း ေအာင္ႏိုင္ဦး၊ တ႐ုတ္ႀကီးတင္ေမာင္တို႔ ေနခဲ့ၿပီး KNU စစ္ ေၾကာင္းနဲ႔ လိုက္သြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေအာင္ႏိုင္ဦးနဲ႔ တင္ေမာင္ ျပန္တက္ သြားေတာ့ KNU စစ္ေၾကာင္းမွာ က်ေနာ္ပဲ က်န္တယ္။ တစ္ေန႔ မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ္ KNU တပ္ရင္း ၁၆ ဒုရင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴး ဂ်ဳိးနဲ႔အတူ က်ဳံခြန္ရြာ အစိုးရစစ္စခန္းကို ဝင္ ပစ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဖားျပရြာကို ျပန္လာတယ္။ ကိုကိုဦးတို႔ ယင္းရဲတိုက္ပြဲ မွာ က်သြားတဲ့အေၾကာင္း သတင္းရတယ္။ က်ေနာ္ ဖားျပ ေတာင္ေပၚဘုရားမွာ သူငယ္ခ်င္း ကိုကိုဦးအားရည္စူး၍ ဆိုၿပီး က်ေနာ့မွာ႐ွိတဲ့ ပိုက္ဆံအားလုံး လွဴခဲ့တယ္…
ကိုျမင့္ေ၀သည္ ကိုမင္းလြင္၏စာကို ဖတ္ၿပီးေနာက္
´ဟုတ္တယ္.. ကိုမင္းလြင္ေလးတုိ႕ ဗသိန္းႏိုင္တို႕ ေအးခန္႕တို႕ေက်ာ္သက္ တုိ႕က သိပ္တြဲၾကတဲ့ လူေတြေပါ့ဗ်ာ။ သူတို႕ လူ ငယ္ေတြ အခ်င္းခ်င္း ကေတာ ့ရင္းႏွီးမႈရွိၾကတယ္`
´ကိုမင္းလြင္စကားအရဆိုရင္ ကိုကိုဦးက သူတဘက္သားအေပၚမွာလည္း အေတာ္ၾကင္နာတတ္တဲ့ စိတ္ရွိပံုဘဲ ေနာ္။ သား ေပ်ာက္ရွာေနတဲ့ အဖြားအိုကို အမွန္အတိုင္း ေျပာလိုက္ရင္ အဖြားအုိခမ်ာ ေထာင္ဗူး၀တြင္ ပံုလဲသြားမယ္ ထင္တာဘဲ။ ဒါနဲ႕ ဒီစာထဲမွာပါတဲ့အတုိင္းဆိုရင္ ေအဘီမွာလည္း ျပႆနာေတြရွိခဲ့ပံုဘဲေနာ္´
´ျပႆနာမရွိတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းရယ္လို႕ ဘယ္မွာရွိပါ့မလဲ ကိုေဌး၀င္းရယ္။ ဒီစကားေတြကို က်ေနာ္က သိပ္မေျပာခ်င္ပါဘူး. ဒါေပမဲ့ သူတုိ႕ ကိုယ္တိုင္ ေျပာၾကတာ ပိုေကာင္းပါတယ္´
ဟုဆိုကာ ကိုျမင့္ေ၀သည္ သူ႕အိပ္ကပ္ထဲမွ စီကရက္တလိပ္ကို ထုတ္ကာ မီးညွိၿပီး ဖြာရႈိက္ေနေလ၏။ ထို႕ေနာက္ လြန္ခဲ့ ေသာ အႏွစ္ သံုးဆယ္နီးပါးက သူကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲခဲ့ေသာ ေတာ္လွန္ေရးကာလမ်ားဆီသို႕ စိတ္ကလြင့္ေမ်ာသြားဟန္ တူကာ ေခ်ာင္းတဘက္ကမ္းသို႕ မ်က္လံုးမ်ားက စူးစိုက္ၾကည့္ေနေလ၏။ ခဏအၾကာ ဆိတ္ၿငိမ္ေနၿပီးေနာက္
´မေျပာခ်င္ေပမဲ့ ခင္ဗ်ားက ဒီသမိုင္းေတြကို တူးဆြေရးသားေနသူဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ေျပာျပမယ္ေလ။ ေနာင္ခါ သူတုိ႕ရင္ဖြင့္လာၾကတဲ့အခါ ခင္ဗ်ားအမ်ားႀကီး သိလာရမွာပါ´
ကိုျမင့္ေ၀ကား ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုကာလက (၅၀၁) ေလတပ္စခန္းမွ မဆလ တပါတီအာဏာရွင္ အစိုးရကို ဆႏၵ ျပခဲ့သူ စစ္သားေဟာင္းျဖစ္သလို စစ္တပ္ကာ အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ နယ္စပ္သို႕ တိမ္းေရွာင္လာခဲ့ၿပီး ABSDF တြင္ စစ္ သင္တန္းနည္းျပခဲ့ေသာ ဆရာလည္းျဖစ္သည္။
´သံုးဆူနယ္ေျမမွာ တပ္ရင္း ၁၀၁ ရွိျပီးေနာက္ တပ္ရင္း ၁၀၂ ပါ ေပၚလာပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း တပ္ရင္း ၁၀၂ ကုိ ၀င္ တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္က ကိုယ္ကုိယ္၌ကလည္း တပ္ရင္း ၁၀၁ မွာေနခဲ့တယ္။ ကိုကုိဦးက ေနာက္ တပ္ရင္း ၁၀၂ ကို ေျပာင္းတယ္။ သူမွ မဟုတ္ပါဘူး။ တျခားလူေတြလည္း ေျပာင္းၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူတို႕ ေရွ႕တန္းကို ထြက္သြားၿပီး ေတာ့ သူတို့ေရွ ့တန္းမွာတိုက္ပြဲ ျဖစ္ၾကခ်ိန္မွာေတာ့ သူက တပ္ရင္း ၁၀၂ က သြားတဲ့လူ ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ မို႕လို႕ တပ္ရင္း ၁၀၁ နဲ႕ ၁၀၂ က တပ္ေတြ ဟုိဘက္ဒီဘက္ ေျပာင္းေရႊ႕မႈ ကိစၥမွာ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ဗဟိုကေန ဘယ္သူ ဘယ္ သြားဆိုျပီး တာ၀န္ေပးခ်က္နဲ႕ မဟုတ္ဘဲ သြားတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ဗ်ာ။ ဘယ္သူက ဘယ္တပ္ရင္း ကို သြား၊ ဘယ္မွာ ဘာတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေပါ့ဗ်ာ။ တပ္ရင္း၁၀၂ ေပၚ ေပါက္ လာတဲ့အခါမွာ တပ္ရင္း ၁၀၁ က စစ္ပညာ နည္းျပ ေလးေယာက္ ကိုထြန္းၾကည္။ ၀င္းႏိုင္။ လွမိုးနဲ ့ ေရးျမိဳ ့တုိက္ပြဲမွာက်သြားတဲ့ ေရႊဘတို ့ အဲဒီနည္းျပေလးဦးကို ကို ေအးမင္းလာေတာင္းဆိုေတာ့ တပ္ရင္း ၁၀၂ ကို လႊဲေပးတယ္။ အဲဒီေခတ္က က်ေနာ္တို႕ေခၚတာက ေက်ာင္းမျပီး ေသးေပ မ့ဲ ဆရာ၀န္ေလးေအးမင္းေပါ့။ ကို၀င္းမင္းဆုိရင္လည္း ေတာင္ပိုင္းမွာ ေဆးမွဴးလိုတဲ့အတြက္ တပ္ရင္း ၁၀၁ နဲ႕ ၁၀၂ က ေဆးအဖြဲ ့ေတြ ညွိနွုိင္းျပီး ကို၀င္းမင္းကို မင္းသမီးစခန္းေဆးမွူးအျဖစ္ ပို ့ေပးခဲ့ၾကတယ္။ တပ္စခန္း ၂ ခု က ေဆးအ ဖြဲ ့၀င္ ေတြက လိုအပ္ခ်က္ေတြကို အျပန္အလွန္ကူညီေဆာင္ရြက္ေနၾကတာျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ ေဆးအဖြဲ ့ေတြက ဆံုးျဖတ္ေပးတာကို စခန္းေကာ္မီက လက္ခံေပးတယ္လို ့သိရပါတယ္။ က်ေနာ္က အဲသလို ျဖစ္ေစခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ ေက်ာင္းသားေတြေရာ ဘန္ေကာက္မွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားေရာ က်ေနာ္တုိ႕က စနစ္တက် ျဖစ္မႈက ေတာ္ေတာ္ ေလး စကားေျပာေနၿပီ။ ဒါေပမဲ့ အဲလို လြတ္လပ္တဲ့ အေျခအေနနဲ ့ ဆံုးျဖတ္ၿပီးေတာ့ ဒီမွာ ဦးေဆာင္မႈ ကို မႀကိဳက္ဘူး။ ဒီစခန္းက တိုက္ပြဲမရွိဘူး၊ ဟုိဟာ မရွိဘူး စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးစံုနဲ႕တပ္ေျပာင္းေရႊ႕တာေတာ့ က်ေနာ့တို ့လို စနစ္တက်နဲ႕ တပ္တတပ္ျဖစ္ေအာင္ ပံုေဖာ္ခ်င္တဲ့သူ အတြက္ေတာ့ စိတ္ထဲကသိကေအာက္ေတာ့ ျဖစ္တာေပါ့ဗ်ာ´
ဟု သူက တလံုးခ်င္း ေျဖးေဆးစြာ ေျပာေလသည္။ က်ေနာ္သည္ သူေျပာျပေသာ သမိုင္းျဖစ္ရပ္စကားကို နားေထာင္ၿပီး ေနာက္
´ဟုတ္.. ကိုျမင့္ေ၀ .. ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့အထဲပါတဲ့ ကိုေက်ာ္သက္ဆီကလည္း ကိုကိုဦးနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ဟာကို ေရးေပးထား ေသးတယ္ဗ်.. ေဟာဒီမွာ ၾကည့္´
ဟုဆိုကာ က်ေနာ္က သူ႔ကို ေအာက္ပါ ကုိေက်ာ္သက္၏စာကို ေပးဖတ္ခဲ့သည္။
.က်ေနာ္နဲ႕ကိုကိုဦးနဲ႕ စေတြ႕တာ ဘုရားသံုးဆူမွာပါ။ အဲဒီမွာ နယ္ေပါင္းစံုက ေက်ာင္းသားေတြ လူတန္းစားေပါင္းစံု ေရာက္ ေနၾကတယ္။ ကိုကိုဦးက ေရးျမိဳ ့သားေပါ့။ သူလည္း ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ တေယာက္။ က်ေနာ္က 141 အဖြဲ႕နဲ႕ လာတာ။ ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ္နဲ႕ ဒီေကာင္နဲ႕ ခင္သြားတယ္။ ABSDF ေပၚလာေတာ့ က်ေနာ္ ABSDF ထဲ၀င္လိုက္တယ္။ က်ေနာ္က ေညာင္းတုန္းသား။ ေနာက္ေညာင္တုန္းသား တေယာက္က ထိုင္းရဲေတြက သတ္လုိက္လို႕ က်သြားတဲ့ က်ေနာ့ သူငယ္ခ်င္း ဗသိန္းႏိုင္။ ေနာက္ေတာ့ ကိုကိုဦးရယ္ ဗသိန္းႏိုင္ရယ္ က်ေနာ္တို႕ဟာ ဘား ၂ မွာ အတူ ေနၾကတယ္။ သူနဲ႕ က်ေနာ္ ေဘးခ်င္းကပ္လွ်က္ေနေတာ့ ဒီေကာင့္အေၾကာင္း က်ေနာ္ အမ်ားႀကီး သိရတာေပါ့။
သူက တကယ္လည္း စိတ္ေကာင္း ရွိပါတယ္။ လူကလည္း အေတာ္ ဦးေဏွာက္ေကာင္းတဲ့ ေကာင္။ သူက ေရးသား ဆို ေတာ့ သူ႕အိမ္နဲ႕ အဆက္အသြယ္ ရွိပံုရတယ္။ ဘုရားသံုးဆူက စီးပြားေရးလမ္းေပါက္တာကိုး။ က်ေနာ္နဲ႕ ဒီေကာင္နဲ႕က ေျခာက္လေလာက္ ေဘးခ်င္းယွဥ္ၿပီး အိပ္ရခဲ့ရတာ။ သူလည္း စစ္သင္တန္းတက္ က်ေနာ္လည္း စစ္သင္တန္းတက္ေပါ့။ သူကလည္း တကယ္လည္း ထက္ျမက္တဲ့ သူျဖစ္သလို သိပ္ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယက္လည္း ျဖစ္တယ္။ သူက လူကလည္း လူေျဖာင့္ဗ်။ သူ႕မွာ ခ်စ္သူလည္း ရွိတယ္။ က်ေနာ္ေတာ့ သိတာေပါ့ေနာ္။ ဒါကေတာ့ ထားပါေတာ့ဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ သူ နဲ႕ က်ေနာ္နဲ႕ ဘယ္မွာကြဲသြားလည္း ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ေရွ႕တန္းထြက္သြားၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ျပန္လာလည္း ခဏဘဲ ေတြ႕တယ္။ မာနယ္ပေလာ ၀မ္ခေပါ့ ေနာ္။ အဲဒီေတာက္ေလွ်ာက္ က်ေနာ္က တပ္စုမွဴးအေနနဲ႕ စစ္တုိက္ရတဲ့အခါ က်ေတာ့ ျပန္လာတဲ့အခါ တလခြဲေလာက္ဘဲ (၁၀၁) မွာ ေနရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ရင္ဆိုင္တုိက္ပြဲ တပ္မဟာ (၆) မွာ ျပန္ဆင္း ရတယ္။ သူနဲ႕ က်ေနာ္ ကြဲ သြားေတာ့တယ္။
ဘန္ေကာက္ကို က်ေနာ္အရင္ေရာက္တယ္။ သူက က်ေနာ့္ေနာက္က ေရာက္လာတယ္။ ပစၥည္းေတြဘာေတြ အတူတူ ၀ယ္ၾကတယ္။ ဘန္ေကာက္မွာ တလေလာက္ေနၿပီး အတူ တူ ျပန္ဆင္းမယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ တကယ္ျပန္မဲ့ေန႕က်ေတာ့ က် ေနာ့ကို ထားခဲ့ၿပီးေတာ့ ဒီေကာင္ ျပန္သြားတယ္ဗ် ေတာထဲကို။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္ကလည္း ငွက္ဖ်ားကလည္း မကုရေသး ေတာ့ သူကိုေတာ့ ၀ယ္စရာျခမ္းစရာရွိတာ အေစာႀကီးကတည္းက ၀ယ္၀က္ေပးၿပီးေတာ့ အတူျပန္မယ္ စဥ္းစားထားတာ။ ဒါေပမဲ့ ဒီေကာင္က က်ေနာ့ကို ထားသြားတာေပါ့ ေနာ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ က်ေနာ္က ငွက္ဖ်ားျဖစ္ေနတာရယ္။ ေတာထဲ ကို ျပန္တဲ့အခါ အခက္အခဲႀကံဳမွာ စိုးလို႕ရယ္ေၾကာင့္ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေနာက္ ႏွစ္လေလာက္လည္း ၾကာေရာ ကို ေအးခန္႕ဆိုတာ က်ေနာ္ရယ္ ကိုေအးခန္႕ရယ္ ဘား ၂ မွာ အတူ အိပ္ၾကတာကိုး။ အတူေနၾကတဲ့ ေကာင္ေတြဆိုေတာ့ ကုိ ေအးခန္႕က မ်က္ရည္ေတြက်ၿပီး က်ေနာ့ကို လာေျပာ တယ္။ ကိုကိုဦး က်သြားၿပီ ေပါ့ေနာ္။ ယင္းရဲ တိုက္ပြဲမွာေပါ့။ က်ေနာ့သူငယ္ခ်င္းက တကယ္ သတၳိေကာင္းေကာင္းနဲ႕ အမ်ားအတြက္ စြန္႕လႊတ္ သြား တဲ့ သူရဲေကာင္း တေယာက္ ဆိုတာ က်ေနာ္တုိ႕ ဂုဏ္ျပဳတဲ့ အေနနဲ႕ ထာ၀စဥ္ ဂုဏ္ျပဳ ဦးညြတ္ေနပါတယ္ ဆိုတာ ေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ..
