မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကိုယ္တိုင္မိန္႕ၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့စကား



" . . . သာသနာ့့ အာဇာနည္ . . . "  ===================  ကမၻာ့ ဥာဏ္အေကာင္းဆံုး လူသားအျဖစ္ ဘာသာျခားတို ့၏ဂင္းနစ္မွတ္တမ္းတင္ခံရသူ ..။  သံဃာေတာ္ အေပါင္းတို ့၏ ဥေသွ်ာင္ သံဃာ့မဟာနာယကႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းခဲ့သူ...။  ဲျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ညီေတာ္ အရွင္အာနႏၵာကဲ့သို ့ တရားေတာ္၊ ျမတ္ဓမၼတို ့ရဲ့ ဘ႑ာတိုက္ ..။  သူ ့ဥာဏ္ေတာ္ကို အမ်ားအက်ိဳး အတြက္အခ်ိန္ျပည့္ မေနမနား အသံုးခ်ေပးခဲ့သူ .. ..။  မ်ိဳးဖ်က္ အဓမၼတို ့၏ ဘာသာေရးလႊမ္းမိုးမႈကို ေပၚေပၚတင္တင္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ဆန္ ့က်င္ခဲ့သူ ...။  တပည့္သံဃာေတာ္ေတြကို ထိလာလွ်င္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ ေရွ ့ကရပ္၍ ကာကြယ္ေပးရဲသူ . .။  ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာေတာ္အတြက္ အတုယူဖြယ္ရာ နိဗၺာန္ေဆာ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး တစ္ပါး . .။  ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ထိတိုင္ လက္ႏွိပ္စက္တစ္လံုးျဖင့္ ဓမၼစာေပမ်ားကို ဘာသာျပန္ဆိုေပးခဲ့သူ ...။  ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ေသသည္အထိ သာသနာျပဳေနပံု . . .။   Admin - ေဒါက္တာေက်ာ္လြင္  By ျမန္မာျပည္မွျမန္မာလူမ်ဳိး ----------------------------------------------------------------------- Posted By : ၿမန္မာ့သတင္းမ်ားစုစည္းရာ (MNC)
" . . . သာသနာ့့ အာဇာနည္ . . . "

===================

ကမၻာ့ ဥာဏ္အေကာင္းဆံုး လူသားအျဖစ္ ဘာသာျခားတို ့၏ဂင္းနစ္မွတ္တမ္းတင္ခံရသူ ..။

သံဃာေတာ္ အေပါင္းတို ့၏ ဥေသွ်ာင္ သံဃာ့မဟာနာယကႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းခဲ့သူ...။

ဲျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ညီေတာ္ အရွင္အာနႏၵာကဲ့သို ့ တရားေတာ္၊ ျမတ္ဓမၼတို ့ရဲ့ ဘ႑ာတိုက္ ..။

သူ ့ဥာဏ္ေတာ္ကို အမ်ားအက်ိဳး အတြက္အခ်ိန္ျပည့္ မေနမနား အသံုးခ်ေပးခဲ့သူ .. ..။

မ်ိဳးဖ်က္ အဓမၼတို ့၏ ဘာသာေရးလႊမ္းမိုးမႈကို ေပၚေပၚတင္တင္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ဆန္ ့က်င္ခဲ့သူ ...။

တပည့္သံဃာေတာ္ေတြကို ထိလာလွ်င္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ ေရွ ့ကရပ္၍ ကာကြယ္ေပးရဲသူ . .။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာေတာ္အတြက္ အတုယူဖြယ္ရာ နိဗၺာန္ေဆာ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး တစ္ပါး . .။

ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ထိတိုင္ လက္ႏွိပ္စက္တစ္လံုးျဖင့္ ဓမၼစာေပမ်ားကို ဘာသာျပန္ဆိုေပးခဲ့သူ ...။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ေသသည္အထိ သာသနာျပဳေနပံု . . .။

က်ေနာ့္မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး
မဂၤလာရွိေသာ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ကို ေပ်ာ္ရြင္စြာျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစ။
ဘေလာ့ဂါ








Sunday, January 22, 2017

"သခၤန္းစာသစ္"

"သခၤန္းစာသစ္"
============
ေမာင္ စိန္ ဝင္ း(ပုတီးကုန္ း)
သူက်ဴးလြန္ခဲ႕တဲ႕အျပစ္ဟာ
နာသုံးနာနဲ႕
ဆရာပီသခဲ႕တာပါပဲ။
ခ်ိဳးငွက္ေတြပ်ံသန္း
ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ
ေမတၲာတရားအေျခခံ
က်ည္ဆံေတြမလိုေျကာင္း
သူ
ေကာင္းေကာင္းသင္ေပးခဲ့ဖူးမွာပါ။
အေျကာက္တရားဆိုတာ
အမုန္းတရားအျဖစ္ကူး
စစ္ပြဲေတြျဖစ္ဖူးခဲ႕ေျကာင္း
သူ
ေကာင္းေကာင္းေျပာျပခဲ႕ဖူးမွာ။
ပန္းကေလးေတြဖူးဖို႕
နဴးညံ႕တဲ႕သူ႕လက္နဲ႕
ဆူးခက္ေတြကိုဖယ္ရွား
သူ႕နွလံုးသားမွာအနာတရ
တခါမက ေပြ႕ဖက္ခဲ႕ဖူးမွာ။
အဲဒီအျပစ္ေတြနဲ႕ထိုက္တန္တာ
ေက်ာင္းဆရာေလးအတြက္က်ည္ဆံမွတပါး
အျခားမရွိေလေရာ႕သလားကြယ္။
ေက်ာင္းဆရာေလးရဲ႕နားထင္ေဖာက္ဝင္သြားတဲ႕က်ည္ဆံ
ဆရာဆရာမမ်ားရဲ႕
နွလုံးသားကိုထိမွန္ခဲ႕
နိုင္ငံရဲ႕အနာဂါတ္ကိုထိမွန္ခဲ႕
ဒါဏ္ရာက်က္ဖို႕ဆိုတာ
ျငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႕ကာလေတြေလာက္
ျကာခ်င္ျကာနိဳင္ပါရဲ႕။
ကဲ
ေျမျဖဴတေခ်ာင္း
ေမာင္းျပန္တလက္
အနာဂါတ္အတြက္ ေရြးဖို႕
ကေလးတို႕ ရဲ႕နွလုံးသားမွာ
ဆရာေပးခဲ႕တဲ႕ေနာက္ဆုံး
သခၤန္းစာေပါ႕ကြယ္။
၂၀/၁/၂၀၁၇
မွတဆင့္ Thuzar tin win (sayarma)
.
Credit... Aye AyePhyo
.
ျပန္လည္မ်ွေဝေပးပါတယ္။
ေလးစားလ်ွက္
MartinSwe
22-01-2017

တာ၀န္​ ရိွသူမ်ား အားစုံခုံဖဲြ႔ စစ္ေဆး အေရးယူ သင့္ပါေၾကာင္း


 
 
 
 
 
Sayar Myo added 2 new photos.

































တာ၀န္​ ရိွသူမ်ား အားစုံခုံဖဲြ႔ စစ္ေဆး အေရးယူ သင့္ပါေၾကာင္း
==============
မည္သူ ့တြင္ တာဝန္ရိွသနည္း
===================
မေကြးတိုင္းေဒသႀကီး ဂန္႔ေဂါခရိုင္ ေဆာၿမိဳ႕နယ္ ကိုယ္စားျပဳ ဘက္စံုထူးခ်ြန္အတြက္
ေက်ာက္ထုၿမိဳ႕ အေျခခံပညာ အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ၈တန္း ၉တန္း ၁၀တန္း
ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားစြာ ေဆာၿမိဳ႕နယ္ ေဆာၿမိဳ႕သို႔ (15-12-2016)
ရက္ေန႔တြင္ သြားေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ၾကၿပီး ေဆာၿမိဳ႕နယ္ကိုယ္စားျပဳ ဂန္႔ေဂါခရိုင္သို႔
သြားေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ ကို ဒသမတန္းေက်ာင္းသူ ေဆာၿမိဳ႕နယ္ ငွက္ေခ်ာင္ေက်းရြာသူ မဇင္ႏြယ္လင္းေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရသည္ဟု ေက်ာက္ထုၿမိဳ႕ အေျခခံပညာအထက္တန္းေက်ာင္း
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္ေမတိုး မွ ေျပာၾကားၿပီး (11-1-2017)ရက္ေန႔တြင္
ဂန္႔ေဂါခရိုင္ ဂန္႔ေဂါၿမိဳ႕သို႔ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ရန္ေစလႊတ္ခဲ့ပါသည္။

သို႔ပါေသာ္လည္း (12-1-2017)ရက္ေန႔တြင္ ဘက္စံုထူးခ်ြန္စာေမးပြဲယွဥ္ၿပိဳင္ရန္
အတြက္ သက္ဆိုင္ရာစာေမးပြဲခန္းသို႔ ဝင္ရန္အခ်ိန္က်မွ နာမည္စာရင္းေခၚရာတြင္
ေဆာၿမိဳ႕နယ္ မင္းၾကည့္ေက်းရြာအုပ္စု ေပါက္ေခါင္းေက်းရြာ မျမတ္ႏိုးေဝျဖစ္ေနၿပီး မဇင္ႏြယ္လင္းမွာသူ႕နာမည္မပါ၍အရွက္ရသြားခဲ့ပါသည္
စာေမးပြဲႀကီးၾကပ္ေရးမွဴးမွလည္း လက္ကိုင္ေလာ္စပီကာျဖင့္ ေအာ္ကာ ေဆာၿမိဳ႕နယ္
ကိုယ္စားျပဳ အေနျဖင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္သူသည္ လူစားထိုးယွဥ္ၿပိဳင္သည့္အတြက္
ေျဖဆိုခြင့္မျပဳေၾကာင္း ေအာ္လိုက္ခ်ိန္တြင္ အရွက္ကြဲကာ ငိုၿပီး ေက်ာက္ထုသို႔
ခ်က္ခ်င္း လွည့္ျပန္ခဲ့ပါသည္။
ေက်ာင္းသူ မဇင္ႏြယ္လင္းမွာ အရွက္ရၿပီးမ်က္ႏွာမျပရဲ လိမ္လည္အစား
ဝင္ေျဖသူအျဖစ္ အထင္မွားအထင္ေသးမည္ကို စိုးရိမ္ၿပီး အၿမဲတမ္းလို
အစားပ်က္အေသာက္ပ်က္ ငိုလွ်က္ရွိပါသည္ အမွန္တကယ္
စာေမးပြဲေျဖဆိုခြင့္ရသူ မျမတ္ႏိုးေဝမွာလည္း ဘက္စံုပညာထူးခ်ြန္ျဖစ္မည့္
အခြင့္အေရးဆံုးရွံုးသည့္အျပင္ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္ေမတိုးမွ
ေက်ာင္းသူမျမတ္ႏိုးေဝအား ေနမေကာင္းလို႔ သမီးကမလိုက္ခ်င္ေသာေၾကာင့္
ေနခဲ့ေၾကာင္း ရံုးခန္းသို႔ေခၚၿပီး ေခ်ာ့ေမာ့ ေျပာခဲ့ပါသည္ ။
၄င္းေနာက္ မျမတ္ႏိုးေဝ၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ေဆာၿမိဳ႕နယ္ မင္းၾကည့္ေက်းရြားအုပ္စု
ေပါက္ေခါင္းေက်းရြာ ေနဦးသန္းၾကြယ္အား ေက်ာက္ထုၿမိဳ႕ အေျခခံပညာ
အထက္တန္းေက်ာင္း ရံုးခန္းသို႔ ေခၚယူၿပီး ေၾကေအးေပးရန္ တိုင္ေတာျခင္းမျပဳရန္
ေျဖာင္းဖ်နားခ်ၿပီး အေဖျဖစ္သူမွ သမီးေနမေကာင္းေသာေၾကာင့္ မိမိကိုယ္တိုင္ကလည္း
မထည့္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ တမင္ေနခိုင္းသည့္ပံုစံျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးၿပီး
အတင္းလက္မွတ္ ေရးထိုးခိုင္ခဲ့ပါသည္။
ဖခင္ျဖစ္သူအေနျဖင့္ လက္မွတ္မထိုးခ်င္ေသာ္လည္း သမီးအရင္းျဖစ္သူသည္
ေက်ာင္းတြင္ ဆက္လက္ ပညာသင္ယူေနဆဲျဖစ္သည္ကတစ္ေၾကာင္း
သမီးျဖစ္သူအေနျဖင့္လည္း ခရိုင္ဘက္စံုပညာထူးခ်ြန္ဆု ျပန္ေျဖခြင့္ရမည္
မဟုတ္ေတာ့သည္ကတစ္ေၾကာင္း ရိုးသားသည့္ ေက်းရြာသားမ်ား ျဖစ္သည့္အတြက္
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီး ေျပာဆိုေျဖာင္းဖ်သည့္စကားကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ လက္မွတ္ေရးထိုးေပးခဲ့ရပါေၾကာင္း သိရပါသည္။
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီးမွလည္း သူ႔အမွားမဟုတ္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမွဴးရံုးမွ ဘက္စံုပညာထူးခ်ြန္ေအာင္စာရင္းအား ပြင့္လင္းျမင္သာစြာ အမည္စာရင္းထုတ္
မေပးသည့္အတြက္ ယခုလိုလြဲမွားရျခင္းသာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ျမတ္ႏိုးေဝ၏ဖခင္
ဦးသန္းၾကြယ္ကို ေျပာျပခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။
ပညာေရးဌာနအေနျဖင့္ လြဲမွားမႈသည္ ေက်ာင္းသူ မျမတ္ႏိုးေဝ အား
ဘက္စံုပညာထူးခ်ြန္ေျဖဆိုခြင့္ အခြင့္အေရးဆံုးရႈံးသကဲ့သို႔ ေက်ာင္းသူ
မဇင္ႏြယ္လင္းမွာလည္း အရွက္တကြဲ အက်ိဳးနဲျဖစ္ခဲ့ပါတယ္
ထို႕အျပင္ ပိုဆိုးသည္က တာဝန္ယူမႈ တာဝန္ခံမႈမရွိဘဲ မိမိဌာနအမွားကို
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္ေမတိုးမွ ေက်ာင္းသူမျမတ္ႏိုးေဝမွ ေနမေကာင္းသည့္
အတြက္ ခရိုင္သို႔ သြားေရာက္မေျဖဆိုႏိုင္ေၾကာင္း မိဘျဖစ္သူ ဦးသန္းၾကြယ္အား
ေခၚယူ လက္မွတ္ထိုးခိုင္းသည္က ပိုၿပီး ျပင္ထန္စြာစိတ္ထိခိုင္ေစပါသည္
ထိုဘက္စံုပညာထူးခ်ြန္ဆု စာေမးပြဲ လူမွားေစလႊတ္မႈတြင္ အဓိကတာဝန္ရွိသူမွာ
ေဆာၿမိဳ႕နယ္ ပညာေရးမွဴးလား သက္ဆိုင္ရာေက်ာင္းအုပ္ေတြလား ခရိုင္သို႔ထူးခ်ြ
န္ေက်ာင္းသားမ်ားအား တာဝန္ယူသြားေရာက္ပို႔ေဆာင္ရသည့္ ၿမိဳ႕နယ္ကိုယ္စားျပဳ ႀႀ
ၾကီးၾကပ္ေရးမွဴးတြင္ တာဝန္ရွိသလားကို ပြင္လင္းျမင္သာ စိစစ္အေရးယူသင့္ပါတယ္
အစြယ္လိုသူမိဘုရား အသြားေစခိုင္းသူ မင္ဧကရာဇ္ က်ေနာ္မ်ိဳးကံကြက္ၾကား
ေက်ာင္းသူေလးေတြသာ ခံေပေတာ့လို႔ ပံုမခ်သင့္ေၾကာင္း ေနာက္ေနာင္အမွားမ်ိဳးမရွိေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္သင့္သည္ကိုပါ အေျဖရွာသင့္ၿပီး ကေလးေတြဘဝစိတ္ဒဏ္ရာမရေအာင္ လုပ္ေဆာင္သင့္ပါေၾကာင္းတင္ျပလိုက္ပါတယ္။
ေက်ာင္းသူအေဖ ဦးသန္းႂကြယ္
ဖုန္းပါ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းႏိုင္ရန္ 09 45265 4470
Credit: mg myo
Kyaw Min Tun fb မွျပန္လည္ကူးယူေဝမ်ွပါသည္ ။
ေလးစားလ်ွက္
Sayar Myo
17 - 1 - 2017