ကိုျမင့္ေ၀သည္ ကိုေက်ာ္သက္၏စာကို ဖတ္ၿပီးေနာက္ စကားမေျပာဘဲ သူႏွစ္ၿခိဳက္လွေသာ စီးကရက္က အားရပါးရ ရႈိက္ ဖြာေနျပန္သည္။ ထံုးစံအားျဖင့္ကား သူသည္ အလြန္စကားေျပာႏုိင္သူ ျဖစ္၏။ တခါတရံတြင္ ကိုယ္ကစကားျဖတ္ခ်င္သည့္ တိုင္ စကားမွ်င္မျပတ္ေအာင္ေျပာတတ္သူ ကိုျမင့္ေ၀ကား ဒီကေန႕အဖို႕ ႏႈတ္နည္းလွေခ်၏။ ေတာ္လွန္ေရးထဲက အျဖစ္အ ပ်က္မ်ားသည္ သူ႕ရင္ဘတ္ကိုလည္း ထိခိုက္ေစမည္မွာမလြဲ။ အထူးသျဖင့္ ကိုကိုဦးတုိ႕လို ထူးခၽြန္ထက္ျမက္ၿပီး လူခ်စ္လူ ခင္ မ်ားလွေသာ ရဲေဘာ္တေယာက္၏ အတိတ္ေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာမိခ်ိန္ သူ႕ရင္၌လည္း ေၾကကြဲေနမည္သာ။ ထို႕ေၾကာင့္ က်ေနာ္သည္ ေနာက္ထပ္က်န္ေသးေသာ စာမ်ားေပးဖတ္လွ်င္ ေကာင္းမည္ဟု ေတြးမိၿပီး
´ေနာက္တေယာက္ကလည္း သူနဲ႕ အေတာ္ ရင္းပံုရတယ္ဗ် ကုိျမင့္ေ၀။ သူ႕နာမည္က ကိုမ်ိဳးေအးတဲ့. သူလည္း သူ႕သူ ငယ္ခ်င္းအတြက္ ေရးထားတာ ဖတ္ရတာ အေတာ္ စိတ္ထိခုိက္ပံုရတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး´
ဟုဆိုကာ ကိုမ်ိဳးေအး၏ စာကို ေပးဖတ္လိုက္ျပန္သည္။
(ဒုတိယပိုင္း ကို ဆက္လက္ တင္ေပးသြားပါမည္)




No automatic alt text available.

Friday, June 23, 2017

ဒါလား အၾကမ္းဘက္သမား ... ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၈ ႏွစ္က ျမန္မာျပည္အေရးကို ကမၻာက လုံး၀အာရုံစိုက္ျခင္း မရွိေသးတဲ့အခ်ိန္ ... ၊
ျမန္မာျပည္ေထာင္ေတြထဲမွာ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခဲ့ၾကသူေတြနဲ ့ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့အခ်ိန္ .... ၊
ဆက္သြယ္ေရးအတြက္ လိုင္းၾကဳိးဖုနး္နဲ ့ေတာင္ ဆက္သြယ္လို ့ မရၾကတဲ့ မရဲၾကတဲ့အခ်ိန္ .... ၊
ကမၻာၾကီးတစ္ခုလုံးက အလန္ ့တၾကား ထၾကည့္မိလိုက္ေစေအာင္ ...
နာက်င္ ငိုရွဳိက္ အသက္ေပးဆပ္ ေသြးေျမက်၊ ပိတ္ေလွာင္ ညွဥ္းပမ္း ညီးတြားေအာ္ဟစ္သံေတြ ၾကားသိေစေအာင္ ...
ျဖစ္ခ်င္ဆႏၵ ေတာင္းဆိုၾက ပိတ္ေလွာင္ခံေနရတဲ့ ျမန္မာျပည္ၾကီး ဆင္းရဲဒုကၡဘ၀ က်ဳိးေၾကပ်က္ေနတာေတြ ျမင္ေတြ ့မိေစေအာင္ ....
ဆပ္ျပာဗူးတစ္ဗူးနဲ ့ အေယာင္ျပျပီး စြန္ ့စားခဲ့ရတဲ့၊ အႏၱရာယ္ဆိုလို ့ ျမဳမွဳံတစ္မွ်ေတာင္ မက်ေရာက္ေစခဲ့တဲ့၊ စာနာေထာက္ထား ခ်ီးမြမ္းစကား ပူးေပါင္းပါ၀င္မွဳေတြနဲ ့၊ တိုင္းျပည္အေရး ျပည္သူ ့အေရး မိမိကုိယ္ကို ေပးဆပ္ဖို ့ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ သူ ....
ကဲ .. ၾကည့္ၾကဦး ... ေတာင္းဆိုခဲ့တာေတြ .... ဘယ္သူေတြအတြက္လည္း ဘာအတြက္လည္း ... ။
(၁) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျခြင္းခ်က္မရိွ ျပန္လႊတ္ေပးရန္။
(၂) ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကို ျခြင္းခ်က္မရိွ ျပန္လႊတ္ေပးရန္။
(၃) စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္း အျပင္မထြက္ရ အမိန့္ကို ျပန္လည္ ရုတ္သိမ္းေပးရန္။
(၄) စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ ပုဂိၢဳလ္မ်ားအားလံုး စစ္တန္းလ်ားျပန္ရန္။
(၅) ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးၾကဳိးပမ္းမႈမ်ားကို တည္ေဆာက္ရာ၌ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအဖြဲ့၏ အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈမ်ားကို ခြင့္ျပဳရန္။ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားတိုင္ ရွည္ၾကာခဲ့သည့္ တုိင္းရင္းသား ျပည္တြင္းစစ္မ်ားကို ဟန့္တားရပ္စဲရန္ႏွင့္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတြက္ ေရရွည္ခံေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရရိွေစရန္၊
(၆) SLORC ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူ အုပ္စုမ်ားအၾကား ႏိုင္ငံေရးအရ ေက်ေအးမႈကို ကမၻာ့ကုလသမဂၢမွ ေစာင့္ၾကည့္ ၾကီးၾကပ္ခြင့္ျပဳရန္။
(၇) လူထုအတြက္ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ယူဆခြင့္ ျပဳေရး အာမခံ ကတိျပဳရန္ - တဲ့။
ဒါလား အၾကမ္းဘက္သမား ... ။
ဒီအခ်ိန္မွာ ... သူ ့ဘ၀အတြက္ စေတးေနရျပီ ... ။
၁၉၈၉ ေအာက္တုိဘာ ၆ရက္ေန ့က ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲလို ့တဲ့ ... ။
သူ အၾကမ္းဖက္လား မဖက္လား .. ေမးၾကည့္ပါရေစ ... ။
အခိုင္အမာ ေျပာရဲတယ္ .. ယေန ့ ကမၻာၾကီးက သတ္မွတ္ထားတဲ့ အၾကမ္းဖက္သမား သူ မဟုတ္။
သူ ... ကြ်န္ေတာ္တို ့အတြက္ သူရဲေကာင္း .. ကြ်န္ေတာ္တို ့ အားလုံးအတြက္ သူရဲေကာင္း ... ။
ရဲရင့္ .. ရဲရဲရင့္ရင့္နဲ ့ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြအတြက္ ဘ၀ကို ရင္းျပီး ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့ ရဲ ့ သူရဲေကာင္း ... ။
ကဲ ... သင္ေရာ သူ ့အတြက္ ဘာေျပာခ်င္ပါသလည္း ... ။
ဒီအခ်ိန္မွာ ... သူ ့ဘ၀အတြက္ စေတးေနရျပီ ... ။
ခရစ္ဒစ္
ကိုMYO AYE

လမ္းဆိုးေတြကို ရွင္းလင္းတဲ့ သန္းစိုး ( ခ) သူရဲေကာင္း ရဲရင့္ အတြက္ ကဗ်ာ


သူရဲေကာင္းေတြ ေမြးဖြားတဲ့ ေျမမွာ
အမွန္တရားက ျပန္ေပးစဲြခံေနရတဲ့အခါ
ေစာင္းေနတဲ့ ကမၻာႀကီးကို အတည့္ျမင္ရဖို ့
ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ ေစာင္းေပးလိုက္ရတဲ့အခါလည္း ရိွတယ္ ဆိုေပမဲ့
ေသြးေႀကာထဲ အိပ္မက္ေတြ ေဟာင္းမသြားဘူး
စိတ္ဓာတ္ေတြမေျပာင္းလဲ ရဲရဲရင့္ရင့္ သူငယ္ခ်င္း ။

စစ္မုန္တိုင္းထန္ခဲ့ သကၠရာဇ္ျမစ္ထဲ
ျဖတ္ကူးသြားတဲ့ ပ်ိဳျမစ္ျခင္း မိနစ္မ်ား
ေခတ္ေရစီးေႀကာင္းမွာ ေရတိမ္နစ္ရင္း
ယက္ကန္ယက္ကန္ ရွင္သန္ခဲ့ မနက္ျဖန္ရက္စဲြေတြ
အသည္းအသန္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရင္ထဲ ဗေလာင္ဆူ ခဲ့ ၊
အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းေတြအတြက္ ေျမတေနရာမွ မရိွတဲ့ ကမၻာ
သိပ္ရင္နာတယ္ သူငယ္ခ်င္း..။

အေႀကာင္းအက်ိဳးေတြကို ေသခ်ာျပန္ဆက္ရင္
ႀကိဳးတန္းလမ္းေလွ်ာက္တာထက္ စြန္ ့လႊတ္စြန္ ့စား
ရယူဖို ့ထက္ ျမင့္ျမင့္ျမတ္ျမတ္ ဘ၀ေတြ အသက္ေတြ ေပးဆပ္ခဲ့ႀက
စိတ္ဒဏ္ရာေတြသာ ထိုက္ထိုက္တန္တန္ရခဲ့ႀက
အတိတ္ေျမကို အငိုတိတ္ခ်င္လို ့
ငယ္ရြယ္ႏုပ်ိဳျခင္းေတြ ေတာထဲ ေထာင္ထဲ စေတးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း..။
အသံမႀကားရေတာ့တဲ့ အမွန္တရားအတြက္
မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့ ကမၻာႀကီးကို
အေတြးအေခၚေကာင္းေကာင္းနဲ ့ေခတ္ကို ထမ္းပိုးရင္း
ေဖာက္ျပန္သူေတြကို ေတာ္လွန္တဲ့အခါ
မတရားမႈကို ဆန္ ့က်င္တဲ့အခါ
ေလယာဥ္ ျပန္ေပးပဲ ဆဲြဆဲြ
အစာငတ္ခံ ဆနၵပဲ ျပျပ
ဆြမ္းခံ မႀကြပဲေနေန
ဘာပဲလုပ္လုပ္ တရားတယ္
အေမွာင္ကိုခြင္း အလင္းေဆာင္တဲ့ လမင္းလို သူငယ္ခ်င္း..။

အဟုတ္ကြ ဆိုျပီး ကမၻာႀကီးနဲ ့ရင္ေဘာင္တန္းဖို အေရး့
ပုပ္ပြေနတဲ့ အတၱႀကီးသူေတြက ယင္ေကာင္လို လႊမ္း
ဒုကၡေတြသာ ေလာဘႀကီးသူေတြက အေမြေပးတဲ့ ေသြးလမ္း
သံတိုင္ေတြႀကားက လြတ္ေျမာက္ရာ လမ္းအတြက္
ကိုယ့္စခန္း ကိုယ္ေရာက္ဖို ့ကိုယ့္လမ္းကို ေဖာက္ခဲ့ႀကရ
စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ မိုင္းကြင္းထဲ ဘယ္သူျဖတ္ေလွ်ာက္ ခ်င္မလဲ..။
အာဏာရွင္ေတြ ့ဖံုးဖိထားတဲ့ ကိစၥ ဗူးေပၚသလို ေပၚဖို
့ဆပ္ျပာဗံုးအတုနဲ ့ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေလယာဥ္ျပန္ေပးစဲြျပီး
အိပ္ေမာက်ေနတဲ့ ကမၻာကို လႈပ္ႏိႈးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း..။
ႏွစ္ ( ၇၀ ) ျပည္တြင္းစစ္ကို ခ်စ္သူေတြအေႀကာင္း
ဦးေႏွာက္ ေကာင္းမေကာင္း သိပ္မေသခ်ာေပမဲ့
ေခတ္မေကာင္းတုန္းက
တခါသံုး အျပံဳးနဲ ့
တရြာလံုးမဲေတြ သိမ္းက်ံဳးယူသြားသူေတြ
ေနျပည္ေတာ္မွာ မင္းကို ေမ့ေနႀကျပီလား သူငယ္ခ်င္း..။
ေအာင္ခိုင္ျမင့္
၂၃ ဇြန္လ ၂၀၁၇
နနက္ ၄နာရီ ၄၀ မိနစ္ံ
( ၂၀၀၈ ဖဲြ ့စည္းပံုေအာက္တြင္ ေရွ ့ေနႀကီး ဦးကိုနီ ပူပူေႏြးေႏြး လုပ္ႀကၤသတ္ျဖတ္ခံရမႈေတာင္ အေျဖရွာမရေသးတဲ့ အျပင္ စစ္ရိပ္စစ္ေငြ ့ေတြ မကုန္ေသးတဲ့ ျမန္မာျပည္ကို ကေနဒါမွာ ႏိုင္ငံေရးခိုလံႈခြင့္မရပဲ ျပန္လည္ပို ့ခံရမဲ့ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးအား ကမၻာသိေအာင္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေလယာဥ္ျပန္ေပးစဲြျပခဲ့တဲ့ ရဲရင့္ ( ခ) ကိုသန္းစိုးအတြက္ အထူးစိုးရိမ္မိပါတယ္..။)


Image may contain: 1 person, standing
Image may contain: 4 people, people smiling, people standing

Monday, June 19, 2017

ပညာသင္ဆု ေလွ်ာက္ထားႏုိင္



ပညာသင္ဆု ေလွ်ာက္ထားႏုိင္
~~~~~~~~~~~~~~~~
ကေနဒါႏုိင္ငံ ၊မဟာဓမၼိကေက်ာင္းဆရာေတာ္မ်ား (တုိရန္တုိ) ဗုဒၶရံသီေက်ာင္းဆရာေတာ္ (ဗန္ကူူးဘား) တုိ႔ ႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာမွ တပည့္ ဒကာ/ဒကာမ်ားစုေပါင္းဖြဲ႕စည္းထားေသာ ကေနဒါစင္တာေဖာင္ေဒးရွင္း"သည္ ႏွစ္စဥ္ပညာသင္ဆုမ်ားေထာက္ပံ့ေပးအပ္လွ်က္ရွိရာ ယခုႏွစ္တြင္လည္း (၂၀၁၇)ခုႏွစ္ တကၠသိုလ္ဝင္တန္းေအာင္ ေက်ာင္းသားမ်ား ပညာထူးခြ်န္ၿပီး ဘဝအေျခအေန မျပည့္စုံသည့္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားအား ေရြးခ်ယ္၍
ေက်ာင္းတက္ေနစဥ္ကာလလစဥ္ပညာသင္ေထာက္ပံ့ဆုမ်ားကို ေက်ာင္းျပီးသည္အထိ ေပးအပ္သြားမည္ ျဖစ္ပါသျဖင့္ ေဖာ္ျပပါအခ်က္အလက္မ်ားျဖင့္ ကေနဒါစင္တာ ေဖာင္ေဒးရွင္းသုိ႔ ေလွ်ာက္ထားႏုိင္ပါသည္

လိုအပ္သည့္ စာရြက္စာတမ္းမ်ား
၁။ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္း
မိသားစုဓာတ္ပုံ အိမ္ေရွ႕တြင္ရုိက္ရမည္၊ ေက်ာင္းသား ကုိယ္ပုိင္းတစ္ပုံ
၂။ ေက်ာင္းသားကိုယ္တုိင္၏ ပညာသင္ဆုေလွ်ာက္ထားလႊာ (လက္ေရးမူျဖင့္ေရးရန္)
၃။ မိဘ (သုိ႔မဟုတ္) သက္ဆုိင္ရာ အုပ္ထိန္းသူ၏ ေထာက္ခံခ်က္
၄။ တကၠသုိလ္ဝင္တန္း စာေမးပြဲ အမွတ္စာရင္းမိတၱဴ
၅။ ႏုိင္ငံသားစိစစ္ေရးကဒ္ မိတၱဴ
၆။ အိမ္ေထာင္စု သန္းေခါင္စာရင္း မိတၱဴ
၇။ ရပ္ကြက္၊ ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈး ေထာက္ခံခ်က္
- ေလွ်က္ထားသူသည္ အထက္ပါ အခ်က္အလတ္မ်ား ျပည့္စုံေစလွ်က္
(၂၅-၁၀-၂၀၁၇)ရက္ေန႔ထက္ ေနာက္မက်ေစဘဲ ေပးပို႔ေလွ်ာက္ထားရမည္။
- သတ္မွတ္ရက္ထက္ ေနာက္က်မွ ေရာက္လာသည့္ ေလွ်ာက္လႊာမ်ားႏွင့္ အျခားအဖြဲ႔အစည္း တစ္ခုခုမွ ပညာသင္ဆု လက္ခံထားျပီးသူမ်ားအား ထည့္သြင္းစဥ္းစားမည္ မဟုတ္ပါ။

- အေရြးခ်ယ္ခံ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူ၏ ေမဂ်ာ(major)ဘာသာအေပၚ မူတည္၍ ေထာက္ပ့ံဆုေငြ အနည္းအမ်ားကို စဥ္းစားေပးသြားမည္ျဖစ္သည္။

အေရြးခံ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ႏွစ္စဥ္ ကေနဒါစင္တာေဖာင္ေဒးရွင္း ဆုေပးပြဲသုိ႔ ကုိယ္တုိင္ ကုိယ္က် တတ္ေရာက္ လာယူရမည္ျဖစ္သည္
အေရြးခံေက်ာင္းသားမ်ားအားအြန္လႈိင္းမွ ျပန္လည္အေၾကာင္း၍ ျဖစ္ေစ အဖြဲ႕ဝင္းမ်ားက လာေရာက္ေတြ႕ဆုံ၍ျဖစ္ေစ အေရြးခံေၾကာင္း ေျပာၾကားေပးပါမည္။

အေရြးမခံရေသာ ေက်ာင္းသာမ်ား ျပန္လည္အေၾကာင္းမၾကားပါ
The Canada Centre Foundation is an officially registered non-profit charity organization in Myanmar. The purpose of the foundation is to promote the health, education and living standards of the people in Myanmar, especially on the needs of Myanmar’s rural areas.
We receive funds from Members in Myanmar as well as from friends of Myanmar in abroad; we are able to accept charitable donations, public and private subsidies and legacies according to the law.
We invite you to join Canada Centre Foundation as a member both local and international expertise that can be targeted to meet the real needs of people in Myanmar

ေလွ်ာက္လႊာေပးပို႔ရမည့္ လိပ္စာ
သနပ္ပင္ရြာ၊ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း မႏၲေလး
ဦးသိန္းဝင္း ( သနပ္ပင္) ဖုန္း ၀၉ ၃၃၀ ၂၈၈ ၉၈
မဝင္းဝင္းခ်ဳိ ( ရန္ကုန္)
09 798 469724/ 09 5030 245
ေဒၚဝင္းဝင္းခ်ိဳ တိုက္ ၈ အခန္း ၅ ဦးဝိစာရအိမ္ယာ
ဒဂံုျမိဳ႔နယ္ ရန္ကုန္ မင္းမနိဳင္အိမ္ယာ

Email/ facebook ေလွ်ာက္ထားလုိသူမ်ားအတြက္
သုိ႔ ေပးပုိ႔ႏုိင္ပါသည္။

--
in metta
Burmese Buddhist Society, BC
6700 NO 4 Road, Richmond, BC
V6Y2S9
604-207-0068
We build strong kids strong families and strong community

Visit at
http://bbsbc.blogspot.ca/
Like us
 https://www.facebook.com/BBSBC

The information contained in this email message is privileged and confidential and is intended for the use of the individual or entity to whom it is addressed. If you are not the intended recipient, you are hereby notified that any dissemination, distribution or copying of this communication is strictly prohibited. If you have received this communication in error, please notify the sender immediately by telephone or email and delete the message.

Sunday, June 18, 2017

ပန္းတိုင္အေရာက္ ခ်ီတက္လိမ့္မယ္

မိခင္ဖခင္တို ့က
ေသြးစက္ခ် ညႊန္တဲ့လမ္းကို
ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမီးငယ္က
ၾကီးက်ယ္တဲ့စိတ္ဓါတ္နဲ ့
ေျဖာင့္မတ္စြာ လိုက္လိမ္႔မယ္ ။
မိဘႏွစ္ပါးက ကမ္းခဲ့တဲ့
ေအာင္သေျပပန္းကို လွမ္းကိုင္ျပီး
ပန္းတိုင္အေရာက္ ခ်ီတက္လိမ့္မယ္ ။ ။

Sunday, June 4, 2017

မိုးနတ္ေဒဝီသို႔ ေတာင္းပန္ခ်က္

မိုးနတ္ေဒဝီသို႔ ေတာင္းပန္ခ်က္
_____________________..တကၠသိုလ္ဘုန္းႏုိင္
ေျမျပင္နဲ႔ ေဝဟင္
ေလအယဥ္ လႈိင္းေငြဦးမွာလ
ဂီတေလွ ကိုယ္ကမွဴ းမွာေပါ႔ ..လို႔
ကူးစိတ္ႏု ႏြဲ ့ယဥ္ယဥ္ ။

လေကြးငဲ႔ ကၽြန္းေငြေသာင္
တိမ္ေက်ာက္ေဆာင္ ေခြပတ္ဝိုင္းေလတဲ႔
မိုးနတ္ေမ စံရာတိုင္းဆီသို႔
မဆိုင္းဘဲ လာခဲ့လ်ွင္ ။
အနိမ့္ေျမ တလူသားရယ္္က
စြန္႔စားမာန္ လြန္ရန္ေကာပါဘိ
လြမ္းအာရုံ ဒီသေဘာကိုလ
ေတးတံတ်ာ ခ်စ္ဖြယ္ေႏွာေသာ္လည္း
ေမာေစတ့ဲလား မစိမ္းပင္ရယ္ ...
ငိုခ်င္ေလရဲ႕ မရႈိက္အား ။
ေလာကဓံ ထန္မုန္တိုင္းန႔ဲ
ေသာကျမဴ မႈန္မႈန္မႈိင္းေလတဲ႔
ဘဝကို ဒီပုံႏႈိင္းခ်င္ရဲ႕
ကသိုဏ္းဥာဏ္ တဖန္ရႈေလေတာ႔
အရုိင္းကံ သူမျပဳေလဘု
တပိုင္းဝန္ ကိုယ္အမႈေပမို႔
(မိုးနတ္ေဒဝီေရ) ...
ျပဳ ျပဳသမ်ွ အႏုသယကစခ့ဲရတဲ႔
သမုဒယဆိုတဲ႔ .. ေမာင့္ အမွား ။ ။
.
တကၠသိုလ္ဘုန္းႏုိင္(၁၉၃၀-၂၀၀၂)
#ကမာၻကုန္ က်ယ္သေရြ႕ဝယ္



 

Wednesday, May 31, 2017

"ရြာပ်က္မ်ား ေ၀ဒနာမ်ား အေတြးမ်ား"

ကြယ္လြန္သူူ ရဲေဘာ္ထြန္းလင္း (ေလတပ္ တပ္ၾကပ္ႀကီးေတဇ) ၏ အက္ေဆးတပုဒ္
"ရြာပ်က္မ်ား ေ၀ဒနာမ်ား အေတြးမ်ား"
ငယ္စဥ္ကေတာ့ ရွမ္း႐ိုးမေတာင္တန္းၾကီးကို အေ၀းမွေမွ်ာ္ေငးရင္း အံ့ၾသၾကည္နူးခဲ့ရဖူးပါသည္။ ေႏြညမ်ားတြင္ ေတာင္ေပၚ ေတာမီးမ်ားက ေကာင္းကင္တံစက္ျမိတ္ကိုပင္ စဲြၿမိဳက္ေလာင္ကြ်မ္းေနသေယာင္ တလြင့္လြင့္ထိန္ညီးေနတတ္သည္။ မိုးကာလတြင္မူ ခဲသားေရာင္ေတာင္ခိုး၀တ္႐ံုကို ကပိုကရိုျခံဳကာ ေလတြင္ေပါေလာေျမာေနသလိုပင္။ ေဆာင္းရက္မ်ားတြင္ကား နွင္းမႈန္ပု၀ါပါး ေနာက္ ကြယ္မွသည္ ဟိုအေ၀းဆီသို့ တိတ္ဆိတ္ညင္သာစြာ ထြက္ခြာသြားေနသေယာင္ ... ဂမၻီရဆန္ေနျပန္သည္။
ထိုေတာင္တန္း ေတာနက္ၾကီးမ်ားထဲတြင္ ဘယ္လိုအရာေတြမ်ားရိွေနပါလိမ့္။ ဒ႑ာရီထဲကလို သူေတာ္စင္ စ်ာန္ပံ်ရေသ့ၾကီးမ်ား၊ ေဇာ္ဂီ်တပသီမ်ား၊ သူေယာင္မယ္လွေဒ၀ီမ်ား၊ ခါးကုန္းကုန္း ေတာင္ေ၀ွးတေဒါက္ေဒါက္နွင့္ ေၾကာက္စရာစုန္းမအိုၾကီးမ်ား က်က္စား ေပ်ာ္ပါးေနၾကေလေရာ့လား။ လူေတြရြာေတြမွ ရိွပါေလရဲ့လား၊ ကေလးအေတြးနွင့္ ေမးခြန္းေတြတသီၾကီး ေမးခဲ့ဖူးပါသည္။ ထိုေတာင္ ျမင့္ၾကီးမ်ားေပၚသို့ ခဏတာပင္ျဖစ္ေစ က်ေနာ္ေရာက္ဖူးခ်င္ခဲ့သည္။
အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ သူပုန္ေျပာက္က်ားတဦးအျဖစ္ ထိုေတာင္ျမင့္ၾကီးမ်ားေပၚသို့ အမွန္တကယ္ပင္ က်ေနာ္ ေရာက္သြားခဲ့ ပါသည္။ တခဏသာမက တဘ၀တာေလာက္ၾကာသည္ဟုပင္ ဆိုနိုင္ပါသည္။ သို့ေသာ္ ငယ္စဥ္ဘ၀ အေ၀းမွ ေမွ်ာ္ေငးၾကည့္ခဲ့ရသလို အံ့ၾသၾကည္နူးျခင္းမို်း မရိွေတာ့ပါ။ ျပည္တြင္းစစ္၏ အနိ႒ာရံုမ်ား၊ စစ္ေၾကာင့္ျပာက်သြားခဲ့ရေသာ ရြာပ်က္ေဟာင္းမ်ားက က်ေနာ္၏ အာရံုခံစားမႈကို ေျပာင္းလဲပစ္လိုက္ၾကဟန္ရိွပါသည္။ ရြာပ်က္ေဟာင္းမ်ားသို့ေရာက္တိုင္း အမည္မေဖာ္တတ္ေသာ ေ၀ဒနာကို က်ေနာ္ခံစားရျမဲျဖစ္သည္။ ၀မ္းနည္းေၾကကဲြျခင္းလား၊ စက္ဆုပ္နာက်ည္းျခင္းလား ခဲြျခားရခက္ပါသည္။
တိတ္ဆိတ္ေနေသာ ရြာေဟာင္းသည္ ေၾကကဲြ၀မ္းနည္းဖြယ္အရိပ္ျဖင့္ မိႈင္းေနတတ္ပါသည္။ ထိုအခါမို်းတြင္ က်ေနာ္သည္ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ျခင္းထဲမွ တစံုတရာကို ျမင္ေတြ့ေနရသလို ခံစားေနရသည္။
ေအးစက္နက္႐ႈိင္းေသာ အတိတ္၏ဆိတ္ျငိမ္မႈအတြင္းမွ အေမ့ေလ်ာ့ခံပံုရိပ္မ်ား၊ အသံမ်ားကို က်ေနာ္တို့ ျမင္ၾကားခံစားနိုင္ပါ သလား။ နွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု ဗမာျပည္၏ စစ္အာဏာရွင္အက်ဥ္းတိုက္ထဲမွ အက်ဥ္းသားတဦးသည္ သူနွင့္ သမိုင္းေခတ္မ်ားစြာ ကြာေ၀းေသာ ေက်းကြ်န္ေခတ္ေျမတိုက္အတြင္းမွ သံေျခခ်င္းခတ္ေက်းကြ်န္အက်ဥ္းသား၏ ေတာက္ေခါက္ညည္းတြားသံကို ခံစား ၾကားေယာင္နိုင္စြမ္းရိွသည္ဟု က်ေနာ္ထင္ပါသည္။ ထိုအတြက္ အဖိနိွပ္ခံေက်းကြ်န္ျပည္သူမ်ားအေပၚ နက္႐ႈိင္းေသာ ခ်စ္ခင္စာနာစိတ္ ရိွဖို့ေတာ့ လိုသည္ေပါ့။
သက္ျငိမ္စကၠူတခ်ပ္မွ်သာျဖစ္ေသာ ‘တပ္ကုန္း’ ေခါင္းစီးပါ စစ္သံုးေျမပံုေပၚသို့ အာရံု၀င္စားၾကည့္လိုက္စမ္းပါ။ စစ္ေတာင္းျမစ္ညာ ေပါင္းေလာင္း၀ဲယာရိွ ေတာင္စဥ္ေတာင္တန္းေတြေပၚမွာ၊ ေခ်ာင္းမဘယ္ညာ ကုန္းျမင့္ခင္ျပန့္ေတြေပၚမွာ ရြာငယ္ဇနပုဒ္ေလး မ်ားစြာကို ေတြ့နိုင္ပါသည္။
ေရဆိုး၊ ေခ်ာင္းဆံု၊ ၾကပ္ၾကီး၊ နန္းစကဲ၊ ၾကပ္ကေလး၊ နန္းပံုး၊ သစ္ေစးေတာင္၊ ေက်ာက္ဖား၊ လြယ္ထန္၊ ဆီဆဲြ၊ တေခါက္၊ ပန္းတင္၊ ေရေအး၊ ေခြးတေမာ ... စသည့္ စသည့္ ထိုရြာငယ္ဇနပုဒ္ေလးမ်ားသည္ ေျမပံုေပၚမွာသာ အမည္က်န္ရစ္ျပီး ေျမျပင္ေပၚတြင္မူ ပ်က္စီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ၾကျပီျဖစ္ပါသည္။