သတင္း

Yesterday at 6:00am ·
#ေဒါက္တာေက်ာ္ေဆြရုိင္းၿပီ
===================
အသတ္ခံရတဲ့ေက်ာင္းဆရာေလးနဲ႕ပတ္သက္လုိ႕
မင္းကုိႏုိင္နဲ႕တကၠသုိလ္ဆရာတစ္ေယာက္တုိ႕ရဲ႕
ရက္ရက္စက္စက္မွတ္ခ်က္ခ်မွဳေတြအေပၚမေၾကနပ္
လုိ႕ေဒါက္တာေက်ာ္ေဆြရုိင္းမိသြားပါၿပီ

#ကြ်န္ေတာ္ရိုင္းပါမည္
++++++++++++++++++
ကြ်န္ေတာ္ဟာ ပညာေရးနဲ႔နီးစပ္သူ ျဖစ္ပါတယ္။
အလယ္တန္းအဆင့္ကတည္းက မူလတန္းေတြကို
ျပန္လည္ သင္ျပခဲ့ပါတယ္။
အထက္တန္းေရာက္ေတာ့ အလယ္တန္း
တကၠသိုလ္ဝင္တန္းေျဖျပီးကတည္းက
တကၠသိုလ္ဝင္တန္းကို ျပန္လည္သင္ျပေပးခဲ့တာ
၁၉၉၄ ကတည္းက ယေန႔ အထိပါ။
တကၠသိုလ္မွုလည္း အငယ္တန္းေတြကို
ကူညီရွင္းျပလ့ုပ္ခဲ့ပါတယ္။
အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒတုန္းက
အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္မွာလည္း
တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။
ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ပညာေရးနဲ႔
အဆက္မပ်က္ဘူးဆိုတာကို ေျပာတာပါ။
ေက်ာင္းဆရာနဲ႔ေက်ာင္းသား
ဆံုးမတဲ့ေနရာမွာ အေျခခံပညာနဲ႔
တကၠသိုလ္အဆင့္ေတြ ကြာျခားပါတယ္။
အေျခခံပညာအတန္းေတြမွာ
ဆံုးမေျပာဆိုတဲ့အခါ နုသင့္ရင္ နုရပါတယ္။
ၾကမ္းသင့္ရင္ ၾကမ္းရပါတယ္။
အဓိကအေလးထားရတာကေတာ့
လိမၼာယဥ္ေက်းဖို႔နဲ႔ စာႀကိဳးစားၾကဖို႔ ကို
ဦးတည္ဆံုးမရပါတယ္။
ႀကိဳးစားမႈဆိုတာမွာ ကိုယ္တိုင္လံု႔လ
စိုက္ထုတ္ဖို႔ေျပာဆိုရပါတယ္။
ေဗဒင္ယၾတာနဲ႔ စာေမးပြဲေအာင္ခ်င္ေနတာေတြ
ဆုေတာင္းတာနဲ႔ ေအာင္ခ်င္ေနတာေတြ
အေဆာင္လက္ဖြဲ႔နဲ႔ ေအာင္ခ်င္ေနတာ
သက္သတ္လြတ္စားျပီး စာေပပညာ
သင္ခ်င္ေနတာေတြကို နွစ္တိုင္းေတြ႕ရပါတယ္။
ဒီလိုႀကံဳလာရင္ တကယ့္လက္ေတြ႕အမွန္တရားေတြကို
သိရိွနားလည္ဖို႔ ေျပာဆိုဆံုးမရပါတယ္။
#၀မ္းနည္းရပါတယ္
++++++++++++++
ဒီကေန႔ ကခ်င္မွာ အသတ္ခံလိုက္ရတဲ့
အလယ္တန္းျပဆရာ ဦးေအာင္ဇင္ထြန္းဟာ
စာေမးပြဲနားနီးခ်ိန္ အစိုးရစစ္အတန္းေျဖမယ့္
ေက်ာင္းသားေတြကို ေက်ာင္းပ်က္ကြက္လို႔
ေျပာဆိုဆံုးမတာပါ။
သူ႔ေျပာစကား အကုန္မၾကားရေပမယ့္
လြန္စရာေတာ့ ဘာအေၾကာင္းမွ မရွိႏိုင္ပါဘူး။
ဒါကို ေက်ာင္းသားေတြက မိဘေတြကို ေျပာမယ္။
မိဘေတြက လက္နက္နဲ႔ ေျဖရွင္းလိုက္ၾကတယ္။
အခုေတာ့ အသက္ေပးလိုက္ရျပီ။
ဒီအတြက္ ျပည္သူအမ်ားက ဝမ္းနည္းရသလို
ေဒသအတူေန ဆရာဆရာမေတြကေတာ့
ေဖာ္ျပနိုင္စရာ မရွိခံစားၾကပါတယ္။
#လူမဆန္တဲ့စကားေျပာထြက္သူေတြ
+++++++++++++++++++++++++
ဒီအခ်ိန္မွာ
ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းႀကီးက
ဆရာတစ္ေယာက္ အသတ္ခံရတာပဲ
ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ လုပ္ေနၾကတယ္လို႔
လူမဆန္တဲ့ စကားေျပာထြက္လာသလို
အခု လက္ရွိတကၠသိုလ္ဆရာ တစ္ေယာက္ကလည္း
အသတ္ခံရတာ နည္းေတာင္ နည္းေသးတယ္လို႔
ယုတ္မာစြာ ေျပာဆိုလာပါတယ္။
ဒါဟာ အေတာ္ႀကီးကို စိတ္ပ်က္စရာ ၾကားရတာပါပဲ။
ေက်ာင္းဆရာဆိုတာ ဥယ်ာဥ္မွဴးးေတြပါ။
အနာဂတ္မွာ နိုင္ငံသားေကာင္းျဖစ္လာေစဖို႔
လမ္းညႊန္သင္ျပေနသူေတြပါ။
အခု အသတ္ခံရမႈဟာ
တရားဥပေဒ မစိုးမိုးမႈကို ေဖာ္ျပေနပါတယ္။
ဒါဟာ အေရးမႀကီးတဲ့ ကိစၥပါဆိုရင္
ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာက အေရးႀကီးပါသလဲ။
စစ္ေရးသတင္းကို လိုက္ေနတဲ့
သတင္းေထာက္ေလာက္ အေရးမပါသူလား။
ကာလံေဒသံ အဂၢံဓနံ ဆိုတာ
အလယ္တန္းျပေက်ာင္းဆရာေတြ
အားလံုး နားလည္ၾကပါတယ္။
အေတြးအေခၚအယူအဆ အမွားကို
လုပ္ေဆာင္ေနၾကတာကိုလည္း
ဆရာတေယာက္အေနနဲ႔ တားျမစ္ဆံုးမ
လုပ္ေနရမွာပါပဲ။
အလြဲအမွားဟာ
သူတို႔ လုပ္တာ သူတို႔ ခံလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့
စိတ္နဲ့ ရပ္ၾကည့္ေနသင့္ပါသလား။
ဓေလ့ထံုးတမ္းကို နားလည္လက္ခံေပမယ့္
အေရးႀကီးတာ အရင္လုပ္ဖို႔ တိုက္တြန္းေနရမွာပါပဲ။
ဒီအတြက္
အသတ္ခံရတာ နည္းေတာင္ နည္းေသးတယ္ဆိုတဲ့
တကၠသိုလ္အဆင့္ ဆရာဆိုသူကေတာ့
လူအျဖစ္ လက္ခံဖို႔ေတာင္ မသင့္ေတာ့ပါဘူး။
#Jungle_Justicကုိအားေပးေနတာ
++++++++++++++++++++++++++
ေက်ာင္းဆရာ အမွားလုပ္ခဲ့ရင္
သက္ဆိုင္ရာက အျပစ္ေပး အေရးယူတာမ်ဳိးလုပ္ရမွာပါ။
ဒါကို ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး ၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမွဴးတို႔ တာဝန္ပါ။
ထိုက္သင့္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္ကို ခံယူေရးဟာ
အျပစ္က်ဴးးလြန္တဲ့ ေက်ာင္းဆရာ တာဝန္ပါ။
အျပစ္ဒဏ္သည္လည္း ေခၚယူ သတိေပးျခင္း
ခံရသည္မွသည္ က်ဴးးလြန္တဲ့အေပၚမူတည္ၿပီး
အဆင့္ဆင့္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ဒါဟာ the rule of law ျဖစ္ပါတယ္။
မည္သူမဆို လက္ခံရမွာပါ။
ဒါေပမယ့္
အခုျဖစ္စဥ္မွာလို jungle justice ကိုေတာ့
လက္မခံနိုင္ပါဘူး။
"သူတစ္ပါးယဥ္ေက်းမႈကို လက္မခံတဲ့သူ
ေသတာေတာင္နည္းေသးတယ္" ဆိုတဲ့
စကားကိုလည္း လက္မခံပါဘူး။
ဒါဟာ
လက္လြတ္စပယ္ ေျပာတဲ့စကားျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာဦးေအာင္ဇင္ထြန္း အသတ္ခံရတာသည္
jungle justice နဲ႔ အစီရင္ခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္နည္းအားျဖင့္ the rule of law မရွိတာကို
ျပေနပါတယ္။
အသတ္ခံရတာေတာင္ နည္းေသးတယ္
ဆိုတ့ဲစကားသည္ jungle justice ကို
အားေပးတဲ့စကား ျဖစ္ပါတယ္။
လက္ရွိအာဏာရအစိုးရသည္
တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး the rule of law ကို
အေလးထားေဆာင္ရြက္မယ္လို႔
ေျပာၾကားထားပါတယ္။
#လူမုိက္အားေပးတဲ့တကၠသုိလ္ဆရာကုိအေရးယူေပးပါ
+++++++++++++++++++++++++++++++++
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္လ်က္နဲ႔
ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္
jungle justice နဲ႔ အသတ္ခံရတာကို
နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္လို႔ေျပာၿပီး
ေထာက္ခံအားေပးေနတဲ့
the rule of law ထက္ jungle justice ကို
ပိုၿပီးဦစားေပးတ့ဲ
ဒီတကၠသိုလ္ေက်ာင္းဆရာကို လံုးဝရႈတ္ခ်ပါတယ္။
အစိုးရအေနနဲ႔
အေရးယူမႈ လုပ္ေဆာင္ေပးပါ။
ဒီလိုလူမ်ဳိး တကၠသိုလ္ေက်ာင္းဆရာ ျဖစ္ေနမႈသည္
ႀကီးမားလွေသာ မေကာင္းမႈမ်ားဆီသို႔
ဦးတည္ေနပါတယ္။
ေဒဝဒတ္လို လူစားကို
ဆရာထားမိတဲ့ အဇာတသတ္လို
က်ဳပ္တို႔ လူငယ္ေတြ မႀကံဳရေစဖို႔
သတိေပးလိုက္ရပါတယ္။
ေဒါက္တာေက်ာ္ေဆြ
တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးပါတီ
Credit;
Kyaw Swe


Saturday, January 21, 2017

တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး ျဖစ္ေပၚလာပုံ...


တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး ျဖစ္ေပၚလာပုံ...

၁၈၇၁-၇၅ ခုႏွစ္ မဟာဝန္႐ွင္ ဆာအက္႐ွလီအီဒင္ လက္ထက္တြင္ တနသၤာရီတိုင္းကို သထုံခ႐ိုင္၊ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ိုင္၊ထားဝယ္ခ႐ိုင္၊ၿမိတ္ခ႐ိုင္မ်ားျဖင့္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီးေမာ္လၿမိဳင္ကို တိုင္း႐ုံးစိုက္ရာၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ခဲ့သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ကရင္ျပည္နယ္ေပၚေပါက္လာခ်ိန္၌ ဖားအံခ႐ိုင္သည္ တနသၤာရီတိုင္း အတြင္းမွခြဲထြက္သြားပီး က်န္ခ႐ိုင္မ်ားမွာ တနသၤာရီတိုင္းအျဖစ္တည္႐ွိခဲ့သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီလက္ထက္တြင္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ၏ အမိန္႔ေၾကျငာအမွတ္(၁)တြင္ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ ဥကၠဌကလက္႐ွိတနသၤာရီတိုင္းကို ၁၉၇၂ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၀ ရက္ေန႔မွစ၍ တနသၤာရီတိုင္း အမွတ္(၁)ႏွင့္ တနသၤာရီတိုင္း အမွတ္(၂)ဟူ၍ ယာယီအစီအစဥ္အေနျဖင့္ျပဳျပင္သတ္မွတ္ခဲ့သည္။

တနသၤာရီတိုင္း အမွတ္(၁)တြင္ ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ိုင္ႏွင့္ သထံုခ႐ိုင္မ်ားအတြင္း႐ွိ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္း(၁၀)ၿမိဳ႕နယ္ပါဝင္ၾကသည္။

တနသၤာရီတိုင္းအမွတ္(၂)တြင္ ထားဝယ္ခ႐ိုင္ႏွင့္ၿမိတ္ခ႐ိုင္မ်ားပါဝင္ၾကပီးၿမိဳ႕နယ္ေပါင္း (၁၀)ၿမိဳ႕နယ္တို႔ပါဝင္ၾကသည္

၁၉၇၃ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ တနသၤာရီိတုိင္း(၁)သည္ မြန္ျပည္နယ္ျဖစ္လာပီး တနသၤာရီတိုင္း(၂)သည္ တနသၤာရီတိုင္းအျဖစ္ ဆက္လက္တည္႐ွိခဲ့ပါသည္။

ဆရာေမာင္ေျပခ်မ္း(ၿမိတ္)ေရးသားေသာ ဓာတ္ပုံမ်ားကေျပာေသာ ၿမိတ္သမိုင္းမွတ္တိုင္မ်ား စာအုပ္မွ တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး အေၾကာင္းကို ေကာက္ႏုတ္ေရးသားေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။







Friday, January 20, 2017

အေမရီကန္္သမၼတ Donald Trump ၏ ျပည္သူသုိ႔ ပထဆုံးမိန္႕ခြန္း


အေမရီကန္္သမၼတ Donald Trump ၏ ျပည္သူသုိ႔ ပထဆုံးမိန္႕ခြန္း
Chief Justice Roberts, President Carter, President Clinton, President Bush, President Obama, fellow Americans, and people of the world: Thank you.
We, the citizens of America, are now joined in a great national effort to rebuild our country and to restore its promise for all of our people.
Together, we will determine the course of America and the world for years to come.
We will face challenges. We will confront hardships. But we will get the job done.
Every four years, we gather on these steps to carry out the orderly and peaceful transfer of power, and we are grateful to President Obama and First Lady Michelle Obama for their gracious aid throughout this transition. They have been magnificent.
Today's ceremony, however, has very special meaning. Because today we are not merely transferring power from one administration to another, or from one party to another -- but we are transferring power from Washington, D.C. and giving it back to you, the American People.
Words from the past: Inauguration speech library
For too long, a small group in our nation's Capital has reaped the rewards of government while the people have borne the cost. Washington flourished -- but the people did not share in its wealth. Politicians prospered -- but the jobs left, and the factories closed.
The establishment protected itself, but not the citizens of our country. Their victories have not been your victories; their triumphs have not been your triumphs; and while they celebrated in our nation's capital, there was little to celebrate for struggling families all across our land.
That all changes -- starting right here, and right now, because this moment is your moment: it belongs to you.
It belongs to everyone gathered here today and everyone watching all across America. This is your day. This is your celebration. And this, the United States of America, is your country.
What truly matters is not which party controls our government, but whether our government is controlled by the people. January 20th 2017, will be remembered as the day the people became the rulers of this nation again. The forgotten men and women of our country will be forgotten no longer.
Everyone is listening to you now.
You came by the tens of millions to become part of a historic movement the likes of which the world has never seen before. At the center of this movement is a crucial conviction: that a nation exists to serve its citizens.
Americans want great schools for their children, safe neighborhoods for their families, and good jobs for themselves. These are the just and reasonable demands of a righteous public.
But for too many of our citizens, a different reality exists: Mothers and children trapped in poverty in our inner cities; rusted-out factories scattered like tombstones across the landscape of our nation; an education system flush with cash, but which leaves our young and beautiful students deprived of knowledge; and the crime and gangs and drugs that have stolen too many lives and robbed our country of so much unrealized potential.
This American carnage stops right here and stops right now.
We are one nation -- and their pain is our pain. Their dreams are our dreams; and their success will be our success. We share one heart, one home, and one glorious destiny.
The oath of office I take today is an oath of allegiance to all Americans.
For many decades, we've enriched foreign industry at the expense of American industry; subsidized the armies of other countries while allowing for the very sad depletion of our military; we've defended other nation's borders while refusing to defend our own; and spent trillions of dollars overseas while America's infrastructure has fallen into disrepair and decay.
We've made other countries rich while the wealth, strength, and confidence of our country has disappeared over the horizon.
One by one, the factories shuttered and left our shores, with not even a thought about the millions upon millions of American workers left behind.
The wealth of our middle class has been ripped from their homes and then redistributed across the entire world.
But that is the past. And now we are looking only to the future. We assembled here today are issuing a new decree to be heard in every city, in every foreign capital, and in every hall of power.
From this day forward, a new vision will govern our land.
From this moment on, it's going to be America First.
Every decision on trade, on taxes, on immigration, on foreign affairs, will be made to benefit American workers and American families. We must protect our borders from the ravages of other countries making our products, stealing our companies, and destroying our jobs. Protection will lead to great prosperity and strength.
I will fight for you with every breath in my body -- and I will never, ever let you down.
America will start winning again, winning like never before.
We will bring back our jobs. We will bring back our borders. We will bring back our wealth. And we will bring back our dreams.
We will build new roads, and highways, and bridges, and airports, and tunnels, and railways all across our wonderful nation.
We will get our people off of welfare and back to work -- rebuilding our country with American hands and American labor.
We will follow two simple rules: Buy American and hire American.
We will seek friendship and goodwill with the nations of the world -- but we do so with the understanding that it is the right of all nations to put their own interests first.
We do not seek to impose our way of life on anyone, but rather to let it shine as an example for everyone to follow.
We will reinforce old alliances and form new ones -- and unite the civilized world against radical Islamic terrorism, which we will eradicate completely from the face of the Earth.
At the bedrock of our politics will be a total allegiance to the United States of America, and through our loyalty to our country, we will rediscover our loyalty to each other.
When you open your heart to patriotism, there is no room for prejudice. The Bible tells us, "How good and pleasant it is when God's people live together in unity."
We must speak our minds openly, debate our disagreements honestly, but always pursue solidarity.
When America is united, America is totally unstoppable.
There should be no fear -- we are protected, and we will always be protected.
We will be protected by the great men and women of our military and law enforcement and, most importantly, we are protected by God.
Finally, we must think big and dream even bigger.
In America, we understand that a nation is only living as long as it is striving.
We will no longer accept politicians who are all talk and no action -- constantly complaining but never doing anything about it.
The time for empty talk is over. Now arrives the hour of action.
Do not let anyone tell you it cannot be done. No challenge can match the heart and fight and spirit of America.
We will not fail. Our country will thrive and prosper again.
We stand at the birth of a new millennium, ready to unlock the mysteries of space, to free the Earth from the miseries of disease, and to harness the energies, industries and technologies of tomorrow.
A new national pride will stir our souls, lift our sights, and heal our divisions.
It is time to remember that old wisdom our soldiers will never forget: that whether we are black or brown or white, we all bleed the same red blood of patriots, we all enjoy the same glorious freedoms, and we all salute the same great American Flag.
And whether a child is born in the urban sprawl of Detroit or the windswept plains of Nebraska, they look up at the same night sky, they fill their heart with the same dreams, and they are infused with the breath of life by the same almighty Creator.
So to all Americans, in every city near and far, small and large, from mountain to mountain, and from ocean to ocean, hear these words:
You will never be ignored again.
Your voice, your hopes, and your dreams will define our American destiny. And your courage and goodness and love will forever guide us along the way.
Together, We will make America strong again.
We will make wealthy again.
We will make America proud again.
We will make America safe again.
And yes, together, we will make America great again. Thank you. God bless you. And God bless America

တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဒါက္တာလဲ႔လဲ႔ေမာ္ ကို ႀကံဳႀကိဳက္တုန္း local government အေျခအေန ေမးျဖစ္တာေလးေတြ....

တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဒါက္တာလဲ႔လဲ႔ေမာ္ ကို ႀကံဳႀကိဳက္တုန္း local government အေျခအေန ေမးျဖစ္တာေလးေတြ....
ေမး။ ။ဆရာမ ခင္ဗ်ား၊ အခုလို အရပ္သားအစိုးရျပန္လည္ေပၚထြန္းလာတဲ႔ အခ်ိန္ခါမွာ တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တာ၀န္ကို ယူေနရေတာ႔၊ ဆရာမတို႔ တိုင္းေဒသအစိုးရအဖြဲ႔ အဓိက ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ရတဲ႔ အခက္အခဲဲေတြ စိန္ေခၚမႈေတြက ဘာျဖစ္မလဲ။
ေျဖ။ ။ နံပါတ္တစ္အခက္အခဲကေတာ့ ေျမယာျပႆနာပါပဲ၊ ဒီမွာ ေျမယာျပႆနာေတြ အရမ္းမ်ားပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မအထင္ တနသာၤရီတိုင္းမွာ ေျမဧရိယာေပါင္း ဆယ္သိန္းေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ ေျမဆိုတာေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးေျမေပါ့ေနာ္၊ ေတာင္ေတြ ပင္လယ္ေတြ မပါဘဲနဲ႔ေပါ့ေနာ္၊ သစ္ေတာေျမေတြမပါဘဲနဲ႔ အဲေတာ့ ဒီဆယ္သိန္းေက်ာ္မွာ အရင္အစုိးရအဆက္ဆက္က လူပုဂိၢဳလ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ထဲကုို ေသာ္လည္းေကာင္း ပုဂၢၢၢၢၢၢၢၢိဳလ္အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကုမၼဏီကုိေသာ္လည္းေကာင္း စသျဖင့္ ေပးထားတဲ့ ေျမယာေတြအင္မတန္မွမ်ားပါတယ္။ မ်ားတဲ့အခါက်ေတာ့ အရင္တုန္းကေပးတဲ့ဟာကေတာ့ ကြ်န္မ ထင္ပါတယ္၊ သစ္ထုတ္လုပ္ေရးအတြက္လို႔ ကြ်န္မ စြတ္စြဲခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ဟိုဘက္ ဒီေနရာေတြကေတာ့ သစ္ေတာသိပ္မရွိေပမယ့္ ဘုတ္ျပင္း၊ ဘိတ္တို႔ ေက်ာ္ရင္ သစ္ေတာအင္မတန္ေပါပါတယ္။
ေနာက္ၿပီး အဲဒီေနရာေတြဟာ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံနဲ႔လည္း အင္မတန္ နီးစပ္စြာတည္ရွိေနတာပါ။ ဘုတ္ျပင္း၊ ေကာ့ေသာင္း၊ တနသာၤရီတို႔မွာဆို အင္မတန္ႀကီးတဲ့ သစ္ေတာႀကီးေတြ၊ သစ္ေတာဧရိယာေတြကုိ သက္ဆိုင္ရာကုမၼဏီေတြကုိ ခ်ေပးလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ သက္ဆိုင္ရာကုမၼဏီေတြက သစ္ေတာေတြကိုု ခုတ္ထြင္ၿပီးေတာ့ သစ္ရယူသြားတာေပါ့ေနာ္။ သစ္ရယူၿပီးေတာ့ ဒီက်န္တဲ့ေျမေတြမွာ ဆီအုန္းဆိုလည္း ဆီအုန္း က်က်နနနဲ႔ စနစ္တက် စိုက္ပ်ိဳးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ကြ်န္မဆိုလိုတာက စီးပြားျဖစ္ေပါ့ေနာ္၊ တကယ္ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္လည္း အက်ိဳးရွိေအာင္ စိုက္ပ်ိဳးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဟန္ျပသေဘာမ်ိဳး စုိက္ၿပီးေတာ့ ေျမေနရာဦးသလိုမ်ိဳး လုပ္သြားၾကတဲ့ေျမေတြဟာ အင္မတန္မွမ်ားပါတယ္။ ဒါ တနသာၤရီတိုင္းရဲ႕ လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေပါ့။
ေနာက္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ သြားေရာက္ပီးေတာ့ ခိုလႈံေနၾကတဲ့ စစ္ေဘးဒဏ္ခံရသူေရာ၊ စစ္ေဘးဒဏ္မခံတဲ့လူူေတြေရာ ၀င္ေရာက္ေျပးၿပီး ခိုလႈံေနၾကတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကုိ ကြ်န္မတို႔ ျပန္ေခၚခ်င္ပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ ေခါင္းေဆာင္ကလည္း ဒါကုိ မူ၀ါဒတစ္ရပ္အေနနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ေစခ်င္တယ္။ အဲေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔က ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ မိသားစုေတြပဲ။ အဲေတာ ့ျပန္လာဖို႔ဆိုရင္ သူတို႔အတြက္ ေကာင္းတဲ့ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခု ကြ်မတို႔အေနနဲ႔ ဖန္တီးေပးခ်င္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္းဆိုတာကေတာ့ သူတို႔စားဖို႔ သူတို႔ေနဖို႔ သူတို႔ေနဖို႔ အိမ္ရွိရမယ္၊ သူတို႔ စားဖို႔အတြက္ကေတာ့ သူတို႔လုပ္ကုိင္စရာေပါ့ေနာ္၊ အလုပ္ေပါ့ေနာ္။ ဥပမာ၊ စပါးစိုက္မယ္ ဟင္းရြက္ေတြစိုက္မယ္ စသျဖင့္ေပါ့။
သူတို႔ ယိုးဒယားႏိုင္ငံမွာ ေနတုန္းကအေတြ႔အႀကံဳွဗဟုသုတလည္း ရွိခ်င္ရွိလာမွာေပါ့။ ဒါေတြကုိ အသံုးခ်ဖို႔ေျမ ကြ်န္မတို႔မွာ ေပးႏိုင္ဖို႔ လိုေနပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္မို႔လို႔ ကြ်န္မက သက္ဆိုင္ရာဥပေဒေတြနဲ႔ ညိွႏိႈင္းပီးေတာ့မွ ဥပေဒပညာရွင္ေတြကုိ အကူအညီေတာင္းၿပီးေတာ့မွ သူတို႔အတြက္ေျမရဖို႔ကုိ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္လိုမ်ိဳး ျပန္ပီးေတာ့သိမ္းယူရမလဲဆိုတာေပါ့ေနာ္။ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာကေတာ့ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးပဲ ဆိုေတာ့ ဥပေဒနည္းအရ ကြ်န္မတို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။
ႀကိဳးစားေနဆို ပထမအဆင့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီေျမေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆိုတာ ကြ်န္မတို႔ တိုင္းၿပီးပါၿပီ။ ဟိုလူေတြ ယူထားတဲ့ေျမ၊ သူတို႔စိုက္ပ်ိဳးၿပီးေျမ၊ မစိုက္ပ်ိဳးဘဲနဲ႔႔ ေျမေနရာဦးၿပီးေတာ့ ဒီတိုင္း ေတာရိုင္းအျဖစ္နဲ႔ က်န္ခဲ့တဲ့ေျမ၊ ကြ်န္မတို႔ အဲဒါေတြကုိ အေသခ်ာ ေဒတာ အတိအက်ေပါ့ေနာ္၊ အတိအက်တိုင္းၿပီးသြားပါၿပီ။ အဲေတာ့ တိုင္းၿပီးသြားၿပီဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ဒီအပတ္ လႊတ္ေတာ္မွာ တင္ပါတယ္ရွင့္။
တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္မွာ ဒီေျမေတြကုိ ကြ်န္မ ခုနေျပာသလိုပဲ အေၾကာင္းရင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကြ်န္မတို႔ ျပန္သိမ္းခ်င္ပါတယ္ဆိုတာကုိ လႊတ္ေတာ္ကုိ ကြ်မတို႔ အသိေပးပါတယ္။ အသိေပးၿပီးလို႔ရွိရင္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔ သက္ဆိုင္ရာ ျပည္ေထာင္စုအစုိးရကုိ ကြ်န္မတို႔ တင္ပါမယ္။ ျပည္ထဲေရးကုိ တင္ၿပီးတဲ့အခါ ျပည္ေထာင္စုအစုိးရရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ျပန္သိမ္းၿပီးေတာ့မွ၊ တိုင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔က ျပန္လာတဲ႔သူေတြ တစ္ေယာက္ဆီကုိ ေျမဘယ္ႏွဧကေလာက္ ကြ်န္မတို႔ ျပန္ေပးမယ္ ဆိုတာကို ဆံုးျဖတ္ပါမယ္။ သူတို႔တပိုင္တႏိုင္ လုပ္စားလို႔ရေအာင္ဆိုတာေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ေနာက္မွပဲ ဆံုးျဖတ္ပါ့မယ္ရွင့္၊ ေျမယာျပႆနာကေတာ့ အဓိကပဲေပါ့ေနာ္။
အဲ ေနာက္ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ ကြ်န္မတို႔ဆီမွာကေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီး မရွိပါဘူး။ ဒီ တနသာၤရီတိုင္းေဒသႀကီး တစ္ခုလံုး လွ်ပ္စစ္မီး မရွိပါဘူး။ လွ်ပ္စစ္မီး မရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ ကြ်န္မတို႔မွာ စီးပြားဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ မရွိသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာပါ။ ကြ်န္မ လွ်ပ္စစ္မီးရေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနတာပါ၊ ေဆာင္ရြက္ေနတယ္ဆိုေတာ့လည္း ကြ်န္မတို႔ေဒသကလည္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ national grid အေနနဲ႔ကလည္း ဘယ္လိုေခၚမလဲ အလွမ္းအင္မတန္မွ ကြာေ၀းပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုက ျပတ္ေနတယ္။ ကြ်န္မတို႔ တနသာၤရီ ကမ္းရိုးတမ္းတစ္ခုလံုး ၅၈၂ မိုင္ေက်ာ္ရွိပါတယ္။ အဲေတာ့ အဲဒီ ၅၈၂ မိုင္ေက်ာ္မွာ အခု ထား၀ယ္နဲ႔ ဘိတ္ၾကားထဲမွာဆိုလို႔ရွိရင္ ပုေလာၿမိဳ႔နယ္ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ပုေလာၿမိဳ႔မွာလည္း သူ႔ေဒသနဲ႔သူပဲ သူ႔အ၀န္းအ၀ိုင္းနဲ႔သူ ျဖစ္ေနတယ္၊ လွ်ပ္စစ္က အဆက္အသြယ္မရွိပါဘူး။ လွ်ပ္စစ္က အဆက္အသြယ္မရွိေတာ့ ဒီဆက္သြယ္ေရးကုိ ကြ်န္မတို႔လုပ္ဖို႔ ဆိုတာလဲ ႏိုင္ငံေတာ္က မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ၅၈၂ မိုင္ေက်ာ္ဆိုတာ အင္မတန္မွ ေ၀းပါတယ္။ ေ၀းၿပီးေတာ့ဒီေနရာမွာ ဘာေတြရွိေသးလည္းဆိုေတာ့ ေတာင္ေတြရွိတာပါ။ ေတာင္ႀကီးေတြ ရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီေတာင္ႀကီးေတြကုိ ေက်ာ္ျဖတ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာကလည္း မလြယ္ပါဘူး။
ေနာက္ ဘိတ္မွာဆိုလို႔ရွိရင္ ကၽြန္းစုဆိုေတာ့ ကၽြန္းေတြရွိပါတယ္။ ဒီကၽြန္းေတြကုိ သြားဖို႔လည္း ပင္လယ္ကုိ ျဖတ္ၿပီးေတာ့ လုပ္ဖို႔ ကြ်န္မတို႔အတြက္ ေတာ္ေတာ္အခက္အခဲရွိပါတယ္။ အဲေတာ့ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္အရပ္နဲ႔ကုိယ့္ဇာတ္ အေကာင္းဆံုး လွ်ပ္စစ္မီးရရွိေအာင္ ကြ်န္မတို႔က အခုႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔လည္း ပူးေပါင္းၿပီး ေဆာင္ရြက္မယ္၊ ကြ်န္မတို႔ တိုင္းရင္းသားလုပ္ငန္းရွင္ေတြကလည္း လုပ္ႏိုင္တဲ့သူေတြရွိလို႔ရွိရင္လည္း၊ ဥပမာ တစ္ေယာက္မႏိုင္လို႔ရွိရင္လည္း ဆယ္ေယာက္ေပါ့ေနာ္၊ အဲလိုမ်ိဳးေပါင္းၿပီး သမ၀ါယမစနစ္မ်ိဳးနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ ျပန္လုပ္ဖို႔ ကြ်န္မတို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ေရွ႕ႏွစ္ခါေလာက္ဆိုရင္ လွ်ပ္စစ္မီး အဆင္ေျပမယ္၊ လွ်ပ္စစ္မီးအဆင္ေျပမွသာပဲ အေသးစားအလတ္စား လုပ္ငန္းေတြ ေရာက္လာမွာပါ။ အဲေတာ့မွ ကြ်န္မတို႔ဆီ အလုပ္အကုိင္အခြင့္အလမ္းေတြ ေရာက္လာမွာ။
အခုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ေဒသက ရွိတဲ့လူေတြက၊ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့လူေတြက ယိုးဒယားႏိုင္ငံမွာပဲ သြားလုပ္ပါတယ္။ သူတို႔က ဟိုမွာဆိုလို႔ရွိရင္ တစ္ေန႔ကုိ တစ္ေသာင္း ကိုက္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ကုိ တစ္ေသာင္း၊ ဗမာေငြမဟုတ္ေပမယ့္ ယိုးဒယားေငြနဲ႔ တစ္ေန႔တေသာင္း ေပးႏိုင္တယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔က ဒီမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲေျပာေျပာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေခၚပီးထားထား၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ လယ္လုပ္ငန္းေတြအတြက္ လူမရွိပါဘူးေျပာေျပာ သူတို႔မေနပါဘူးရွင့္။ ဟိုဘက္ကုိ သြားလိုက္တယ္၊ ဟိုဘက္မွာ တစ္ေသာင္းက ဟိုႏိုင္ငံေတြကေတာ့ လူ႔အခြင့္ေရးေတြ ေလးစားလိုက္နာရေတာ့ ရွစ္နာရီဆို ရွစ္နာရီအတိအက်ပဲ ခိုင္းတယ္။ မနက္ ရွစ္နာရီဆို သူ႔အလုပ္ခ်ိန္ ရွစ္နာရီတိတိ ခိုင္းတယ္္ဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ဗမာေတြကေတာ့ ကုိယ့္အလုပ္နဲ႔ကုိယ္ ဆိုေတာ့ ၈ နာရီလည္းမဟုတ္၊ ၁၀ နာရီလည္းမဟုတ္ဆိုေတာ့ သူတို႔က အဲလိုမ်ိဳးေပါ့ေနာ္၊ ဟိုယဥ္ေက်းမႈမွာ သူတို႔က အဆင္ေျပေနတယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔က ဒီမွာမေနပါဘူးရွင့္။