က်ေနာ္ ေနာက္ဆံုး စခန္းခ်အိပ္စက္ခဲ့ေသာ ရြာပ်က္ေလးမွာ ေခြးတေမာျဖစ္သည္။ ေခြးမ်ားအတြက္ တေမာခရီးသာ ျဖစ္နိုင္ ေသာ္လည္း ခရီးပန္းလာေသာ က်ေနာ္တို့ ေျပာက္က်ားတပ္စုေလးအတြက္မူ တေမာနွင့္မေရာက္ပါ။ ေပါင္းေလာင္းကမ္းစပ္မွ ရြာေဟာင္းအထိ တနာရီၾကာတက္ခဲ့ရျပီး လမ္းတြင္ တေထာက္နားခဲ့ရေသးသည္။ ေတာအိုေတာင္ရိပ္ေအာက္က ဆင္လမ္းအတိုင္း တက္ခဲ့ၾကသျဖင့္ ျခံဳႏြယ္ပိတ္ေပါင္း အတားအဆီးေတာ့ မရိွပါ။ ဆင္သြားလွ်င္ လမ္းျဖစ္သည္ဆိုေသာစကားကို ထိုစဥ္ကမွ က်ေနာ္ သေဘာေပါက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ေတာင္လက္ေမာင္းေပၚမွ ရြာေဟာင္းသို့ ၀င္လိုက္သည္နွင့္ ျမင္ကြင္းက ရုတ္တရက္လင္းသြားသည္။ ပြင့္ေ၀ေနေသာ ေတာ ေနၾကာရိုင္းခင္းကိုေက်ာ္၍ အေနာက္ဘက္မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းကိုပင္ လွမ္းျမင္ေနရသည္။ မၾကာမီ၀င္ေတာ့မည့္ ႏြမ္းေနျခည္က ရွမ္းရိုးမကို နႈတ္ဆက္ေနသေယာင္။ ဆည္းဆာေနျခည္ေအာက္မွ ရြာေဟာင္းေလးမွာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္ သက္ေနပါသည္။ အိမ္ေျခနွစ္ဆယ္ခန္႔သာ ရိွခဲ့ဟန္တူေသာ ရြာေဟာင္းေလးတြင္ မီးသင့္ေလာင္ကြ်မ္းထားေသာ အိမ္တိုင္ငုတ္တိုမည္းမည္းတို့မွလဲြ၍ လူေနအိမ္ပီပီသသကိုကား မေတြ့ရေတာ့ပါ။ သရက္၊ မာလကာ၊ ပိႏၷဲ၊ ေရွာက္ စသည့္ သီးစားပင္မ်ားသည္ ျမက္႐ိုင္းပင္မ်ားၾကားမွ အေပၚဘက္ဆီသို့ အားယူတိုးထြက္ေနၾကသည္။ ဇရာ၏ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္တို့ျဖင့္ ကီ်းေပါင္းတက္ ရြတ္တြေနေသာ ပိႏၷဲ၊ သရက္ပင္အိုၾကီးမ်ားကို ေတြ့ရ ေသာအခါ တခိ်န္က ေခြးတေမာလူ့အဖဲြ့အစည္းေလးသည္ ဤေတာင္လက္ေမာင္းေပၚတြင္ ဆယ္ခုနွစ္အေတာ္ၾကာ တည္ရိွခဲ့ဖူး ပါသလားဟု သက္ျပင္းတခ်က္ ႐ႈိက္လိုက္မိပါသည္။
သံေခ်းတက္ ဓားကို်း၊ ေပါက္ျပားေဟာင္း၊ ေႀကြကြာသံဇလံုေပါက္၊ အေညႇာက္ပဲ့ ေျမေရေႏြးအိုး စသည္တို့ကို ဟိုတခု သည္တခု ေတြ့ရသည္။ စြယ္ေတာ္ရိုင္းပင္ေျခတြင္ ထီးရိုး၀ါးတပ္ လံုး၀န္း၀န္းအရာတခုကိုေတြ့၍ ေကာက္ယူၾကည့္မိသည္။ ရုတ္တရက္ဆိုလ်င္ ေရခပ္အုန္းမႈတ္ခြက္တလံုးဟု ထင္ရေသာ္လည္း ေၾကာင္ေရအုပ္ ႀကိဳးသံုးေခ်ာင္းတပ္ အုန္းမႈတ္တေယာေလးျဖစ္ေနသည္။ အုပ္ထား ေသာေၾကာင္ေရမွာ အစအနေလာက္သာ က်န္ေတာ့သည္။ ႀကိဳးတပ္ထီးရိုး၀ါးေလးသည္လည္း ထက္ပိုင္းကို်းေနေလျပီ။ လႊင့္မပစ္ရက္ ေသာေၾကာင့္ စြယ္ေတာ္ရိုင္းပင္ခြၾကားတြင္ အသာအယာတင္ထားလိုက္မိပါသည္။
မီးသင့္ထားေသာ ထုပ္၊ ေလ်ာက္၊ ဒိုင္း၊ ျမား တို့ ဖရိုဖရဲတဲြေလာင္းက်ေနသည့္ အေဆာက္အဦးပ်က္တခုကို ရြာေဟာင္းထိပ္တြင္ ေတြ့ရသည္။ တခိ်န္က ေခြးတေမာသားတို့ကိုးကြယ္ခဲ့ေသာ ရြာဦးေက်ာင္းျဖစ္ဟန္တူပါသည္။ မိုးဒဏ္ေလဒဏ္ေၾကာင့္ ေရစီးေၾကာင္းလိုက္ကာ အက္ေၾကာင္းမ်ားထင္ေနေသာ ငွက္ျမတ္နားတိုင္မွာ လဲၿပိဳေတာ့မေယာင္ ေစာင္းရဲြ့ေနပါသည္။ ေျမျပင္ေပၚမွာပင္ တံုးလံုး ပက္လက္ သီတင္းသံုးလ်က္ရိွေသာ ဦးေခါင္းေတာ္ျပတ္ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္တဆူကိုလည္း ဖူးေတြ့ရသည္။ ထို႐ုပ္ပြားေတာ္တ၀ိုက္တြင္ စဥ့္ေရသုတ္ေညာင္ေရအိုးကဲြ အစအနမ်ား ျပန့္ကဲ်လ်က္ရိွသည္။ မလွမ္းမကမ္းကုန္းမို့မို့ေပၚမွ ေက်ာက္ပံုေစတီငယ္သည္လည္း ေညာင္ၾကတ္ပင္က မို်ထားသျဖင့္ ေစတီပံုပန္းပင္ မပီသေတာ့။
ဤျမင္ကြင္းမ်ားသည္ တခိ်န္က လူ့အဖဲြ့အစည္းငယ္အျဖစ္ တည္ရိွခဲ့ဖူးေသာ ေက်းေတာဇနပုဒ္ေလး၏ ေပ်ာ္ရႊင္မႈနွင့္ အလွတရားတို့ ပ်က္စီးဆံုးပါးခဲ့ရေလျပီ ဆိုေသာသေကၤတမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ခ်စ္ခင္စာနာစိတ္ျဖင့္ တစိမ့္စိမ့္ေတြးၾကည့္လိုက္မွသာ ရြာေဟာင္း၏ ဘ၀အလွနွင့္ ေသာကဗ်ာပါဒမ်ားကို တေရးေရး ထင္ျမင္လာမိျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ရြာေဟာင္း၏ညက ဆိတ္ျငိမ္လြန္းလွသည္။ ကင္းရဲေဘာ္မွအပ က်န္ရဲေဘာ္မ်ား အိပ္ေမာက်ေနၾကျပီ။ ခပ္လွမ္းလွမ္းဆီမွ ေခ် ေဟာက္သံကို ၾကားေနရသည္။ ထိုညက ညဥ့္နက္သည့္တိုင္ က်ေနာ္အိပ္မေပ်ာ္နိုင္ခဲ့ပါ။ က်ေနာ့္အိပ္ယာေပၚသို့ ႏြဲ႔ငိုက္ အုပ္မိုးထားေသာ ၀ါး႐ံုကိုင္းဖ်ားတြင္ တေပါင္းညလျပည့္၀န္းက တဲြလဲြခိုေနပါသည္။
က်ေနာ့္နားထဲတြင္ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္၏ ဘုရား၀တ္တက္သံ၊ အမွ်ေ၀ သာဓုေခၚသံ၊ ေၾကးစည္သံတို့ကို နာေပ်ာ္ဖြယ္ ၾကားေနရသည္။ လေရာင္နွင့္ သစ္ရိပ္ေအာက္မွ အထီးက်န္တေယာသမား၏ အုန္းမႈတ္တေယာသံႏြဲ႔ႏြဲ႔ကလည္း လြမ္းေမာဖြယ္ရာ ပင္။ စြယ္ေတာ္႐ိုင္းပင္ရိပ္ေျခမွ ထင္းမီးဖိုေဘးတြင္ လံုမပို်တေယာက္ သက္ငယ္ပ်စ္ေနသည္။ သူနွင့္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ရိွ ကာလသား လူရြယ္က သက္ငယ္တံသတ္ရင္း ေမတၱာဘဲြ့ေတးသံကို ဆိုညည္းလ်က္ရိွပါသည္။ အမွတ္တမဲ့ အၾကည့္ခ်င္းဆံုသြားၾကသည့္ သူတို့ နွစ္ဦး၏ မ်က္နက္၀န္းမ်ားထဲမွ သူတို့နွစ္ဦးတည္းသာ နားအလည္နိုင္ဆံုး ျဖစ္ဖြယ္ရိွေသာ သမုဒယ အလွတရားကို ထင္းမီးေရာင္ ၀ါလဲ့လဲ့တြင္ ဖ်တ္ကနဲ က်ေနာ္ျမင္လိုက္ရပါသည္။
ကေလးငယ္တသိုက္ကေတာ့ ေရႊယံုနွင့္ေရႊက်ား သက္ငယ္ရိတ္သြားပံုျပင္ကိုေျပာျပေနသည့္ အဖြားအိုတဦး၏ ပတ္လည္တြင္ ၀ိုင္းဖဲြ႔ကာ ပါးစပ္အေဟာင္းသားနွင့္ နားေထာင္ေနၾကသည္။ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေယာက်ာ္းၾကီးမ်ားက ေျပာင္းေကာက္ ေခါင္ခါးခါးကို ျမံ့ဳရင္း ေတာင္ယာမီး႐ႈိ႕ရက္ကို ေရြးေနၾကပါသည္။ ဂ်င္းေစ်း၊ နႏြင္းေစ်း၊ သစ္ေစးေစ်းတို့ကို အခ်င္းခ်င္းသတင္းေမး စနည္းနာ ေနၾကပါသည္။ သစ္ေစးေစ်းေကာင္းသည့္နွစ္တြင္မွ သစ္ေစးအထြက္ေလ်ာ့သျဖင့္ စုပ္သတ္ညည္းတြားေနၾကပါသည္။ တခို့်ကေတာ့ ေနာက္တေန့ ေတာင္ေျခခိ်န္းေစ်းသို့ ဂ်င္း၊ နႏြင္း ပို႔ရန္ ႏြား၀န္တင္ကုန္းမ်ားကို ျပင္ဆင္လွ်က္ ရိွပါသည္။
တေတာင္ဆင္း တေတာင္တက္၊ တလိွု်၀င္ တေျမာင္ထြက္၊ ၀ကၤဘာလူသြားလမ္းကေလးမ်ားသည္သာ သူတို့၏ အေကာင္းဆံုး လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးျဖစ္ပါသည္။ ထိုလမ္းကေလးမ်ားအတိုင္း ေတာင္ေျခရိွငါးရက္တပတ္ေစ်းသို့ ႏြား၀န္တင္မ်ားျဖင့္ ဂ်င္း၊ နႏြင္း၊ သစ္ေစးပို႔ၾကရသည္။ လိုအပ္သမွ် အသံုးအေဆာင္ေလးမ်ားနွင့္ ငါးပိ ဆားျပားကို ခိ်န္းေစ်းမွပင္ ၀ယ္ျပန္ေလ့ရိွပါသည္။ ခိ်န္းေစ်း ဆိုသည္မွာ ေတာင္ေပၚကယာသမားနွင့္ ကြင္းကကုန္သည္ပဲြစားတို့ အျပန္အလွန္ ကုန္သြယ္ဖလွယ္ရာျဖစ္ပါသည္။
ၿမိ့ဳႀကီးျပၾကီးသို့မူ ေခြးတေမာရြာသားမ်ား အေရာက္အေပါက္သိတ္မရိွၾကပါ။ တညအိပ္ခရီးေလာက္သာေ၀းေသာ တပ္ကုန္းၿမိ့ဳ ေလးသို့ပင္ အမ်ားစုမေရာက္ဖူးၾကပါ။ ေရာက္ဖူးသူတဦးတေလကို ေခြးတေမာ၏ လည္၀ယ္နံွ႔စပ္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္တတ္ၾကပါသည္။ ကား၊ ရထား မျမင္ဖူး၊ မစီးဖူးဘဲ တဘ၀ဆံုးသြားၾကရသူေတြလည္း မနည္းလွပါ။ ေခြးတေမာတြင္ စာသင္ေက်ာင္း မရိွပါ၊ ေဆးေပးခန္း မရိွပါ၊ သတင္းစာ မဂၢဇင္း မရိွပါ။ ေရဒီယို ရုပ္သံလႊင့္ မရိွပါ။ ႐ိုးသားေဖာ္ေရြမႈနွင့္ ဆင္းရဲခို့်တဲ့ျခင္း၊ မတရားေစာ္ကား အနိုင္က်င့္ ခံရျခင္းတို့မွလဲြ၍ အျခားဘာမွမရိွပါ။ ထို ဘာမွမရိွေသာ ရြာေလးသည္ပင္ ယခုအခါ ဗမာျပည္ေျမျပင္ေပၚမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ရျပီ ျဖစ္ပါသည္။ ဆင္းရဲမဲြေတမႈမ်ားအၾကား၌သာ အသက္ရွင္သန္ခြင့္ရခဲ့ၾကေသာ ထိုဇနပုဒ္သားတို့သည္လည္း ကစဥ့္ကလ်ား တကဲြတျပား ျဖစ္သြားခဲ့ရပါျပီ။
သူတို့ဘ၀ကို အျမစ္ကဆဲြနႈတ္ပစ္ခဲ့ၾကေသာ ေခတ္အဆက္ဆက္အုပ္စိုးသူမ်ားက သူတို့ကို သူပုန္ဘက္ေတာ္သားမ်ားအျဖစ္ ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ပစ္ခဲ့ၾကပါသည္။ သူတို့ရြာငယ္ဇနပုဒ္မ်ားကို အဓမၼေျပာင္းေရႊ့ပစ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ျငင္းဆန္လွ်င္ ရြာလံုးကြ်တ္ေျမလွန္ မီးတိုက္ပစ္ၾကပါသည္။
အမွန္တရားသည္ အဘယ္မွာနည္း။ တရားမွ်တမႈသည္ အဘယ္မွာနည္း။ ဤလူမႈစနစ္ၾကီးသည္ တခုမက အေတာ္မ်ားမ်ား မွားယြင္းေနသည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ ကြ်မ္းထိုးေမွာက္ခံုျဖစ္ေနေသာ ဤလူမႈစနစ္ၾကီးအတြင္း၌ ေထာက္ထားၾကင္နာမႈဆိုသည္မွာ ဒုလႅဘတရားသာျဖစ္ပါသည္။
ထိန္ထိန္ျငီးေနေသာ ေတာင္ေပၚေတာမီးမ်ားအလယ္တြင္ သားစဥ္ေျမးဆက္ ဆင္းရဲစြာ ႐ုန္းကန္ရွင္သန္ခဲ့ၾကရေသာ ထိုရြာငယ္ ေလးမ်ားသည္ ျပည္တြင္းစစ္မီးလံွ်၏ ၀ါးမို်မႈကိုခံလိုက္ရေသာအခါ ျပာပံုဘ၀သို့ ေရာက္ခဲ့ၾကရပါသည္။ စစ္ေၾကာင့္ ျပာက်ပ်က္စီးခဲ့ရ သည့္ ရြာေတြ ရွမ္းရိုးမေပၚမွာ၊ ပဲခူးရိုးမေပၚမွာ၊ ရခိုင္ရိုးမေပၚမွာ၊ တနသၤာရီရိုးမေပၚမွာ၊ ကခ်င္ေတာင္တန္း ခ်င္းေတာင္တန္းေတြေပၚမွာ၊ အာရွ၊ အာဖရိက၊ လက္တင္အေမရိက၊ ကမၻာ႔ကုန္းေျမအနံွ႔ဆီမွာ ေရတြက္၍ပင္ ကုန္နိုင္ဖြယ္ရိွမည္မထင္ပါ။
ေမ့ရက္နိုင္စရာမရိွေသာ က်ေနာ္တို့ေခတ္၏ ထိုအျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ ယခုအခါ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းႏြံအိုင္ထဲ၌ ထိုးနွစ္ထားျခင္း ခံေနရပါသည္။
ပုဂံ၊ ဗိႆနိုး၊ တေကာင္း စသည့္ ရာဇ၀င္ၿမိ့ဳမ်ားက ပေဒသရာဇ္ေခတ္လူမႈဘ၀႐ုပ္ပံုလႊာကို ျပန္လည္ေျပာျပနိုင္သည္မွာ မွန္ပါ သည္။ က်ေနာ္တို့ေခတ္ ပစၥဳပၸန္ရြာေဟာင္းမ်ားသည္လည္း လက္ရိွလူမႈစနစ္ၾကီး၏ အေၾကာင္းအကို်း အေကာင္းအဆိုးကို သက္ေသ ထြက္ဆိုနိုင္ၾကသည္သာျဖစ္ပါသည္။ ရာဇ၀င္ၿမိ့ဳေဟာင္းမ်ားကေတာ့ ကံၾကမၼာမ်က္နွာသာ ေပးခံၾကရသည္လားမသိ၊ အခိ်န္ကာလ၏ ေရးရိပ္မႈန္ျပာမႈေအာက္တြင္ ေမွးမိွန္တိမ္ျမဳပ္ေနရာမွ ေနွာင္းေခတ္လူသားတို့၏ ရွာေဖြတူးေဖာ္ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းကို ခံၾကရသည္။ က်ေနာ္တို့ေခတ္ ရြာေဟာင္းမ်ားမွာမူ ပစၥဳပၸန္လူသားတို့၏ ေမ့ေလ်ာ့ထားျခင္းကို ခံေနၾကရရွာသည္။