အဲေတာ့ ကြ်န္မတို႔မွာ တကယ္အလုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့သူ မရွိဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အခု လယ္ေတြဆို အလကားပဲ ပစ္ထားရတယ္။ အိမ္မွာဆိုလို႔ရွိရင္ အဖိုးေတြ အဖြားေတြပဲရွိတယ္၊ လူႀကီးေတြပဲရွိတယ္ဆိုေတာ့ ဒီလယ္ကုိလည္း တစိုက္မတ္မတ္ ေႏြ မိုး ေဆာင္း မလုပ္ႏိုင္တဲ့အခါၾကေတာ့ ကြ်န္မတို႔မွာ ေျမယာရွိေပမယ့္ လုပ္သားမရွိဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီအလုပ္လုပ္သမားေတြကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ဟိုဘက္က ကြ်န္မတို႔ ျပန္ေခၚရမလဲဆိုတဲ့ဟာကလည္း ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ စိန္ေခၚမႈပါပဲရွင့္။
ေမး။ ။ ဆရာမတို႔မွာ စိန္ေခၚမႈေတြကေတာ႔ အမ်ားႀကီးေပါ႔ေနာ္၊ ေနာက္ သိခ်င္တာတစ္ခုက ျပည္ေထာင္စုအစိုးရ နဲဲ႔ ဆရာမတို႔ တိုင္းေဒသအစိုးရၾကား လုပ္ရကိုင္ရတဲ႔အခါ ဘယ္လို အခက္ခဲေတြ ႀကံဳေနရလဲဲေပါ႔။ ေနာက္ၿပီး အေျခခံဥပေဒ ဇယား (၂) က ေပးတဲ႔အတိုင္း ဘယ္ေလာက္ လုပ္ခြင္္႔ရွိလဲ ဆိုတာာပါ။
ေျဖ။ ။ ကြ်န္မတို႔ကေတာ့ ဇယား(၂)ေတြ ဇယား(၃) ေတြအတိုင္းပဲ လုပ္ပါတယ္။ အဲ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ Rule of Law ပဲေလ၊ အမွန္တကယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ကြ်န္မႏိုင္ငံေရးသမားအစစ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ပါ၊ ၀န္ထမ္းဆရာ၀န္လည္း လုပ္ပါတယ္။ ၀န္ထမ္းဆရာ၀န္လုပ္ၿပီးေနာက္၊ အျပင္ဆရာ၀န္အေနနဲ႔ လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း ကြ်န္မတို႔ ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ပါတယ္။ လုပ္ရင္း ကြ်န္မကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသင္တန္းေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ တက္ျဖစ္ပါတယ္။ EU က လုပ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသင္တန္းေတ၊ြ ကြ်န္မကလည္း၀ါသနာပါလို႔ပါ၊ NLD ပါတီ ကုိယ္စားျပဳအေနနဲ႔ ကြ်န္မလိုက္တက္တာေပါ့ေနာ္။ လို္က္တက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ တကယ့္အႏွစ္သာရက တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ပါပဲ။ ကြ်န္မတာ၀န္ယူတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ကြ်န္မ ဥပေဒကုိေတာ့ အင္မတန္မွ ေလးစားလိုက္နာပါတယ္။
ကြ်န္မကိုယ္တိုင္ေပါ့ေနာ္ ဘာလုပ္ငန္းတစ္ခုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္မ ဥပေဒခ်ဳပ္ကုိ ေခၚပါတယ္။ ေခၚၿပီး ဥပေဒခ်ဳပ္ႀကီး ဒီကိစၥက ဇယား(၂)ထဲ မွာ အက်ံဳး၀င္ရဲ႕လား၊ ဇယား(၃)ထဲမွာ ပါလား စသျဖင့္ ကြ်န္မ အၿမဲတမ္း ေမးပါတယ္၊ ဘယ္ကိစၥမ်ိဳးမဆိုေပါ႔ ေျမယာအလုပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္။ အခု သာသနာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘုရားတည္တဲ့ကိစၥ အမွားယြင္းတစ္ခု ျဖစ္ေနလို႔၊ ေလာေလာဆယ္မွာ အဲဒါမ်ိဳးဆိုလည္း ကြ်န္မ သာသနာေရးကိစၥေပမယ့္ ဥပေဒခ်ဳပကုိေခၚၿပီးေတာ့ ကြ်န္မ ေမးပါတယ္။ ဥပေဒခ်ဳပ္ႀကီး ဒါေလးျပန္ၾကည့္ေပးပါဦး၊ ဒီလိုမ်ိဳး ကြ်န္မတို႔ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီးေပါ႔၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဥပေဒအတိုင္းပဲ ကြ်န္မတို႔သြားပါတယ္။
အဲေတာ့ ကြ်န္မကေတာ့ ဇယား(၂) ဇယား(၃) ကေန ေသြဖယ္ၿပီးေတာ့ မသြားပါဘူးရွင့္၊ အဲဒီ ဇယား(၂) ဇယား (၃) အတိုင္းပဲသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္လို႔ ကြ်န္မတို႔ေဒသမွာ ဘာတစ္ခုရွိုလည္းဆိုေတာ့ ဒီနယ္စပ္ဂိတ္ေတြေပါ့ေနာ္၊ ယိုးဒယားႏိုင္ငံနဲ႔ အင္မတန္ နီးစပ္စြာရွိေတာ့ နယ္စပ္ဂိတ္ေတြ အသြားအလာရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အ၀င္အထြက္ေတြ ေငြေၾကးခြဲေ၀သံုးစြဲမႈေတြ ရွိတယ္၊ အဲဒါေတြကုိလည္း ဒီ ဇယား(၂) ဇယား(၃) အတိုင္းပဲေပါ့ေနာ္၊ ဒီ decentralization နဲ႔ပဲသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလေတာ့ က်မတို႔ ဘတ္ေငြ ဘယ္ေလာက္ရတယ္၊ ေဒၚလာ ဘယ္ေလာက္ရတယ္၊ ကြ်န္မတို႔ တိုင္းေဒသႀကီးပုိင္ဆိုင္ခြင့္က ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္၊ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္လုပ္ငန္းမွာ သံုးမယ္ဆိုတာ ကြ်န္မတို႔ေတာ့ အၿမဲတမ္း ျပည္ေထာင္စုအစိုးရကုိ တင္ျပပါတယ္။ ကြ်န္မကေတာ့ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီးပဲ လုပ္ပါတယ္ရွင္။
ေမး။ ။ ထား၀ယ္ေရနက္စီမံကိန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေမးခ်င္ပါတယ္။ ေဒသခံံေေတြကို ေျပာဆိုၾကည့္ေတာ႔ တခ်ဳိ႕က ဒီစီမံကိန္းၿပီးသြားရင္ ေဒသအတြက္ အလားအလာေကာင္းမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔တာရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း စိုးရိမ္မႈေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၾကတယ္ေပါ႔။ အဲေတာ႔ ဆရာမတို႔အေနနဲ႔ ဒီစီမံကိန္းအေပၚ အေကာင္းအဆိုး ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ ၂၀၀၈ -ခုႏွစ္ထဲက လုပ္ေနတဲ့ ပေရာဂ်က္ႀကီးေပါ့ေနာ္၊ အင္မတန္ႀကီးမားတဲ့ ပေရာဂ်က္ပါ။ ဒီ ပေရာဂ်က္ႀကီး ၿပီးသြားလို႔ရွိရင္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔ေဒသအတြက္ေတာ့ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းကေတာ့ နံပါတ္ (၁) အဆင္ေျပလာမယ္လို႔ ကြ်န္မေတာ့ထင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီေဒသကလူေတြက ဟိုဘက္က သူတို႔ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ သူတို႔စက္ရံုေတြမွာပဲ လုပ္ေနတာပါ။ သူတို႔ရဲ႕ ကားစက္ရံုမွာလည္း ကြ်န္မတိုိ႔ ျမန္မာေတြပါပဲ၊ ဘယ္စက္ရံုမ်ိဳးမဆို ကြ်န္မတို႔ ျမန္မာေတြမ်ားပါတယ္။ အဲေတာ့ျပန္လာၿပီး ဒီမွာျပန္လုပ္ရမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ကြ်န္မ ခုနေျပာသလိုေပါ့၊ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕မိသားစုေတြ ကုိယ့္အိမ္မွာကုိယ္ ျပန္ေနရမယ္လို႔ပဲ ကြ်န္မကေတာ့ ယူဆပါတယ္။ ဒီကစၥကုိလည္း ေဒၚစု နဲ႔ ကြ်န္မ တစ္ခါေဆြးေႏြးဖူးပါတယ္။ ေဒၚစုက ကြ်န္မအေနထားက (သေဘာထားက) ဘယ္လုိမ်ိဳးလည္းလို႔ ေမးတဲ့အခါက်ေတာ့ ကြ်န္မကေတာ့ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္လို႔ ကြ်န္မေျပာပါတယ္။
အဲ..ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ ေျမယာပိုင္ဆုိင္မႈေပါ့ေနာ္၊ ေျမယာပိုင္ဆိုင္မႈ ဆိုေတာ့ သူတို႔ကုမၼဏီအေနနဲ႔က ဒီေျမေတြကို ေလ်ာ္ေၾကးေပးပါတယ္လို႔ ေျပာေပမယ့္လို႔ ကြ်န္မတို႔စိတ္ထဲမွာကေတာ့ အားမလိုအားမရ ျဖစ္မိပါတယ္။ ေလ်ာ္ေၾကးက တကယ္ေတာ့ ေတာင္သူေတြလက္ထဲကုိ ေရာက္တဲ့ေလ်ာ္ေၾကးက အျပည့္အ၀ မေရာက္ပါဘူးရွင့္။ ၾကားထဲက ကြ်န္မတို႔ ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕လာဘ္စားမႈေတြ စသျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေပါ့ေနာ္၊ ကြ်န္မတို႔ေဒသခံ ဆင္းရဲသားျပည္သူေတြရဲ႕လက္ထဲကုိ ေလ်ာ္ေၾကးက အျပည့္အ၀ မေရာက္ပါဘူး။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္မို႔ အခုက ေျမဧက ၆၀၀၀ နီးပါးေတာ့ ေလ်ာ္ေၾကးကိစၥေတာ့ ၿပီးသြားၿပီေပါ့ေနာ္၊ အရင္အစုိးရ လက္ထက္က လုပ္ထားတာ။ ကြ်န္မကေတာ့ ကြ်န္မတို႔အစိုးရလက္ထက္ ေရာက္လို႔ရွိရင္ေတာ့ ကြ်န္မထင္ပါတယ္ ျပည္သူေတြ ဟိုဘက္ကုမၼဏီက ေလ်ာ္ေၾကးကုိ ျပည့္ျပည့္၀၀ရေအာင္ ကြ်န္မကေတာ့ စဥ္းစားထားပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဒီေရနက္ဆိပ္ကမ္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေပါ့ေနာ္၊ လက္ရွိကုမၼဏီတစ္ခုထဲကေတာ့ ဒီပေရာဂ်က္ႀကီး တစ္ခုလံုးကို မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါဘူးရွင့္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အဓိကက ကုန္၀င္ကုန္ထြက္ ကုန္စည္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးမွာ လမ္းက အဓိကပါပဲ။ လမ္းက အင္မတန္မွ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကုန္ထုတ္လမ္း ကုန္သြင္းလမ္း သြင္းကုန္ပို႔ကုန္လမ္း မရွိဘဲနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္ကပို႔မွာလဲ။ အခု ရွိေနတဲ့လမ္းက က်မတို႔ သံုးလို႔ မရပါဘူးရွင့္၊ အင္မတန္မွ အႏၱရာယ္မ်ားပါတယ္။ ေတာင္ႀကီးေတြကုိ္ျဖတ္ဖို႔ ေတာ္ရံုတန္ရံုကားဆို ျဖတ္လို႔ မရပါဘူး။ ကုန္ေတြနဲ႔ သြားတဲ့ကားေတြ၊ ဥပမာ ဟိုဘက္ႏိုင္ငံက ထုတ္လုပ္လိုက္တဲ့ တိုယုိတာကားေတြကုိ သေဘာၤေပၚ တင္မယ္ပဲ ဆိုပါစိ္ု႔၊ လမ္းက ကားတင္တဲ့ကား သြားလို႔မရပါဘူး။ အဲေတာ့ အဲလိုမ်ိဳး လမ္းေကာင္းေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ေသးသ၍ကာလပတ္လံုး စီးပြားေရးေကာင္းေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။
သူတို႔ေျပာထားတဲ့ SEZ ဆိုတာ deep sea port ရွင့္၊ deep sea port ႀကီးတစ္ခုလံုးကုိ မလုပ္ဘဲနဲ႔ သူတို႔က အခုဟာ ဘာလုပ္ထားလဲဆိုေတာ့ small port လို႔ေခၚတဲ့ ဘိလပ္ေျမေတြ သံေခ်ာင္းေတြပို႔တဲ့ port ပဲရွိတာပါ။ အဲေတာ့ ဒီ port က ကြ်န္မတို႔ ဒီကုန္တင္သေဘာၤ ပင္လယ္ကူး သေဘာၤႀကီးေတြလည္း နားလို႔မရပါဘူး။ အဲေတာ့ deep sea port မရွိဘဲနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ ဒီစီးပြားေရး လုပ္လို႔မရပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ sea port တစ္ခုရယ္၊ deep port ရယ္၊ လမ္းရယ္ အဓိကက်တာကုိ သူတို႔အေနနဲ႔ မလုပ္ေဆာင္ဘဲနဲ႔၊ တျခား စက္မႈဇံုေတြလို စက္ရံုလုပ္ငန္းေတြသက္သက္ လုပ္ေနရင္ေတာ့ က်မထင္ပါ ဒီလုပ္ငန္း ႀကီးက အေကာင္ေပၚလာႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူးရွင့္။