တန္ဖိုးကို ေ၀းလံလြန္းေသာ အတိတ္၌သာ ရွာေဖြလိုျခင္း၊ ပစၥဳပၸန္ကို ေအးစက္စြာေမ့ေလ်ာ့ထားတတ္ျခင္းသည္ လူသား၏ ကုစားရခက္ေသာေရာဂါ ျဖစ္ေလသည္လားမဆိုနိုင္ေတာ့။ ေ၀းလံေသာအတိတ္ကို အျမတ္တနိုး တူးေဖာ္ရွာေဖြၾကသေလာက္ လတ္တေလာပစၥဳပၸန္ကိုမူ အေလးဂရုမျုပဘဲ အမွတ္မဲ့ ျဖတ္သန္းသြားတတ္ၾကသည္။ အတိတ္၏တန္ဘိုးကို ေမ့ေပ်ာက္ပစ္ရန္ က်ေနာ္ တိုက္တြန္းေနျခင္းမဟုတ္ပါ။ ယေန႔ပစၥဳပၸန္ကို ဥပကၡာျပဳမထားမိဖို႔ သတိေပးလိုျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။
ယေန႔ကမၻာၾကီးသည္ ပစၥဳပၸန္ တည္းဟူေသာ ရဲြကစားသမား၏ လက္ညိႇဳးဖ်ားေပၚမွ ျခာျခာလည္ေနေသာ ရဲြတလံုးျဖစ္ပါသည္။ ပစၥဳပၸန္ကို ေမ့ေလ်ာ့ထားျခင္းသည္ ကမၻာၾကီး က်ကဲြမည့္အနၱရာယ္ကို ဖိတ္ေခၚရာ ေရာက္ပါသည္။
ေတြးၾကည့္လိုက္စမ္းပါ ...။
“ပစၥဳပၸန္၏ အျပင္ဘက္တြင္ ဘယ္အရာမ်ား ရွင္သန္ရပ္တည္နိုင္ပါသလဲ ...”
ျမတ္နိုး
၁၉၊ ၆၊ ၀၄
(ေခတ္ၿပိဳင္ဝက္ဆိုက္ တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး)



 Image may contain: 1 person, indoor

Saturday, May 27, 2017

RoBS Anwar Arkani





အခု ့VDO ဖိုင္ထဲမွာ ေျပာေနတဲ့သူကေတာ့ ကေနဒါမွာ (---ူ)(---င္)ညာ အဖြဲ ့ရဲ့ ဥကၠ႒ ဆိုတဲ့ အႏၷဝါ ဆိုသူျဖစ္ပါတယ္။

Monday, May 22, 2017

Peace process in pieces in Myanmar

http://www.atimes.com/article/peace-process-pieces-myanmar/

When de facto leader Aung San Suu Kyi opens the next round of her peace drive on May 24, the outcomes and upshots will be pivotal to her legacy 

   

Yangon, May 22, 2017 2:14 PM 

 https://www.facebook.com/bertil.lintner?hc_ref=NEWSFEED&fref=nf

  Myanmar's State Counsellor Aung San Suu Kyi sits in her car after arriving at the airport in New Delhi, India, October 17, 2016. Photo: Reuters/Adnan Abidi
Myanmar's State Counsellor Aung San Suu Kyi sits in her car after arriving at the airport in New Delhi, India, October 17, 2016. Photo: Reuters/Adnan Abidi
On May 24, when Myanmar leader Aung San Suu Kyi opens the second round of her signature 21st Century Panglong peace conference, a high-stakes initiative to end decades of debilitating and divisive civil war, the outcomes and upshots will be pivotal to her democratically elected administration.
The meeting will aim to draw on the unifying symbolism of the original Panglong conference held by Suu Kyi’s national founder father, Aung San, who signed an agreement with ethnic Shan, Kachin and Chin representatives on February 12, 1947 at the small Shan state market town of Panglong. The agreement paved the way for the declaration of independence from British colonial rule the following year.
Despite the historic parallels and Suu Kyi’s strong political clout, few observers believe the upcoming meeting will meaningfully advance national reconciliation without a significant change in tack. Suu Kyi’s insistence that all armed groups agree to an elaborate National Ceasefire Agreement (NCA) before holding any political talks towards the creation of a federal union remains a major sticking point.
So, too, are major battles underway between government forces and ethnic armed organizations in northern Kachin, northeastern Shan and western Rakhine states. While Suu Kyi speaks of peace and reconciliation, military commander Senior General Min Aung Hlaing has simultaneously ramped up lethal offensives that have led to the heaviest fighting since the conflict-ridden 1980s.   
In this photograph taken October 11, 2016, rebels belonging to the Kachin Independence Army (KIA) ethnic group move towards the frontline near Laiza in Kachin state during two days of fighting with the Myanmar military. KIA rebels said they seized 20 government firearms, hundreds of rounds of ammunition and recovered bodies of four soldiers during the two days of fighting in mid-October. Renewed fighting has raged since November 20 between the Myanmar military and four armed ethnic groups, including the KIA. / AFP PHOTO / Hkun Lat
Kachin Independence Army (KIA) rebels move towards the frontline near Laiza in Kachin state during two days of fighting with the Myanmar military in November 2016. Photo: AFP/ Hkun Lat
Suu Kyi has made peacemaking a top policy priority, some say to the detriment of other pressing matters such as bureaucratic, economic and legal reforms. It is one of the few policy areas where she has appeared in public meeting representatives from across political and ethnic spectrums.
But her failure to establish anything resembling peace in the country’s north and northeast, and ongoing communal violence in Rakhine state have severely tainted her previous image as a persecuted pro-democracy icon. The perception shift has been particularly damning as a former recipient of the Nobel Peace Prize for her non-violent struggle against military repression and advocacy for peaceful reconciliation.
Ethnic group representatives who have attended meetings with a working committee preparing for the talks say they are appalled by what they liken more to bullying than negotiation, with the military giving them only two options: accept the 2008 constitution, which solidifies a powerful political role for the military over a highly centralized political system, or face annihilation on the battlefield.
The 2008 constitution, drafted under military rule and promulgated after what most independent observers viewed as a rigged and fraudulent referendum, gives the military effective veto power over any bid to change important clauses in the charter. It also gives the military autonomous control over crucial security related ministries, namely defense, border affairs and home.
Myanmar's General Min Aung Hlaing takes part during a parade to mark the 72nd Armed Forces Day in the capital Naypyitaw, Myanmar March 27, 2017. REUTERS/Soe Zeya Tun - RTX32TZF
Myanmar’s military commander Min Aung Hlaing during a parade to mark the 72nd Armed Forces Day in Naypyitaw on March 27, 2017. Photo: Reuters/Soe Zeya Tun
Ethnic representatives argue that without a new federal constitution that could be put to a genuinely free and fair referendum, prospects for ending the war will remain dim. All ethnic groups want “full autonomy in internal administration for the Frontier Areas,” as enshrined in the original 1947 Panglong Agreement brokered by Suu Kyi’s independence hero father.
Myanmar’s federal constitution was abrogated and replaced by iron-fisted rule after a 1962 military coup that ushered in nearly five decades of soldier-led governance. Myanmar’s ethnic wars represent some of the longest running conflicts in the world.   
Officially, eight armed groups signed the NCA in October 2015. Of those only three — Shan State Restoration Council, Karen National Union and Democratic Karen Benevolent Army — actually have armed forces. The remaining five are small groups, claiming to represent the interests of Karen, Pa-O, Chin and Rakhine (Arakanese) ethnic groups, may best be described as nongovernmental organizations (NGOs).
On March 30, Suu Kyi announced that five more key groups – New Mon State Party, Karenni National Progressive Party, Arakan National Congress, Lahu Democratic Union and Wa National Organization – were poised to sign the NCA. The groups have since denied they took any such decision.