ေမး။ ။ ေနာက္ေမးခ်င္တာကေတာ႔ ထား၀ယ္၊ ၿမိတ္၊ ေကာ႔႔ေသာင္း တို႔လို ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ေနထိုင္သူေတြက လုပ္ငန္းရွင္ေတြ မ်ားတယ္၊ ထိုင္းနဲဲ႔နီးေတာ႔ လူေနမႈအဆင္႔အတန္း အေတာ္ေလး ျမင္႔တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ သန္းေခါင္စာရင္းအရ တနသၤာရီတိုင္းမွာ ေနထုိင္ၾကတဲဲ႔သူ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္က ေက်းလက္ေနသူေတြ၊ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ ေက်းလက္ၾကားမွာ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမႈက အေတာ္ကြာဟေနတယ္၊ အဲေတာ႔ ေက်းလက္ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔ စိုက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းေတြ အျမနလုပ္ဖို႔ လိုမယ္ထင္တယ္၊ ဆရာမတို႔မွာ ဘယ္လို အစီအစဥ္ေတြ ရွိပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ အမွန္တကယ္ေတာ့ တနသာၤရီတိုင္းမွာ အဓိကလုပ္ရမွာ ေရလုပ္ငန္းပါရွင့္။ စိုက္ပ်ိဳးေရးကုိ ခုန ကြ်န္မေျပာသလိုေလ စိုက္ပ်ိဳးမယ့္လူ မရွိဘူး၊ စပါးစိုက္ရာသီဆိုလို႔ရွိရင္ ကြ်န္မ လိုက္ၾကည့္တယ္၊ ကြ်န္မ ခရီးေတာ့ အသြားမ်ားတယ္၊ ကြ်န္မက မ်က္စိနဲ႔ျမင္မွ ေက်နပ္တဲ့လူမ်ိဳး အဲလို။ ကြ်န္မ လိုက္ၾကည့္တဲ့အခါက်ေတာ့ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ လယ္ေတြေပါ့ေနာ္၊ ကြ်န္မတို႔လည္း လယ္သမားသားသမီးပါပဲ၊ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ လယ္ေတြမွာ စိုက္ပ်ိဳးမယ့္လူမရွိပါဘူး၊ အင္မတန္ ၀မ္းနည္းဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚလိုပဲ ကြ်န္မတို႔မွာလည္း ႏုံးတင္ေျမႏုေတြမ်ားတယ္ေလ၊ ပင္လယ္နဲ႔လည္း နီးေနတယ္ဆိုေတာ့ အဲလိုေျမေတြကုိ စုိက္ပ်ိဳးမယ္လူ မရွိပါဘူးရွင့္။ အခု ရာဘာေတြလိုမ်ိဳးေတာ့ စုိက္ၾကပါတယ္၊ ရာဘာက စပါးလိုမ်ိဳးေတာ့ အၿမဲတေစ လုပ္ေနစရာမလိုဘူး၊ တႏွစ္တခါ စိုက္ၿပီးလို႔ရွိရင္ ေတာခုတ္ခ်ိန္က် ေတာခုတ္ေပး၊ ေျမၾသဇာေကၽြးၿပီးလို႔ရွိရင္ ၿပီးသြားၿပီဆိုေတာ့ အဲဒါေတြေတာ့ သူတို႔ဟိုဘက္ႏိုင္ငံက လုပ္တဲ့သူေတြ ျပန္လာလုပ္ၾကတယ္။ ဒါဒို႔ၿခံ ခုတ္တဲ့အခ်ိန္ ခုတ္မယ္၊ ထြင္တဲ့အခ်ိန္ ထြင္မယ္၊ သူတို႔ေျမၾသဇာေကၽြးမယ္၊ ေကၽြးပီးျပန္သြားမယ္ သူတို႔မွာလည္း အလုပ္ပိတ္ရက္ေတြ ေပးတယ္ထင္ပါတယ္ အဲလိုမ်ိဳးေတာ့ လာလုပ္ၾကပါတယ္၊ ေနာက္ၿပီး စပါးစိုက္ပ်ိဳးမႈ အင္မတန္မွ အားနည္းပါတယ္။
ေနာက္ ကြ်န္မတို႔ေဒသ ထား၀ယ္မွာ ေရလုပ္ငန္း မ်ားပါတယ္၊ ဘိတ္မွာဆို ပိုမ်ားပါတယ္။ အခုသြားလို႔ရွိရင္ ၀င္္လို္က္တာနဲ႔ ေလွေတြမ်ားပါတယ္။ ေရလုပ္ငန္းကုိ ကြ်န္မတို႔က အရင္တုန္းကေတာ့ ထိုင္းအစိုးရရဲ႕ လက္ေ၀ခံဘ၀နဲ႔ ေနေနရာကေန အခုေတာ့ EU ရဲ႕ပံ့ပိုးမႈနဲ႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အဆင္ေျပလာပါၿပီ၊ ဒီ႔ထက္အဆင္ေျပေအာင္လည္း ကြ်န္မတို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ဘိတ္မွာလည္း ကြ်န္မတို႔ workshop လုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ရွိပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ workshop လုပ္တဲ႔အခါ ျပည္သူေတြရဲ႕အသံ ရပ္ေက်းအုပ္ခ်ဳပ္မွဴးရဲ႕အသံ သက္ဆိုင္ရာတုိင္းဦးစီးမွဴးရဲ႕အသံ၊ အဲဒါေတြနဲ႔ပူးေပါင္းၿပီး ဘယ္လိုဖြံၿဖိဳးေရးလုပ္က်မလဲဆိုတာ ရည္ရြယ္ၿပီး ကြ်န္မတိို႔ လုပ္ပါတယ္။
ဒီေဒသအတြက္ တတိယလုပ္ငန္းကေတာ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္းပါ။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းက အခု ထား၀ယ္မွာဆိုလည္း ဘုတ္ကၽြန္းေတြလိုမ်ိဳး ေမာင္းမကန္လိုမ်ိဳး၊ ဟိုဘက္မွာ ဒီထက္လွတဲ့ ကမ္းေျခေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ အဲဒါေတြကုိ ကြ်န္မတို႔ ထား၀ယ္ ရွင္ကုိးရွင္မ်ိဳး မ်ားမ်ားေပါ့ေနာ္၊ ေခတ္ေပၚ နည္းစနစ္ေတြနဲ႔ tourism package ေတြလုပ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ လုပ္ငန္းေတြက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းသြားမွာပါ။ ေနာက္ ဘိတ္ကၽြန္းစုေပါ့ေနာ္၊ ဘိတ္မွာ ကၽြန္းစုေပါင္း ၈၀၀ ေက်ာ္ရွိပါတယ္။ အရင္အစိုးရက ေရာင္းသြားတဲ့ကၽြန္း ၁၀ ကၽြန္းရွိပါတယ္၊ အဲဒီကၽြန္းေတြမွာ လည္း လုပ္ငန္းေတြကေတာ့ အေကာင္အထည္မေပၚေသးပါဘူး။
ကြ်န္မတို႕အခုမနက္ကပဲ စဥ္းစားတယ္၊ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ဒီႏွစ္မွာ tourism package ဖြင့္လိုက္တယ္ဆိုေတာ့၊ အစိုးသစ္လက္ထက္ဆိုေတာ့ package ေတြကို ယိုးဒယားကလည္း ေတာ္ေတာ္၀ယ္ၾကပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ဒီကၽြန္းစုေတြကုိ ခရီးထြက္ေလ့လာဖို႔ဆိုၿပီးေတာ့ ၀ယ္လာတယ္၊ အဲဒါ ကြ်န္မတို႔မွာ ဘာမွ အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူးရွင့္။ အမွန္တိုင္း ေျပာရမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ကြ်န္မတို႔မွာ commode အိမ္သာမ်ိဳး မ်က္ႏွာသစ္တဲ့ေနရာမ်ိဳး အဲဒါကုိ မရွိေသးတာပါ၊ ေတာ္ေတာ္၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းပါတယ္ရွင့္။ အရင္တုန္းကေတာ့ သူတို႔က 'ကကႀကီး' က ခြင့္ျပဳခ်က္ပါမွ ေလ့လာလို႔ရတယ္လို႔ တားျမစ္ခ်က္ တစ္ခုရွိေနတာပါ၊ အခုေတာ့ ဒီတားျဖစ္ခ်က္ေတြ ကြ်န္မ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္လိုက္တဲ့အခါမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဘုတ္ေတြ ဘာေတြကုိလည္း ဘယ္လိုေျပာရမလဲဆိုေတာ့ ဖူးခက္ကမ္းေျခက သူတို႔က ဒီဟာေတြကုိ လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ထားခ်င္ပါတယ္။ ဒီဘိတ္ကၽြန္းစုကုိ ဖူးခက္ tourism ကုမၼဏီေတြက လက္ဆုပ္လက္ ကိုင္လုပ္ခ်င္ၾကတယ္။ လက္ဆုပ္လက္ကုိင္လုပ္ခ်င္ေတာ့ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းလည္းဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ တိုင္းေဒသ ဟိုတယ္နဲ႔ ခရီးေတြကုိ influence ေပးပါတယ္၊ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေပါ့ေနာ္ ခ်ယ္လွယ္တာေပါ့ ခ်ဳပ္ကုိင္တာေပါ့။ ကြ်န္မလက္ထက္မွာ ကြ်န္မတို႔အားလံုး လုပ္ပစ္ပါတယ္၊ ကြ်န္မ အခ်ဳပ္ကုိင္မခံပါဘူးရွင့္။ ဘုတ္ေတြဘာေတြလဲ အရင္တုန္းက ဘုတ္သံုးစီး လိုခ်င္ပါတယ္ဆို ဖူးခက္ကုိလွမ္းမွာရတယ္၊ ဖူးခက္က ဘုတ္ ၃ စီး လာတယ္။ အဲေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ဖူးခက္ကုိ လုပ္ေကၽြးမွာလား ကုိယ့္ႏိုင္ငံက ေဒသခံလူေတြ စီးပြားေရးတိုးတက္ဖို႔ လုပ္မွာလားလို႔ အဲလိုပဲ ကြ်န္မ ေမးရပါတယ္၊ က်မမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိေတာ့ စိန္ေခၚမႈေတြ မ်ားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္လို႔ ကြ်န္မတို႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ႀကိဳးစားၿပီးလုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီႏွစ္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔မွာ ခုနလုိအပ္ေနတဲ႔ ဘုတ္အတြက္လည္း အဆင္ေျပပါၿပီရွင့္၊ 'ကကႀကီး' ကို ခြင့္ေတာင္းခံရတယ္ဆိုတာလည္း မရွိေတာ့ဆိုေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ၀င္လို႔ထြက္လို႔ေတာ့ ရေနပါၿပီ။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ ကြ်န္မတို႔ဘက္က လုပ္ေပးရမွာက အခု ရဲေပါ့ေနာ္ လံုၿခံဳေရး၊ ခရီးသြားလာသူေတြရဲ႕ လံုၿခံဳေရး က်မ္းမာေရးကို ကြ်န္မတို႔ တာ၀န္ယူရေတာ့မယ္ေလ။ ကို္ယ့္အိမ္ကုိ ဧည့္သည္လာၿပီဆိုေတာ့ လံုၿခံဳေရး က်န္းမာေရး တာ၀န္မယူလို႔မရဘူးေလ၊ အဲဒါ ကြ်န္မတို႔အတြက္ နည္းနည္းျပႆနာရွိလာပါတယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ခုန ကြ်န္မေျပာတဲ့ အိမ္သာေတြ မ်က္ႏွာသစ္ခြက္ေတြ ေခတ္မွီမွီေပါ့ေနာ္၊ ကြ်န္မဆိုလိုတာက ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ အဆင့္အတန္းလည္းရွိေအာင္ ဒါေတြကုိ ကြ်န္မလုပ္ေပးရမွာပါ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အေအးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ convenient store ေလးလိုမ်ိဳး ကြ်န္မ လုပ္ေပးရပါ့မယ္။ အဲဒါေတြလုပ္ဖို႔ ေကာ့ေသာင္းကုိ ေနာက္တစ္ပတ္ သြားၿပီးေတာ့ ဟိုက လုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔ ညွိႏႈိင္းၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳးအေကာင္းဆံုး လုပ္ရမလဲဆိုတာ ကြ်န္မတို႔ ညွိႏႈိင္းပါ့မယ္ရွင့္။ အဲဒါေလးၿပီးသြားရင္ေတာ့ ခုေလာေလာဆယ္ လာတဲ့ခရီးသြားေတြအတြက္ေတာ့ နည္းနည္း မ်က္ႏွာပန္းလွမွာပါရွင့္။
ေမး။ ။ ေနာက္ လူူအေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာၾကတာေပါ႔၊ ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြဟာ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ လႊမ္းမုိးမႈေအာက္္မွာပဲ ရွိိေနေသးတယ္ဆိုတာပါ။ ဆရာမတို႔ တိုင္းေဒသႀကီးအေနနဲဲ႔ေရာ လုပ္ရကိုင္ရတဲ႔အခါ ျပည္ထဲေရးဌာနေအာက္က အရာရွိေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈ ဘယ္ေလာက္ခံရသလဲ၊ ေနာက္ တိုင္းေဒသအတြင္း ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ရတဲ႔အခါ အဆင္ေျပမႈရွိပါရဲ႕လား။
ေျဖ။ ။တနသာၤရီတိုင္းမွာေတာ့ အခက္အခဲႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္မရိွ ပါဘူးရွင့္။ ကြ်န္မတို႔ စေရာက္ခါစကေတာ့ နည္းနည္းေလးခက္ပါတယ္၊ ခက္တယ္ဆိုတာ သူတို႔က ပညာစမ္းခ်င္တာမ်ိဳးေတြရွိတာေပါ့၊ အရပ္သားအစိုးရဟာကုိး။ ကြ်န္မဆိုလို႔ရွိရင္ သူတို႔ေတြ ျမင္ကုိ မျမင္ဖူးပါဘူး။ ကြ်န္မက အစကတည္းကလည္း မိခင္တစ္ေယာက္မွ်ပါပဲ။ ကြ်န္မက ေဆးခန္းထိုင္ရတာနဲ႔ ကေလးေတြကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရတာနဲ႔ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ လံုးလည္ခ်ာလည္လိုက္ေနတာ၊ အဲေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုလည္း တကယ့္ထင္ထင္ရွားရွား ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ရံံုးပိတ္ရက္ေတြဆို ကြ်န္မကေလးေတြေရာ ဘာေတြေရာ စားအိုးစားခြက္ေတြ