Myanmar's Minister of Foreign Affairs Aung San Suu Kyi (R) confers with a member of her delegation during the 71st United Nations General Assembly in Manhattan, New York, U.S. September 21, 2016. REUTERS/Carlo Allegri     TPX IMAGES OF THE DAY      - RTSOVG2
Myanmar State Counsellor Aung San Suu Kyi (R) confers with her delegation at the United Nations General Assembly on September 21, 2016. Photo: Reuters/Carlo Allegri
While the first two groups have armed wings, the other three could hardly be described as “key ethnic armed groups”, as most are even smaller than the five NGO-type groups that signed the 2015 agreement. But Suu Kyi appears concentrated on boosting the number of NCA signatories, even if they are largely insignificant to resolving the wars, in an apparent bid to conceal the policy’s underlying failure.
Meanwhile, major groups that have not signed the NCA — Kachin Independence Army, United Wa State Army, Ta’ang National Liberation Army, Shan State Army/Shan State Progress Party, Myanmar National Democratic Alliance Army, National Democratic Alliance Army-Eastern Shan State, and Arakan Army — account for more than 80% of the country’s armed rebels.
Failed peace processes are nothing new in Myanmar, previously known as Burma. In 1958, a caretaker government led by General Ne Win offered an amnesty without political concessions to communists, army mutineers and ethnic rebels. Those who accepted were granted business concessions, similar to the terms offered to the few signatories of the current NCA.
Peace talks were held in 1963 in which Ne Win’s coup-installed government demanded surrender and offered only “rehabilitation.” Groups that accepted were converted into “home guard units”, known as Ka Kwe Ye, which were allowed to conduct business, including opium trading, in their native areas. The deal ushered the rise of Myanmar’s most notorious drug lords, including Lo Hsing Han and Khun Sa.
This picture taken on February 4, 2015 shows Shan State Army - South (SSA-S) soldiers training at their headquarters in Loi Tai Leng, in Myanmar's northeastern Shan State, a few days ahead of the 68th Shan National Day celebrations which were held there on February 7. The Shan National Day marks the unification of many Shan principalities into a single Shan State in 1947. The SSA-S is one of the largest rebel groups in Burma and fights in Shan State for self-determination of the Shan people in Myanmar. Though a ceasefire was signed in 2011 sporadic fighting continues between the SSA-S and the Myanmar army. Myanmar's government on February 12, 2015 held a somber ceremony marking the nation's symbolic unification after the colonial era, but a coveted ceasefire with ethnic rebel groups remained out of reach as conflict sweeps across northern borderlands.   AFP PHOTO / KC Ortiz / AFP PHOTO / KC Ortiz
Shan State Army – South (SSA-S) soldiers training in Loi Tai Leng, in Myanmar’s northeastern Shan State, on February 7, 2015. Photo: AFP/KC Ortiz
In 1980, the government announced a new amnesty for rebels and political prisoners. At that time, separate talks were held with the KIA and the Communist Party of Burma that eventually broke down on the government’s offer of only rehabilitation for unconditional surrender.
In the late 1980s and early 1990s, the government entered ceasefire agreements with about two dozen armed groups in exchange for lucrative business concessions, including a deal with the KIA that held for 17 years before faltering in 2011 when the group started making fresh demands for federalism.
The NCA’s only achievement so far appears to be creating rifts between signatories and non-signatories and internal divisions among those who have signed. Within Karen National Union, for example, there is deep disagreement among leaders and those who believe they have sold out their long struggle for autonomy for short-sighted business deals.
Even the smallest of the signatories have been granted lucrative business concessions, including rights to sell imported used cars from neighboring Thailand. Bigger groups have invested heavily in real estate and palm oil plantations.
European Union foreign policy chief Federica Mogherini gives a news conference with Myanmar State Counsellor Aung San Suu Kyi in Brussels, Belgium May 2, 2017. REUTERS/Eric Vidal - RTS14SQ7
Myanmar State Counsellor Aung San Suu Kyi with European Union foreign policy chief Federica Mogherini in Brussels on May 2, 2017. Photo: Reuters/Eric Vidal
The main difference between current and past talks is the heavy involvement of foreign peacemakers and lavish international funding in Suu Kyi’s initiative, interventions that have further skewed incentives and motivations.
History shows central demands for ethnic groups’ unconditional surrender — now dubbed as ‘DDR’ for disarmament, demobilization and reintegration by authorities — in exchange for business concessions seldom hold and are not a long-term solution to what is at root a political problem.
If Suu Kyi truly wants peace and reconciliation, she could take the moral high ground by announcing a unilateral government ceasefire rather than insisting ethnic armed groups sign an agreement many of them legitimately view as a military trap.
But until the Noble Peace Prize laureate stands up to the military and offers ethnic groups genuine self-determination and autonomy, her signature initiative risks repeating past failed efforts and leaving behind a country more at war than when she was elected as a reconciliatory peacemaker.

ဗလကၠာရျပဳသူ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ လိင္တံ ျဖတ္ခံရ

ဗလကၠာရျပဳသူ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ လိင္တံ ျဖတ္ခံရ
အိႏၵိယ ႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္း ကာရာလာ ျပည္နယ္က
အသက္ ၂၃ ႏွစ္ အရြယ္ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္ဟာ သူ႔ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ အဓမၼျပဳက်င့္ခဲ့တဲ့ ဟိႏၵိဴဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ရဲ႕ လိင္တံကို ျဖတ္ပစ္လိုက္တယ္ ဆိုပါတယ္။

အဲဒီ ဘာသာေရးဆရာက သူ႔အိမ္ကို ဖခင္ျဖစ္သူရဲ႕ က်န္းမာေရး အတြက္ ဆုေတာင္းေပးဖို႔ အျမဲလာေလ့ရွိသူပါ။ အဲဒီလို လာတိုင္းမွာ အခြင့္အေရးရရင္ ရသလို သမီး ျဖစ္သူကို လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေစာ္ကားတယ္ ဆိုပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန႔တုန္းကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္ဟာ ဓား တလက္နဲ႔ အဓမၼျပဳက်င့္သူကို ခုခံ တိုက္ခိုက္ခဲ့ပါတယ္။
အခုေတာ့ အဲဒီ ဘာသာေရးဆရာဟာ အေရးေပၚခြဲစိတ္ကုသမႈခံရဖို႔ သီရီဝမ္သရပူရမ္ ေဆးေကာလိပ္ ေဆးရံုမွာ တင္ထားရပါတယ္။
ေဆးရံုရဲ႕ ထုတ္ျပန္ခ်က္မွာ ဘာသာေရးဆရာရဲ႕ လိင္တံဟာ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ျပတ္ေတာက္ေနၿပီး ဒါကို ျပန္လည္ ဆက္ေပးႏိုင္ဖို႔ နည္းလမ္း မရွိဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ္ ေသြးတိတ္ဖို႔နဲ႔ ဆီးသြားႏိုင္ဖို႔ အတြက္ေတာ့ ခြဲစိတ္ဆရာဝန္ေတြနဲ႔ ဆီးလမ္းေၾကာင္း အထူးကုေတြက ခြဲစိတ္ေပးခဲ့တယ္ ေျပာပါတယ္။
ရဲတပ္ဖြဲ႕ရဲ႕ ထုတ္ျပန္ခ်က္မွာေတာ့ အႀကိမ္ႀကိမ္ အဓမၼျပဳက်င့္ခံရတဲ့ အေၾကာင္းကို အမ်ိဳးသမီးငယ္ဟာ မိခင္ကို အရင္တုန္းက တိုင္ၾကား ခဲ့ေပမယ့္ မိခင္ဘက္က အေရးယူမႈ မရွိခဲ့ဘူး ဆိုပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ မိခင္ဟာ ရာဇဝတ္မႈတိုင္ၾကားဖို႔ ပ်က္ကြက္မႈနဲ႔ အေရးယူခံရဖြယ္ ရွိပါတယ္။
လိင္တံကို ျဖတ္ေတာက္ခဲ့သူ အမ်ိဳးသမီးငယ္ကေတာ့ အမႈရင္ဆိုင္ရဖြယ္ မရွိပါဘူး။
ကာရာလာ ျပည္နယ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗီဂ်ာယမ္က အမ်ိဳးသမီးငယ္ရဲ႕ တံု႔ျပန္မႈကို သတိၱရွိတဲ့ လုပ္ရပ္ အျဖစ္ ခ်ီးက်ဴးခဲ့ပါတယ္။
အိႏၵိယမွာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ အုပ္စုလိုက္ လိင္အဓမၼျပဳက်င့္မႈ ေနာက္ပိုင္း လိင္ေစာ္ကားမႈက်ဴးလြန္သူေတြကို အျမင့္ဆံုး ျပစ္ဒဏ္ ျဖစ္တဲ့ ေသဒဏ္ အထိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အျပစ္ေပးအေရးယူဖို႔ ေတာင္းဆိုလာၾကသလို ႀကိဳတင္ကာကြယ္မႈ အသိပညာေပးမႈေတြလည္း ပိုတိုး လုပ္ေဆာင္လာပါတယ္။
တိုင္းျပည္တဝွမ္းမွာ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြနဲ႔ ကေလးသူငယ္ေတြ လိင္ေစာ္ကားခံရမႈ သတင္းေတြကေတာ့ ဆက္လက္ ျဖစ္ေပၚေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
#ဘီဘီစီျမန္မာပိုင္း

Wednesday, May 17, 2017

Jade and the Generals | Global Witness



Global Witness က ႐ုိက္ကူးထားတဲ့ ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္မ်ား Jade
and the Generals ႐ုပ္ရွင္မွတ္တမ္းကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က Park Royal
ဟိုတယ္မွာ ျပသဖုိ႔ စီစဥ္ခဲ့ေပမယ့္ ျပသခြင့္မရခဲ့ပါဘူး။


ဟိုတယ္တာ၀န္ရိွသူတစ္ဦးက တုိင္းေဒသႀကီးအစိုးရရဲ႕ခြင့္ျပဳခ်က္ရမွသာ
သူတို႔အေနနဲ႔ ခြင့္ျပဳေပးနုိင္မယ္ လို႔ ေျပာတဲ့အတြက္ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြသာ
က်င္းပခဲ့ပါတယ္။


အဲဒီမွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ကို ကိုယ္တုိင္သြားေရာက္ရိုက္ကူးေပးခဲ့တဲ့
မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ ရိုက္ကူးသူ ကိုထူးေတဇာက အခုလိုျပသခြင့္မရတာ
မျဖစ္သင့္ေၾကာင္း ၊ မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ေတြကို လြတ္လြြတ္ လပ္လပ္ ျပသခြင့္ရေစ
ခ်င္ေၾကာင္းေျပာပါတယ္။


အဲဒီ မွတ္တမ္း႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားဟာ ႐ုိး႐ုိးဇာတ္ကားမဟုတ္ဘဲ
သက္ဆုိင္ရာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေနတာ ေၾကာင့္
တုိင္းအစုိးရရဲ႕ခြင့္ျပဳခ်က္ယူၿပီးမွသာ ျပသခြင့္ေပးဖို႔ အတြက္
ဝန္ထမ္းေတြကို ဟိုတယ္ရဲ႕ တာ၀န္ရွိသူေတြကမွာ ၾကားထားတယ္လုိ႔သိရပါတယ္။


အခုလိုျပသခြင့္မျပဳတာဟာ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြအေနနဲ႔
အရင္တုန္းကအေၾကာက္တရားေတြ ရွိေနေသးတယ္လို႔ ယူဆေၾကာင္း Global Witness
အဖြဲ႔ရဲ႕ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ Paul Donowitz သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ေျပာခဲ့
ပါတယ္။


မွတ္တမ္း ရုပ္ရွင္ဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္
ဖါးကန္႔ေက်ာက္စိမ္းတြင္းလုပ္ကြက္ေတြရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြပိုင္ထားတဲ့ စီးပြားေရး ဦးပိုင္ လီမိတက္က
လႊမ္းမိုးထားေၾကာင္းနဲ႔ ထြက္ရိွတဲ့သယံဇာတ ေတြကို တိုင္းျပည္က
မခံစားရဘူးဆိုၿပီး အဓိက ေဖၚျပထားပါတယ္။


ဖားကန္႔ ေက်ာက္စိမ္းတူးေဖာ္ေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ ျမန္မာစီးပြားေရး
ဦးပုိင္ကုမၸဏီလီမိတက္က လုပ္ကိုင္တာေတြ အမ်ားဆုံးျဖစ္ၿပီး အဲ့ဒီ့ေဒသက
ေဒသခံေတြ အေနနဲ႔ လမ္းသြားရင္း ေက်ာက္စိမ္း ေကာက္ရခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာင္
တရားစြဲဆုိ အဖမ္းခံရႏုိင္တဲ့အတြက္ ဖားကန္႔နယ္ဟာ ေဒသခံျပည္သူ ေတြအတြက္
က်ိန္စာသင့္ေနတဲ့ နယ္ေျမ တစ္ခုလုိ ျဖစ္ေနတဲ့အေၾကာင္းေတြကို
မွတ္တမ္း႐ုပ္ရွင္ထဲမွာ ေျပာထားပါတယ္။


ျပသခြင့္မရခဲ့ေပမယ့္ Global Witness အဖဲြ႕က ယူက်ဳအြန္လိုင္းမွာ တင္ထားသလို ေဖ့စ္ဘြတ္ အင္တာနက္ စာမ်က္နွာမွာလည္း တင္ထားပါတယ္။

The Voice အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ နဲ႔ ကေလာင္ရွင္ တို႔ကို တပ္မေတာ္ အမႈဖြင့္

The Voice အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ နဲ႔ ကေလာင္ရွင္ တို႔ကို တပ္မေတာ္ အမႈဖြင့္: The Voice သတင္းစာမွာ'က်ည္ေထာင္စုသစၥာ' သေရာ္စာ ေရးသားသူ ၿဗိတိသွ်ကိုကိုေမာင္ နဲ႔ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးေက်ာ္မင္းေဆြတို႔ကို တပ္မေတာ္က ၆၆(ဃ) နဲ႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ရဲစခန္းမွာ ဒီေန႔ အမႈ ဖြင့္လိုက္ပါတယ္။

Tuesday, May 16, 2017

တိုက္ခန္းပိုင္ေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ဘဏ္ေခ်းေငြ

Naw Yar Maung feeling sad with Win Sandar Oo and 3 others.
14 hrs ·
တိုက္ခန္းပိုင္ေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ဘဏ္ေခ်းေငြ
ကၽြန္မမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သိပ္အႀကီးႀကီးမရွိေပမယ့္ အိမ္တစ္လံုးပိုင္ဆိုင္ခ်င္တာေတာ့ ရူးမတတ္ပါ...။
ကၽြန္မတို႔လုပ္ေနတဲ့အလုပ္ကလည္းအယ္ဒီေတြမို႔ စာေရးၿပီး.. သတင္း တည္းၿပီးရတဲ့ ထမင္း၀ရံုရွိတဲ့ ၀င္ေငြနဲ႔ အိမ္ပိုင္ဖို႔ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ ဆိုတာေန႔တိုင္းေတြးျဖစ္တယ္။
မၾကာေသးခင္ကပဲကၽြန္မေမာင္ေလးကဘဏ္လင့္ေလးတစ္ခု
ပို႔ေပးတယ္။ ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ တိုက္ခန္းကိုဘဏ္ကေန ေခ်းေငြရယူၿပီး၀ယ္ဖို႔ကိစၥ။အမ်ားႀကီး မေမွ်ာ္လင့္ေပမယ့္ အဲ့ဒီလင့္ ေတြ႔ ၿပီးကတည္းက စိတ္ကူးမိတာ အမ်ားႀကီး။ကိုယ့္မိသားစုတစ္စုစာ ေကာင္းေကာင္း ေနႏိုင္မယ့္ အိမ္တစ္လံုးရွာ...၃၀ ရာႏႈန္းသြင္း...အဲ့ဒီ က်န္တဲ့ ၇၀ ရာႏႈန္းကို ဘဏ္က စိုက္ၿပီးCashdown ရွင္းေပးထားတာ ကို ရ ႏွစ္ သို႔မဟုတ္ ၁၀ႏွစ္ ဆပ္ၿပီး အိမ္ပိုင္ရေအာင္လုပ္မယ္ေပါ့။
အဲ့ဒီလိုနဲ႔ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ မေန႔ညကပဲ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ သတင္းတစ္ခုယူလာတာက ကိုယ္အခုေနေနတဲ့ အေနာက္လမ္းမွာ ဗိုက္နာၿပီးေရာင္းမယ့္တိုက္ခန္းတစ္ခုရွိတယ္ေပါ့။နင္တို႔ေငြတတ္ႏိုင္ ရင္ယူပါလားေပါ့။သူလာေျပာေတာ့ ကိုယ့္မွာ ရယ္ရငိုရအခက္။ အဲ့ဒီေလာက္ သိန္း သံုးရာ နီးပါးရွိမွေတာ့ အိမ္ငွားေနပါ့မလားလို႔ သူ႔ကို ေျပာရင္း...ေမာင္ေလး ပို႔ထားတဲ့ ဘဏ္ လင့္ကို သြားသတိရမိခ်ိန္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္ျခည္က လင္းခနဲ...အစီစဥ္ေတြဆြဲတာ တစ္ညလံုး အိပ္လို႔ေတာင္ မေပ်ာ္ဘူး...။ဒီလို နဲ႔ ေသခ်ာတြက္ၾကည့္ေတာ့ ၃၀ရာခိုင္ ႏႈန္းမို႔ သိန္း တစ္ရာေလာက္ လတ္တေလာရွာမယ္ေပါ့...အဲ့ဒီမွာတင္ လိုေနတာက သိန္း ၇၀ ေလာက္။ကိုယ္ေတြ အဲ့ဒီေလာက္ ခ်မ္းသာပါတယ္။ဒါနဲ႔ ရံုးေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကိုယ္နဲ႔ ေမာင္ႏွမလို ျဖစ္ေနတဲ့ အကိုတစ္ေယာက္နဲ႔ သူ႔အလုပ္ခ်ိန္ ၁၀ မိနစ္ နားခ်ိန္ေလးမွာ မရမက အက်ိတ္အနယ္တိုင္ပင္ၿပီး အဲ့ဒီအကိုကလည္း အိမ္၀ယ္ေစခ်င္ ေတာ့ သူ သိန္း ၇၀ ရေအာင္ေမးၿပီး အေၾကာင္းျပန္မယ္ေျပာေရာ။ အဲ့ဒီ ေတာ့ ကိုယ့္မွာ ေနာက္ထပ္ေရာင္ျခည္တစ္ခု ထပ္လင္းျပန္ေရာ...ဒီလို နဲ႔ အမ်ိဳးသားကိုလည္း အျခားေနရာေတြက ေငြေတြရွာတာထက္ ဘဏ္ ကိုသြားရေအာင္...ညေန အိမ္သြားၾကည့္မယ္လို႔ ေျပာရင္း ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ေပ်ာ္ေနမိတယ္။ဘဏ္ကို အျမန္သြားေမးဖို႔ သူတို႔ ေခ်းေငြဌာနကို ဖုန္းဆက္ရင္း ကၽြန္မ တိုက္ခန္း၀ယ္ခ်င္လို႔ အရစ္က် ေငြသြင္းဖို႔ နည္းနည္းေလာက္ စံုစမ္းတာပါလို႔လည္း ေျပာလိုက္ေရာ..
အဲ့ဒီက မမေခ်ာက...အမတိုက္ခန္းအတြက္ဆိုရင္ သိန္း ငါးရာတန္ အနည္းဆံုးျဖစ္ရပါမယ္....အမတို႔ဘက္က ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ကိုယ့္ဘာသာ ေပးေခ်ရမွာျဖစ္ျပီးကၽြန္မတို႔က ၂၅၀ Cashdown စိုက္ေပးမွာပါ။ သံုးႏွစ္ကေန ၁၀ ႏွစ္အထိ အရစ္က်ေပးလို႔ရပါမယ္..အတိုးႏႈန္းက ၁၃ ရာႏႈန္းပါလို႔ တရစပ္ရြတ္ျပသြားပါတယ္။ဒါနဲ႔ ကၽြန္မက ညီမရယ္ သိန္း ၃၀၀ တန္ေလာက္ဆိုရင္..ပဲရွိေသး..၅၀၀ တန္ေအာက္ဆို လံုး၀ကို အဆင္မေျပႏိုင္ပါဘူးရွင္တဲ့....။သူခ်သြားတဲ့ ဖုန္းနဲ႔ အတူ တစ္ခ်ိန္လံုး ခံစားလာရတဲ့ကၽြန္မရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြေရာ...အေပ်ာ္ေတြေရာ...
တစ္ကယ့္ကို သဲထဲေရသြန္...တစ္ကယ့္ကို ဘာလုပ္လို႔ လုပ္ရမယ္ မသိေအာင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။
ကၽြန္မရင္ထဲမွာ ေမးခြန္းေတြအမ်ားႀကီး..ကၽြန္မတို႔က တစ္ကယ္လိုအပ္လို႔ အိမ္မရွိလို႔ ၀ယ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုမွ ကိုယ္နဲ႔ တန္ရာ တန္ရာ ေရြး၀ယ္လို႔မရဘူးလား...ဘာ့ေၾကာင့္ သိန္းငါးရာတန္မွလဲ... အနည္းဆံုးလက္ထဲမွာ သိန္း ၂၅၀ ရွိမွေတာ့ ကၽြန္မတို႔ တိုက္ခန္း ငွားေနပါေတာ့မလား။
ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မတြက္ၾကည့္တာ...သိန္း (၂၅၀) ကို ဘဏ္ကေန စိုက္ေပးတယ္ထားဆိုပါေတာ့...
အတိုးႏႈန္းက ၁၃ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔...၁၀ ႏွစ္။

တစ္လကို ကၽြန္မတို႔ သံုးသိန္းခုႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ေပးရင္
ဆယ္ႏွစ္အတိုးခ်ည္း သက္သက္ေပးရမွာ သိန္း(၁၉၀) တစ္ရာ႔ကိုးဆယ္ေက်ာ္။
အားလံုးေက်လို႔ စာခ်ဳပ္ရခ်ိန္မွာ ကၽြန္မတို႔တိုက္ခန္းအတြက္ ေခ်းထားတဲ့ သိန္း(၂၅၀) အတြက္ ေပးၿပီးတာ သိန္း (၄၅၀) ေလးရာ႔ငါးဆယ္။
ေတာ္ၾကပါေပတယ္...ကၽြန္မတို႔လို အိမ္ပိုင္လိုခ်င္သူေတြရဲ႕
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ...ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာ ဘ၀ကို တည္ေဆာက္ဖို႔ အတြက္ေတြ အတြက္...အစီစဥ္ေတြ....။
ရင္ထဲမွာ မြန္းၾကပ္လြန္းလို႔ မ်က္ရည္ေတာင္မက်ႏိုင္ဘူး။

WOW!!! Trudeau Sets World Record In Avoiding Questions!!!

“ျမန္မာ့ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႀကီးမ်ား” မွတ္တမ္းဗီဒီယိုထုတ္ျပန္

“ျမန္မာ့ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႀကီးမ်ား” မွတ္တမ္းဗီဒီယိုထုတ္ျပန္: ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာက္စိမ္းလုပ္ငန္းနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္က စစ္ေရးပဋိပကၡေတြ ဆက္စပ္ေနတဲ့ အေၾကာင္း ရိုက္ကူးထားတဲ့ “ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား” လို႔ အမည္ေပးထားတဲ့ မွတ္တမ္းဗီဒီယိုကို ၿဗိတိန္အေျခစိုက္ Global Witness အဖြဲ႔က မနက္ျဖန္ ေမလ ၁၇ ရက္ေန႔မွာ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာကေန လႊင့္တင္သြားမယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

Monday, May 15, 2017

သားဆိုးေမွ်ာ္တဲ့ အေမအို…


“အေမ..ထမင္းေလးဘာေလးစားပါဦး” “ ေအးပါေအ..ေတာ္ေနက်မွစားမယ္.. ခုစားခ်င္စိတ္မရွိေသးလို႔..ေစာေစာကက်ီးမ်ားသာသလားလို႔ေအ” “ဘာက်ီးမွမသာဘူး.. အေမလဲ ေတာ္ေနက်မွစားမယ္.ေတာ္ေနက်မွစားမယ္နဲ႔ ထမင္းေကာင္းေကာင္း မစားတာ ဘယ္ႏွစ္ရက္ရွိၿပီလဲ.. တပတ္ဆယ္ရက္မကေတာ့ဘူး.. အေမက ကေလးလဲမဟုတ္ပဲနဲ႔ ကိုယ့္က်န္းမာေရးလဲ ကိုယ္ဂရုစိုက္ၿပီး အစားေလးေတာ့ မွန္မွန္စားပါအေမရယ္.. တေန႔တေန႔ ဒါေတြခ်ည္စဥ္းစားေန.. အစားပ်က္ အအိပ္ပ်က္နဲ႔” “ ဟဲ့ ငါကဘာေတြ စဥ္းစားေနလို႔တုန္း” “က်ဳပ္သိပါတယ္ေတာ္.. ေတာ့သားႀကီးအေၾကာင္းပဲ စဥ္းစားေနေမွ်ာ္ေနတာမဟုတ္ဖူးလား.. ဟိုကမင့္ ဘယ္တုန္းကမွ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ၾကည့္ခဲ့တာ မဟုတ္ပဲကို.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဒုကၡခံေမွ်ာ္ေန” “ဟဲ့ ညည္း အဲလိုမေျပာပါနဲ႔ေအ..ငါ့သားႀကီးက သူ႔ဟာသူ တစူးစားလုပ္တတ္ေပမယ့္ ကိုယ္ရပ္ကိုယ္ရြာေတာ့ အင္မတန္ခင္တြယ္ပါတယ္ေအ.. သူျပန္လာမွာပါ”။
လူကေလးေရ မင့္ႏွမမ်ား ေျပာတာကိုစိတ္မရွိနဲ႔ကြဲ႔.. သူကအေမထမင္းမစားဟင္းမစားနဲ႔ ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြလုပ္တာကို မႀကိဳက္လို႔ တမင္ေဘာက္ေျပာတာပါကြယ္၊ သူတို႔မ်ားလဲ မင္းကို အင္မတန္မင္ပါတယ္။ သူေျပာလဲေျပာစရာဘဲ၊ အေမလဲ ဘယ္ႏွယ့္ျဖစ္တယ္မသိဘူး၊ ခုတေလာ ဝိုင္းထဲ အမိႈက္ကေလး ႏြားေခ်းေလး သိမ္းရင္း ရွင္းရင္နဲ႔ မင္းအေၾကာင္းပဲ စဥ္းစားေန ေမွ်ာ္ေနမိကိုး။ စားခ်င္ေသာက္ခ်င္စိတ္လဲ တယ္မရွိလွပါဘူး။ အိပ္ျပန္လဲ ၾကက္အိပ္ၾကက္ႏိုး။ မင့္ဘ ဘုန္းႀကီး ဦးပရမ ၿပီးခဲ့တဲ့ တပိုတြဲလကပ်ံေတာ္မူတယ္။ အသက္(၁၀၂) ႏွစ္ႏွစ္ရွိၿပီကြဲ႔။ ဆယ့္ေလးငါးႏွစ္ကဆံုးခဲ့ၾကတဲ့ မင္းဘိုေအမ်ားနဲ႔ ရြယ္တူ။ အဲဒါခုမွ ဘုန္းႀကီးပ်ံပြဲ(အႏၱိမဈာပန)လုပ္တာကြဲ႔။