ေမး။ ။ ေနာက္ လူူအေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာၾကတာေပါ႔၊ ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေတြဟာ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ လႊမ္းမုိးမႈေအာက္္မွာပဲ ရွိိေနေသးတယ္ဆိုတာပါ။ ဆရာမတို႔ တိုင္းေဒသႀကီးအေနနဲဲ႔ေရာ လုပ္ရကိုင္ရတဲ႔အခါ ျပည္ထဲေရးဌာနေအာက္က အရာရွိေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈ ဘယ္ေလာက္ခံရသလဲ၊ ေနာက္ တိုင္းေဒသအတြင္း ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ရတဲ႔အခါ အဆင္ေျပမႈရွိပါရဲ႕လား။
ေျဖ။ ။တနသာၤရီတိုင္းမွာေတာ့ အခက္အခဲႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္မရိွ ပါဘူးရွင့္။ ကြ်န္မတို႔ စေရာက္ခါစကေတာ့ နည္းနည္းေလးခက္ပါတယ္၊ ခက္တယ္ဆိုတာ သူတို႔က ပညာစမ္းခ်င္တာမ်ိဳးေတြရွိတာေပါ့၊ အရပ္သားအစိုးရဟာကုိး။ ကြ်န္မဆိုလို႔ရွိရင္ သူတို႔ေတြ ျမင္ကုိ မျမင္ဖူးပါဘူး။ ကြ်န္မက အစကတည္းကလည္း မိခင္တစ္ေယာက္မွ်ပါပဲ။ ကြ်န္မက ေဆးခန္းထိုင္ရတာနဲ႔ ကေလးေတြကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရတာနဲ႔ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ လံုးလည္ခ်ာလည္လိုက္ေနတာ၊ အဲေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုလည္း တကယ့္ထင္ထင္ရွားရွား ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ရံံုးပိတ္ရက္ေတြဆို ကြ်န္မကေလးေတြေရာ ဘာေတြေရာ စားအိုးစားခြက္ေတြေရာ တင္ၿပီး ရြာေတြ ေဆးသြားကုတယ္။ ကရင္ရြာေတြမွာ မိသားစုေတြေလ၊ အဲမွာသြားေန သြားစားၿပီးေတာ့ ေဆးသြားကုပါတယ္၊ အဲလိုမ်ိဳးဆိုေတာ့ ကြ်န္မကုိ သိပ္မသိၾကပါဘူး။ ကြ်န္မ ဒီေနရာ လာထိုင္ေတာ့ သူတို႔ အထင္ေသးပါတယ္ရွင့္၊ အထင္ေသးေတာ့ ပညာေတာ့စမ္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မကေတာ့ ေမတၱာတရားနဲ႔ပဲ သြားပါတယ္။
ကြ်န္မ ဒီလုိပဲ ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးမႈ လုပ္ပါတယ္၊ တကယ့္ႏိုင္ငံေရးသမားလိုပဲ ကြ်န္မ ဒီတာ၀န္ကို လုပ္ပါတယ္။ တိုင္းဦးစီးမွဴးကုိ ကြ်န္မ negotiate လုပ္တယ္။ ဒို႔ႏိုင္ငံက ႏွစ္ ၅၀ ေက်ာ္ ေခတ္ေနာက္က်လာတာ အခု ဒို႔ေခတ္မွာ ေျပာင္းလဲေအာင္ တစ္ခုလုပ္ခ်င္တယ္။ အဲေတာ ့ေျပာင္းလဲေအာင္ လုပ္ခ်င္တဲ့အခါမွာ မင္းတို႔လည္းအတူ ပါ၀င္ရမယ္၊ အရင္တုန္းက ဘယ္လိုပဲျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့ ကြ်န္မတို႔ စိတ္မ၀င္စားဘူး၊ ေရွ႔သြားမယ့္ခရီးမွာ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုကုိ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပးပါဆိုၿပီးေတာ့ အဲလိုမ်ိဳးနဲ႔ ကြ်န္မသြားပါတယ္။ အခုေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕အစိုးရအဖြဲ႔နဲ႔ သိပ္ၿပီးေတာ့ ဘာျပႆနာမွ အႀကီးအက်ယ္ေတာ့မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူဆိုတာ လက္ကုိက အတိုအရွည္ မညီေသးတာေလ။ ရွိတာေတာ့ရွိပါတယ္၊ ရွိေတာ့လည္း ေခ်ာ့တစ္ခါ ေျခာက္တလွည့္နဲ႔ပဲ သြားရတာပါပဲ။
ေမး။ ။ ဒီေမးခြန္းကေတာ႔ ပုဂၢဳိလ္ေရးနဲ႔ နည္းနည္းသက္ဆိုင္ပါတယ္၊ ဆရာမ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ထမ္းေဆာင္ရတဲ႔ သက္တမ္းကာလအတြင္း တနၤသာရီတိုင္းအတြက္ ဘယ္လိုအိပ္မက္ေတြ ရွိထားလဲဆိုတာပါ။
ေျဖ။ ။ကြ်န္မ သက္တမ္းကာလမွာ ပထမဦးဆံုး လွ်ပ္စစ္၊ ကြ်န္မ ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ျပည္သူေတြကုိ ေပးခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိေတာ့ အခုဆိုရင္ လာေျပာေနတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ပလပ္စတစ္စက္ရံုမ်ိဳး လုပ္ခ်င္တယ္၊ ဒါတကယ္လုပ္သင့္တဲ႔ဟာေလ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာဆို အမ်ားႀကီးပဲဟာကုိ စက္မႈဇံုေပါ့ေနာ္ စက္မႈဇံုဆိုတာ ဟိုအႀကီးမားႀကီး SEZ လိုမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးေပါ့ေနာ္၊ ကိုယ့္ေဒသတြက္ လိုအပ္တဲ့ဟာေပါ့ေနာ္ က်မတို႔ထုတ္ခ်င္ပါတယ္။ လွ်ပ္စစ္ကုိ ျပည္သူအားလံုး သံုးစြဲႏိုင္တဲ့ေစ်းမ်ိဳးနဲ႔ ကြ်န္မလူထုကို ေပးခ်င္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ပညာေရးပါ ပညာေရးမေကာင္းဘဲနဲ႔ ေတာ့ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ ပခံုးေျပာင္းတာ၀န္ေပးမယ့္လူေတြ အရည္အခ်င္းအားနည္းေနလို႔ရွိရင္ ကြ်န္မတို႔ႏိုင္ငံ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ျပန္ထႏိုင္မွာမဟုတ္္ပါဘူး။ ပညာေရး အားေကာင္းလာေအာင္ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ သြားတဲ့ေနရာမွာပဲ ကြ်န္မတို႔ ပညာေရးေဆြးေႏြးပြဲ လတိုင္းလုပ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာေတြ ဆရာမႀကီးေတြနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ိဳးလုပ္ရင္ေကင္းမလဲေပါ႔၊ အဂၤလိပ္စာ သခ်ာၤ အရမ္းညံ့ၾကပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ေဒသမွာ စကားကုိက မတူဘူးေလ၊ မတူဘူးဆိုေတာ့ ကြ်န္မသမီးေလးကုိက စာစီစာကံုးေရးလို႔ရွိရင္ သူက ထား၀ယ္ ရဲ႕အသံုးအႏႈံးေပါ့ေနာ္၊ ထား၀ယ္ သေဘာၤသီးဆိုလို႔ရွိရင္ ရွင္းကုိ႔သီးဆိုၿပီး ရွင္းကုိ႔သီးလို႔ ထည့္ေရးတယ္၊ အဲလိုမ်ိဳးေတြေပါ့ေနာ္၊ ဒါ ဥပမာေပးတာပါ။
ပညာေရးေတြအဆင့္ျမင့္လာေအာင္ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္လိုမ်ိဳးႀကိဳးစားမလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မ အခုေက်ာင္းမွာကုိ ဗမာလိုေျပာခိုင္းပါတယ္။ ေဒသခံစကားအသံုးႏံႈးကုိ မသံုးေတာ့ဘူး၊ ေဒသခံစကားကုိ ခ်ိဳးႏွိမ္တာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ခုနကလိုမ်ိဳး အေရးအသားေတြ မွားလာမွာဆိုးလို႔ ကြ်န္မ အဲလိုမ်ိဳးေတြ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြက ဆရာ ဆရာမေတြကုိေခၚၿပီး ဒီက ဆယ္တန္းဆရာ ဆရာမေတြကုိ သင္တန္းေပးပါတယ္။ သီတင္းကၽြတ္ တန္ေဆာင္တိုုင္ အားလပ္ရက္ေတြအတြက္ ကြ်န္မတို႔ ျပင္ဆင္ေနပါတယ္။
ေမး။ ။ ေနာက္ဆံုး ေမးခြန္းေလးပါပဲ၊ အခု ေနရာအနွံ႔အျပားမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးျပႆနာကို ႀကံဳေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဆရာမတို႔ တနသၤာရီတိုင္းအေနနဲ႔ေကာ ဘိန္းနဲဲ႔ မူးယစ္ေဆး၀ါးကိစၥေတြ ဘယ္လို အေျခအေနရွိပါသလဲ၊ အစိုးရအဖြဲ႔အေနနဲဲ႔ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းေနရၿပီလား ခင္ဗ်။
ေျဖ။ ။ သူက ဘိန္းစာရြက္ဆိုတဲ့ ျပႆနာတစ္ခု ရွိပါတယ္၊ ဘိတ္မွာ သူက ဘိန္းစာရြက္ဆိုတာကေတာ့ ေဆးေျခာက္ပဲ ေဆးေျခာက္အရြက္လိုမ်ိဳးပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါကို အားလံုးစားတယ္၊ ဘိတ္ေတြ တနသာၤရီေတြ ဘုတ္ျပင္းေတြဆိုရင္ သူတို႔ရဲ႕ habit ပဲ။ ေနမေကာင္းဘူး အစာမေၾကဘူးဆိုရင္လည္း အဲဒါေလးစားလိုက္ ေကာင္းသြားတယ္ဆိုၿပီးေတာ့၊ အလုပ္ၾကမ္းသမားေတြ ညေနၾကရင္ လဖက္ေျခာက္ခတ္ၿပီးေတာ့ ေသာက္လိုက္တယ္။ ဒါက တကယ္ေတာ့ opium ျဖစ္ေနတာ၊ အခု ဒီက opium ျပႆနာက ဘိန္းစာရြက္ ျပႆနာပဲ။
ေနာက္ ေဆးျပားလည္း ရွိပါတယ္ရွင့္၊ ကြ်န္မတို႔ေတာ့ ရဲတပ္ဖြဲ႔နဲ႔ ပူးေပါင္းပီးဖမ္းတယ္ ဖမ္းေပမယ့္ ကြ်န္မတို႔မွာ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာ တကယ့္ အႀကီးႀကီးေတြက ဖမ္းမယ္လို႔ လုိက္လိုက္တာနဲ႔ ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတယ္။ ေပ်ာက္သြားဆို သူတို႔မွာေျပးစရာ လမ္းေၾကာင္းအဆင္သင့္ရွိတာကိုး၊ ယိုးဒယားကုိသူတို႔ေျပးသြားရင္ ေပ်ာက္သြားတာကုိး။ အဲဒါေတာ့ ကြ်န္မတို႔မွာ ေတာ္ေတာ္၀မ္းနည္းစရာေကာင္းပါတယ္။ က်န္တာေတာ့ ခုန ဘိန္းစာရြက္ျပသနာေပါ့ေနာ္၊ ဘိန္းစာရြက္ကေတာ့ သူက ဘိန္းစာရြက္ရွိတဲ့ ေနရာေတြကုိ ကြ်န္မတို႔ ခုတ္ပါတယ္၊ ခုတ္ၿပီးမီးရႈိ႕ ကြ်န္မတို႔ အဲဒါေတာ့ လုပ္ပါတယ္။ သူူကလည္း သိပ္ေတာ့ WY ေဆးျပားေတြလို သိပ္ေတာ့ ဒုကၡမေပးပါဘူး၊ ေဆးေျခာက္ေလာက္လဲအဆင့္မျမင့္ပါဘူး။ ဘိမ္းစာရြက္ဆိုတာ ေဆးေျခာက္ထက္လည္း နိမ့္ပါတယ္၊ သူူက ေဒသသံုးေပါ့ေနာ္၊ ဒီေဒသေတြမွာ အၿမဲတမ္း အသံုးျပဳပါတယ္။ ျပသနာရွိပါတယ္ မူးယစ္ေဆး၀ါး ကြ်န္မတို႔လညး္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး လုပ္ေနတာပါပဲ။ အဓိကကေတာ့ ရခိုင္ဘက္ကလာတာ၊ ပင္လယ္ေရလမ္းေၾကာင္းကေန လာတာေတြပါ။
ေမး။ ။ အခုလို တနသၤာရီတိုင္းေဒသအစိုးရအဖြဲ႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြနဲ႔ စိန္ေခၚမႈေတြကို စိတ္ရွည္ရွည္ ရွင္းလင္းေျဖၾကားေပးတဲ႔အတြက္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကို အလြန္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