ဘုန္းႀကီးပ်ံကလဲ အေတာ္စည္ပါတယ္ကြယ္၊ အေမေတာ့ ဒူးမေကာင္းလို႔ တရားနာတရက္ပဲသြားႏိုင္တယ္။ သူ႔ခမ်ာလဲမင္းကို တေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ပါပဲ၊ အာလူးႀကီးဆီက ဘာႀကားလဲ၊ ျပန္လာမယ္မေျပာေသးဘူးလားလို႔ ေတြ႔တိုင္းေမးတာပါကြဲ႔။ ကိုယ့္ေဝယ်ာဝစၥေတာင္မႏိုင္ေသးတဲ့အရြယ္ မင္း ေလးငါးေျခာက္ႏွစ္သားေလာက္က သူမန္းေလး(မႏၱေလး)ကိုေခၚသြားတုန္းကအေၾကာင္းေတြလဲ ေျပာလားေျပာရဲ႕ကြဲ႔။ ဟုတ္ပ မင္းက မင့္ဘဘုန္းမန္းေလးသြားတာ မလိုက္ရရင္ မေန ငိုႀကီးခ်က္မ လုပ္လို႔ သူ႔ခမ်ာ ဘုန္းႀကီးတန္မဲ့ ကေလးထိန္းလုပ္ေခၚသြားရတာ။ မင္းက ငယ္ကတည္း လုပ္ခ်င္မိရင္ ထိုးလားမီးစ၊ တစူးစား။
က်ီးသာတာေမွ်ာ္ရင္း ခဏခဏ ျပန္အမွတ္ရေနတာတခုက ဒီလိုကြဲ႔။ မင္းငယ္ငယ္ သံုးေလးႏွစ္အရြယ္က က်ီးသာတဲ့အေၾကာင္းကို ေျပာတာအေမသေဘာက်လို႔ ခုထိမွတ္မိေနတာကြဲ႔။ ငါတို႔ၿမိဳ့ေဟာင္းဥကၠေလးရြာေလးနား ေတာစပ္က ဘုရားက်ာင္းေစတီႀကီးပြဲ သြားၾကေတာ့ သင္ပုတ္စင္မွာအစာစားေနၾကတဲ့ က်ီးေတြကိုၾကည့္ၿပီး မင္းကေျပာတယ္။ အမေရ က်ဳပ္တို႔အဲက်ီးေတြ ဖမ္းသြားရေအာင္တဲ့။ ဟဲ့ဘာလုပ္မွာတုန္းဆိုေတာ့ ေမြးထားမွာေပါ့ဗ်ာ၊ ေမြးထားၿပီးဘာလုပ္မွာတုန္း ၾကက္လိုမွမဟုတ္တာဆိုေတာ့ က်ီသာေတာ့ ဧည့္သည္လာရင္ ေန႔တိုင္းဟင္းေကာင္းေကာင္းစားရတာေပါ့ဗ်လို႔ မင္းျပန္ေျပာေတာ့ အေမတို႔မွာရီလိုက္ရတာ အူတက္မတတ္ပဲ။ ဟင္းေကာင္းေကာင္းေန႔တိုင္းစားခ်င္ရင္ ႀကီးလာရင္ ဘုန္းႀကီးဝတ္လို႔ေျပာေတာ့ ဝတ္မယ္လို႔ မင္းတေလ်ာက္လံုးေျပာခဲ့တာပဲ။ ခုေတာ့ ဘယ္ႏွယ္ေတြ ျဖစ္ကုန္လဲမသိပါဘူး လူေလးရယ္။
မင္းကိုေမြးၿပီး ငါက မိန္းမတို႔ဓမၼတာမမွန္ မီးယပ္ေရာဂါျဖစ္ရတယ္။ အရပ္အေခၚေတာ့ လင္ပစ္နာေခၚတာေပါ့ကြယ္။ တကယ္လဲ မင္းအေဖငါ့ကိုပစ္သြားခဲ့တာပါဘဲ။ အေမစိတ္နာလို႔ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ခုမွေတာ့ နာစရာ မ်က္စရာအေၾကာင္းလဲမရွိေတာ့ပါဘူး။ ေရစက္ကုန္တယ္လို႔ပဲအေမမွတ္ပါတယ္။ အဲေတာ့ မင္းကိုမျပဳစုႏိုင္ဘူး၊ ႏို႔လဲမတိုက္ႏိုင္ဘူး။ ရြာထဲရွိသမွ်သားသည္အေမေတြဆီ ႏို႔လည္တိုက္ၿပီး မင္းအေဖႏွမ ေဒြးေလးကျပဳစုခဲ့ရတယ္မဟုတ္လား။ မင္းစိတ္မွတ္ႀကီးပံုကကြယ္ မင္းကိုႏို႔တိုက္ခဲ့သမွ်လူေတြ အားလံုးကိုက်အေမေခၚၿပီး ေမြးခဲ့တဲ့ငါ့က်ေတာ့ အမ လို႔ပဲေခၚေနတာ၊ ဘယ္လိုမွ အေမေခၚသင္ေပးလို႔မရခဲ့ပါဘူးကြယ္။
ဒီလိုနဲ႔ မင္းရွစ္ႏွစ္ကိုးႏွစ္သားေလာက္ ကိုရင္ဝတ္ရင္း အတန္းေက်ာင္းတက္ေပ်ာ္ေနတုန္း ေလးတန္းေလာက္ေရာက္ေတာ့ ၿမိဳံ့ေရာက္ေနတဲ့မင္းအေဖေရာက္လာၿပီး လာေခၚသြားတာနဲ႔ မင္း ကိုရင္လူထြက္နဲ႔ ပါသြားမဟုတ္လား။ မင္းပညာတတ္ဖို႔အေရး မင္းဘိုးေအေတြ ႀကီးေတာ္ေတြ ဝိုင္းနားခ်တာနဲ႔ အေမသေဘာတူလက္ခံလိုက္ရတယ္။ ငါ့အလိုေတာ့ ပညာေတြသိပ္တတ္စရာမလိုပါဘူး။ ေသစာရွင္စာဖတ္တတ္ေတာ္ေရာေပါ့။ တို႔ေတာအလုပ္ ေတာင္သူအလုပ္ကို လက္ေၾကာတင္းေအာင္လုပ္ႏိုင္ရင္ ျဖစ္တာပါဘဲ။ မင္းႏွစ္ဖက္ဘိုးေအမ်ားကလဲ မင့္ဆိုရင္သူတို႔ ယာေတြထန္းေတြ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ဖို႔ ေပးၾကမွာပါဘဲ။ ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ့ထဲ့လိုက္ရင္ ငါ့သားေလးဆံုးေတာ့မွာလားလို႔လဲ အေမကစိတ္ထဲထင့္တင့္တင့္ ျဖစ္တယ္ကြဲ႕၊ ခုေတာ့ငါစိတ္ထင့္ခဲ့သလို ျဖစ္သြားတာပဲလို႔ ေျပာရမလားမဆိုႏိုင္ပါဘူးကြယ္။
အဲတုန္းကလဲ ၿမိဳ့သာေရာက္သြားတာ မင္းက ေက်ာင္းေလးတပတ္ဆယ္ရက္ေလာက္ ပိတ္ရင္ေတာင္ ရြာျပန္လာ၊ ေတာင္သူအလုပ္ေတြလုပ္ ထန္းေတြေတာင္တက္ဆိုေတာ့ ငါကမင္းအခ်ိန္တန္ ရြာျပန္လာမွာပဲလို႔ ထင္စားခဲ့တာေပါ့ကြယ္။ ေက်နပ္ေနတာေပါ့ကြယ္။ တကၠသိုလ္ေရာက္ၿပီ၊ မၾကာခင္ၿပီးေတာ့မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေမွ်ာ္ေနတုန္း ျဗဳန္းဆို မင္းတို႔ဆီမွာ အေရးအခင္းႀကီးျဖစ္ ကာလပ်က္ပါေရာလား။ စစ္တပ္ကလူေတြအမ်ားႀကီးကို ပစ္တယ္ သတ္တယ္၊ ဖမ္းတယ္ဆိုလို႔ ငါမွာ မင္းအတြက္ စိတ္ပူလိုက္ရတာ၊ အေမကေတာ့ ဘုရားရွစ္ခိုၿပီး ဆုေတာင္းတာကလြဲလို႔ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
ေနာက္ေတာ့ၿမိဳ့ကသတင္းေရာက္လာတယ္။ မင္းဘာမွမျဖစ္ဖူးတဲ့၊ ဘာမွမျဖစ္ဖူးဆိုလို႔ စိတ္ေအးမယ္ရွိတုန္း ေတာခိုသြားၿပီဆိုေတာ့ အေမရင္က်ုိးရတာပါဘဲကြယ္။ ဘယ္ေသာင္ဘယ္ကမ္းဆိုက္ေလမလဲ ေရျခားေျမျခားမွာ ဘယ္လို လူဆိုး-လူေကာင္းေတြနဲ႔ ႀကံဳရေလမလဲ ပူပန္ရျပန္ေရာ။ မင္းႏွယ္ကြယ္ ရာဇဝတ္အိုးမွတုတ္နဲ႔ထိုးတတ္ပေလ၊ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္သင့္ေတာ့မွာေပါ့။ အေမတို႔ကေတာ့ ေတာသူေတာင္သားဆိုေတာ့ အဲဒါေတြေၾကာက္ပါ့ကြယ္။ ဘာတတ္ႏိုင္မွာတုန္း။ အေမကေတာ့ ဆုေတာင္းတာကလြဲလို႔ ဘာမွမတတ္နိုင္ဘူးေလ။
ဒီလိုနဲ႔ မင္းအသံေတြ ရုပ္ေတြကို ေရဒီယိုကေန တယ္လီေဗးရွင္းေတြကေန ၾကားရျမင္းရသူေတြက ျပန္ေျပာလို႔ မင္းဘယ္မွာေရာက္ေနတယ္ဆိုတာသိရတယ္။ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ မၾကည့္တတ္ နားမေထာင္တတ္လို႔ အေမမၾကားမသိခဲ့ေပမယ့္ မင္းအသက္ရွင္ေနေသးတာသိလို႔ စိတ္ေအးရျပန္တယ္။ မင္းကေတာ့ မင္းႏွမမ်ားေျပာသလို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္မၾကည့္၊ ျပန္မဆက္ပါဘူး။ ဒါလဲ အေမကေတာ့နားလည္ပါတယ္ကြယ္။ တရပ္ေက်းမွာ မင္းဘယ္လိုေနထိုင္ရသလဲမွ အေမတို႔ကမသိႏိုင္ပဲကိုး။
ႏွစ္အစိပ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာသြားၿပီး ပိုေဝးတဲ့ေနရာဆီေရာက္ကာမွ မင္းက အဆက္အသြယ္ျပန္လုပ္လာေတာ့ အေမ့မွာ ဝမ္းသာဝမ္းနည္းျဖစ္ရျပန္တာေပါ့။ မင္းတို႔ေခတ္ႀကီးဘယ္လိုျဖစ္ေနေန ပိုေဝးတဲ့အရပ္တပါးကို ေရာက္သြားျပန္ၿပီဆိုတာေတာ့ အေမဘယ္လိုမွ သေဘာမက်ႏိုင္ပါဘူး၊ ပူပန္ဝမ္းနည္းရတာပါဘဲ။ အေမ့တသက္မွာ မင္းငယ္ငယ္ကတခါပဲ ၿမိဳ့ကိုဘုရားဖူးေရာက္ခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာကေန တဖဝါးမခြါေနလာခဲ့တယ္။ သူတပါးအရပ္မွာ ေနရစားရ မေပ်ာ္ဖူး၊ စိတ္မေအးဖူး၊ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ဘူး။ မင္းနဲ႔စကားေျပာဖို႔ တေခါက္တက်င္းထပ္ေရာက္ခဲ့ျပန္တယ္။ ကြန္ပူတာဆိုလား ဘာဆိုလားထဲကေန မင္းနဲ႔ရုပ္ၾကည့္စကားေျပာရတာ ဝမ္းသာရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ကြယ္ ရုပ္ျမင္ရေပမယ့္ မင္းငယ္ငယ္ကလိုေဖာင္းေဖာင္းျပည့္ၿပည့္ျဖစ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာကို ကိုင္ၾကည့္ပြတ္ၾကည့္လို႔မရေတာ့ အေမ့ရင္မွာ မခ်ိလိုက္တာကြယ္။
အေမကမင္းတို႔လုပ္ေနတာေတြ ေဒမိုကေလစီေတြ ဘာေတြ ဘာမွမသိပါဘူး။ သိလဲမသိခ်င္ပါဘူး။ သူမ်ားေတြေျပာေနတာက ေျပာင္းသြားၿပီ၊ မင္းတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသမီးကအစိုးရျဖစ္ၿပီဆို၊ မင္းကဘာေၾကာင့္ျပန္မလာေသးတာလဲ။ မင္းထက္ႀကီးက်ယ္တဲ့လူေတြေတာင္ျပန္လာေနၾကတာကို မင္းကဘာမိုလို႔ ဒီေလာက္ေပကပ္ေနရတာတုန္း။ မင္းေျပာတဲ့ အဲေလာက္ႀကီးလဲ မဟုတ္ေသးဘူး၊ က်ေနာ္ျပန္လာဖို႔ကလဲ အဲေလာက္အဆင္မေခ်ာႏိုင္ေသးဘူးဆိုတာကို အေမနားမလည္ပါဘူး။ အေမသိတာကေတာ့ မင္ကိုေတြ႔ခ်င္တာ ျပန္လာေစခ်င္တာ တခုပါပဲ။
အေမတို႔က သစ္ပင္ႀကီးေတြလိုျဖစ္ေနၿပီ၊ ဘယ္မွ မေရြ႕ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္လိုစိတ္သြားသြား ကိုယ္ကမပါႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ အေမေတြ႔ခ်င္လဲ မင္းလာမွပဲ ေတြ႔ႏိုင္ေတာ့မွာကြဲ႔။ ျပန္လာခဲ့၊ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္လြတ္ရင္ ျပန္သာလာခဲ့။ ေငြလဲရွာမေနနဲ႔၊ ကိုယ့္ေတာကိုယ္ရြာ ေဆြေတြမ်ဳိးေတြၾကား လုပ္စားစရာေတြအမ်ားႀကီးပါကြယ္။ မင္းဘိုးေအႀကီးေတြ ဘြားေအႀကီးေတြမရွိေတာ့လဲ၊ မင္းဘႀကီး ဦးႀကီးေတြက မင္းဆို သဒၶါၾကပါတယ္။ မင္းဘိုးေအႀကီးဆို အာလူးႀကီးက ငါ့ကိုစိမ္းလိုက္တာ.. စိမ္းလိုက္တာနဲ႔ တဖြဖြေျပာရင္း ျမည္တြန္ရင္း ဆံုးသြားခဲ့တယ္၊ အေမတို႔ကလဲ သူစိတ္ထိခိုက္မွာစိုးလို႔ မင္းအေၾကာင္းအျဖစ္မွန္အတိုင္း ေျပာျပမထားခဲ့ဘူးကိုးကြဲ႔။
မင္းဘဘုန္းကလဲ မင္းနဲ႔စကားေျပာတုန္းက ငါေသေတာ့မယ္၊ ငါေတြ႔ခ်င္တယ္၊ ဘာျဖစ္ျဖစ္ျပန္လာခဲ့လို႔ ေျပာေသးတယ္ဆို။ မင္းကြယ္ဒီေလာက္ေျပာတာေတာင္ ေနစိမ့္လိုက္တာ၊ ခုေတာ့ သူလဲမရွိေတာ့ဘူး။ ငါလဲ ရွစ္ဆယ္ရွိေတာ့မယ္။ ဒူးေတြနာလို႔ လမ္းေတာင္ေကာင္းေကာင္း မေလ်ာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ေတာင္ေဝွးေဆာင္ေနရၿပီ။ ေက်ာင္းလဲ ေကာင္းေကာင္းမသြားႏိုင္ဘူး။ အခါႀကီး ရက္ႀကီးမွပဲ တကူးတကသြားရေတာ့တယ္။ အေမ မေသခင္ ငါ့သားအာလူးႀကီးလို႔ အားရေအာင္ေခၚၿပီး တခါေလာက္ ေပြ႔ဖက္နမ္းလိုက္ရရင္ အေမေသေပ်ာ္ပါၿပီလူကေလးရဲ႕။
ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း