 တနသၤာရီတိုင္းမ္ သတင္းမီဒီယာ

Donald Trump က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆုိပြဲ မိန္႔ခြန္းအျပည့္အစုံ

Donald Trump က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆုိပြဲ မိန္႔ခြန္းအျပည့္အစုံ
တရားသူႀကီးခ်ဳပ္ ေရာဘတ္စ္၊ သမၼတ ကာတာ၊ သမၼတ ကလင္တန္၊ သမၼတ ဘုရွ္၊ သမၼတ အုိဘားမား၊ ေရာင္းရင္း အေမရိကန္မ်ားနဲ႔ ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားခင္ဗ်ား။
အခုအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသားေတြဟာ တုိင္းျပည္ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရး နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ျပည္သူအားလုံးကို ေပးထားတဲ့ကတိ ျပန္လည္ေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ ႀကီးက်ယ္တဲ့ ျပည္လံုးကၽြတ္ အားထုတ္မႈတရပ္ကို ပူးေပါင္း ပါ၀င္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံနဲ႔ ကမၻာႀကီးအတြက္ လာမယ့္ႏွစ္ေတြမွာ ဘယ္လို ေရွ႕ကို ခ်ီတက္သြားမယ္ ဆုိတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကို က်ေနာ္တုိ႔ အတူတကြ ခ်မွတ္ရပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ စိန္ေခၚမႈေတြကို ရင္ဆုိင္ရမယ္၊ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႔ရမယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ က်ေနာ္တို႔အလုပ္ကို ၿပီးေအာင္ ေဆာင္ရြက္ သြားၾကမွာ ျဖစ္ပါမယ္။
ေလးႏွစ္တစ္ႀကိမ္ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ဒီေလွကားထစ္ေတြေပၚမွာ စု႐ံုးၾကၿပီးေတာ့ စည္းကမ္း ေသ၀ပ္ၿပီး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းမႈကို လုပ္ေဆာင္ၾကပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ သမၼတ အိုဘားမားနဲ႔ သမၼတ ကေတာ္ မီရွဲ အုိဘားမားတုိ႔ကို ဒီအာဏာလႊဲေျပာင္းေရးအတြက္ ေတာက္ေလွ်ာက္ စိတ္ေရာ၊ ကိုယ္ပါ ကူညီခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ အင္မတန္ ထူးျခားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေန႔ အခမ္းအနားဟာ အင္မတန္ ထူးျခားတဲ့ အဓိပၸါယ္ ရွိေနပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ အစိုးရတရပ္ဆီက အာဏာကို ေနာက္အစိုးရတရပ္ဆီ လႊဲေျပာင္းတာ မဟုတ္ပါ ဘူး။ ႏုိင္ငံေရး ပါတီတခုဆီက ေနာက္ပါတီတခုဆီကို လႊဲေျပာင္းေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႕ေတာ္က အာဏာကို ခင္ဗ်ားတို႔ဆီ၊ အေမရိကန္လူထုဆီ ျပန္လည္ လႊဲေျပာင္းတာ ျဖစ္လို႔ပါပဲ။ ကာလအတန္ၾကာသည္အထိ ၀ါရွင္တန္ၿမိဳ႕ေတာ္မွာရွိတဲ့ လူနည္းစု တစုက အစိုးရရဲ႕ အက်ိဳးအျမတ္ေတြကို သိမ္းဆည္းရယူေနခဲ့ၾကၿပီး က်န္ ျပည္သူတရပ္လံုး ကေတာ့ ဒီအတြက္ ေပးဆပ္ေနခဲ့ရတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။
၀ါရွင္တန္ၿမိဳ႕ေတာ္ဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳး ႀကီးပြားခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီခ်မ္းသာႂကြယ္၀မႈကို ျပည္သူလူထု မခံစားခဲ့ရပါဘူး။
ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ ႀကီးပြားတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အလုပ္အကိုင္ေတြ ဆံုး႐ံႈးသြားတယ္၊ စက္႐ံုေတြ ပိတ္ထားခဲ့ရတယ္။
အာဏာရွိ အသိုင္းအ၀ိုင္းက သူတုိ႔ကိုယ္သူတုိ႔ ကာကြယ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ ႏုိင္ငံသားေတြကေတာ့ အကာအကြယ္ မရခဲ့ပါဘူး။
သူတုိ႔ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ သူတုိ႔ရဲ႕ ေအာင္ပြဲမ်ားဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ေအာင္ပြဲမ်ား မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီၿမိဳ႕ေတာ္မွာ သူတုိ႔ ေအာင္ပြဲခံေန ခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံအ၀ွမ္း ခက္ခက္ခဲခဲ ရပ္တည္ေနရတဲ့ မိသားစုေတြမွာ ေအာင္ပြဲခံစရာ ဘာမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။
ဒီအတြက္ အေျပာင္းအလဲေတြ အားလံုးဟာ ဒီေနရာမွာ အခုအခ်ိန္ စတင္ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ဒီအခါသမယဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ အခါသမယ၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ပဲ ပိုင္ဆုိင္ပါ တယ္။ ဒီကေန႔ ဒီေနရာမွာ စု႐ံုးလာတဲ့လူေတြအားလံုး အေမရိကန္ႏုိင္ငံတ၀ွမ္းကေန ၾကည့္႐ႈ ေနၾကတဲ့ လူေတြအားလံုး ပိုင္ဆုိင္ၾကပါတယ္။ ဒီေန႔ဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ေန႔၊ ဒီအခမ္းအနားဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ အခမ္းအနားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဟာလည္း ခင္ဗ်ားတုိ႔ရဲ႕ တုိင္းျပည္ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ အစိုးရကုိ ဘယ္ပါတီက ထိန္းခ်ဳပ္ထားတယ္ဆုိတာ တကယ့္ ျပႆနာ မဟုတ္ပါဘူး။ အစိုးရကို ျပည္သူေတြက ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္သလား ဆိုတာကသာ လွ်င္ တကယ့္ ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။
၂၀၁၇ ဇန္န၀ါရီ ၂၀ ရက္ေန႔ကို ျပည္သူေတြဟာ ဒီတုိင္းျပည္ကို အမွန္တကယ္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ေတြ ျဖစ္လာတဲ့ေန႔အျဖစ္ တြင္က်န္ရစ္ပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံရဲ႕ ေမ့ေဖ်ာက္ထားခံခဲ့ရတဲ့ အမ်ိဳးသားေတြ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ ေနာင္ကို ပစ္ပယ္ခံရေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ အသံကို လူတုိင္းက အခုအခ်ိန္မွာ နားေထာင္ေနၾကပါၿပီ။
သမုိင္း၀င္ျဖစ္ရပ္ႀကီးတခုမွာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာရွိတဲ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ပါ၀င္လာတဲ့ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးကို ကမၻာႀကီးက အရင္တခါမွ မေတြ႔မျမင္ခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဒီလႈပ္ရွားမႈရဲ႕ အလယ္ဗဟိုမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္တရပ္ ရိွပါတယ္။ ႏုိင္ငံတခုဟာ သူ႔ႏုိင္ငံသားေတြကို အလုပ္အေကၽြးျပဳဖို႔ ဆုိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံသားေတြဟာ သူတို႔သားသမီးေတြအတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ စာသင္ေက်ာင္းေတြ လိုအပ္ပါတယ္။ သူတုိ႔မိသားစုေတြအတြက္ လံုၿခံဳမႈရွိတဲ့ ရပ္ကြက္ေတြ လိုအပ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြအတြက္ အလုပ္အကိုင္ေကာင္းေတြ လိုအပ္ပါတယ္။
ဒီအခ်က္ေတြဟာ ေတာ္ေျဖာင့္မွန္ကန္တဲ့ လူထုရဲ႕ တရားမွ်တၿပီး ရသင့္ရထုိက္တဲ့ ေတာင္းဆုိ မႈေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံသားေတြ အမ်ားစုအတြက္ လက္ေတြ႔မွာ လုံး၀ ျခားနားေနပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ၿမိဳ႕ျပေတြအတြင္း မိခင္ေတြ၊ ကေလးေတြဟာ ဆင္းရဲႏြမ္းပါး မႈ ရစ္ပတ္ျခင္း ခံေနရပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံတလႊားမွာ သံေခ်းတက္ေနတဲ့ စက္႐ံုေတြဟာ သခ်ႋဳင္းအုတ္ဂူေတြလို ျပန္႔က်ဲေနပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ပညာေရးစနစ္ဟာ ေငြေၾကးေတြ ဒလေဟာသံုးေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ငယ္ရြယ္လွပတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြဟာ အသိပညာ ကင္းမဲ့ေနပါတယ္။
ရာဇ၀တ္မႈေတြ၊ ျပစ္မႈဂိုဏ္းေတြ၊ မူးယစ္ေဆးေတြဟာ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာကို လုယူသြားခဲ့ပါ တယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္ရဲ႕ လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ မေဖာ္လိုက္ရတဲ့ အလားအလာေကာင္းေတြကိုလည္း လုယက္ယူငင္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေမရိကန္ရဲ႕ လူမႈဒုကၡ ေတြဟာ ဒီေနရာမွာ ဒီအခ်ိန္ကစၿပီးေတာ့ ရပ္တန္႔သြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔အားလံုးဟာ တႏုိင္ငံတည္းသားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔အားလံုးရဲ႕ နာက်င္မႈေတြဟာ က်ေနာ္တုိ႔အားလံုးရဲ႕ နာက်င္မႈပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲဲ႕ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ အိပ္မက္ေတြဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ အိပ္မက္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈဟာလည္းပဲ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈပဲ ျဖစ္ရပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ တခုတည္းေသာ အသည္းႏွလံုး၊ တခုတည္းေသာ ေနအိမ္၊ တခုတည္းေသာ ေအာင္ျမင္မႈ ပန္းတုိင္ကို အတူတကြ ေ၀မွ် ေနထုိင္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ က်ေနာ္ခံယူတဲ့ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆိုမႈဟာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသားအားလံုးကို သစၥာခံမယ့္ က်ိန္ဆုိမႈ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ အေမရိကန္လုပ္ငန္းေတြကို စေတးၿပီး၊ ႏုိင္ငံျခားစီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြကို ခ်မ္းသာႂကြယ္၀ေစခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ စစ္တပ္ကို စိတ္ညစ္စရာေကာင္းေအာင္ ဆုတ္ယုတ္ေစၿပီး၊ ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္က စစ္တပ္ေတြကို အေထာက္အပံ့ ေပးေနခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံရဲ႕ နယ္နမိတ္ကို ကာကြယ္ဖုိ႔ ျငင္းဆန္ၿပီး၊ သူမ်ားႏုိင္ငံေတြရဲ႕ နယ္နမိတ္ေတြကို အကာအကြယ္ေပးေနခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ အေမရိကန္ရဲ႕ အေျခခံ အေဆာက္အဦးေတြ ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းေစၿပီးေတာ့ ပင္လယ္ရပ္ျခားမွာ ေဒၚလာ သန္း သန္းေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္က်ခံေနခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံရဲ႕ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀မႈ ခြန္အား၊ ယံုၾကည္မႈေတြကို ေမွးမိွန္ေပ်ာက္ကြယ္ေစၿပီး၊ သူမ်ားႏုိင္ငံကို ခ်မ္းသာႂကြယ္၀ေအာင္ လုပ္ေပးေနခဲ့ပါတယ္။ စက္႐ံုေတြ တခုၿပီးတခု က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံက ထြက္ခြာသြားခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ျပည္တြင္းမွာ အေမရိကန္ေတြ သန္းနဲ႔ခ်ီၿပီးေတာ့ အလုပ္အကိုင္ ဆံုး႐ံႈးသြားရတာကိုေတာ့ လံုး၀ မစဥ္းစားခဲ့ပါဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံရဲ႕ လူလတ္တန္းစားေတြဟာ အိမ္ယာေတြ စြန္႔လႊတ္ရ တယ္။ က်န္တဲ့ ကမၻာတလႊားကို သြားၿပီးေတာ့ ျဖန္႔ျဖဴးေပးတယ္။
ဒါေပမဲ့ အဲဒါေတြအားလံုးဟာ အတိတ္မွာ က်န္ရစ္ခဲ့ပါၿပီ။ အခုအခါ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ေရွ႕ကိုပဲ ေမွ်ာ္ၾကည့္ ေနပါၿပီ။ ဒီကေန႔ က်ေနာ္တုိ႔ေတြ ဒီမွာ စု႐ံုးၿပီး၊ ၿမိဳ႕တုိင္း၊ ႏုိင္ငံျခားၿမိဳ႕ေတာ္ေတြ တုိင္း၊ အာဏာရွိ အဖြဲ႔စည္းတုိင္း ၾကားသိေစဖို႔အတြက္ ေၾကညာခ်က္တရပ္ကို က်ေနာ္တုိ႔ ထုတ္ျပန္လိုက္ပါတယ္။ ဒီေန႔ကစၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ေျမကို အေတြးအျမင္သစ္က အုပ္ခ်ဳပ္ ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအခ်ိန္ကစၿပီးေတာ့ “အေမရိကန္သည္ ပထမ” ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ ကုန္သြယ္မႈ၊ အေကာက္ခြန္၊ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး၊ ႏုိင္ငံျခားေရးေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တုိင္းဟာ အေမရိကန္ အလုပ္သမားေတြ၊ အေမရိကန္ မိသားစုေတြအတြက္ပဲ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။
တျခားႏိုင္ငံေတြက အေမရိကန္ရဲ႕ ထုတ္ကုန္ေတြ ကုမၸဏီ အက်ဳိးစီးပြားေတြကို ခိုးယူၿပီး က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အလုပ္အကိုင္ေတြကိုပါ ဖ်က္ဆီးေနတာေတြကို တားဆီးဖို႔အတြက္ အေမရိကန္ရဲ႕ နယ္စပ္ေတြအားလံုးကို ကာကြယ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုကာကြယ္ျခင္းအားျဖင့္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာမႈနဲ႔ ႏိုင္ငံ့ခြန္အားကို တိုးတက္လာေစပါလိမ့္မယ္။ ဒီအတြက္ က်ေနာ့္အသက္နဲ႔အမွ် ကာကြယ္ေဆာင္ရြက္ေပးသြားပါမယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္ပ်က္မသြားေစရပါဘူး။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံႀကီး ျပန္ၿပီး ေအာင္ျမင္လာေတာ့မွာပါ။ ဘယ္တုန္းကမွ မတူတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈမ်ဳိးနဲ႔ ေအာင္ျမင္လာမွာပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔အတြက္ အလုပ္အကိုင္ေတြ ျပန္ရ ရေစမယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ နယ္စပ္ေတြကို ျပန္လည္ပိုင္ဆိုင္ရေစမယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ႀကီးပြားခ်မ္းသာမႈေတြကို ျပန္ရ ရေစမယ္။ အိမ္မက္ေတြအားလံုးလည္း ျပန္အေကာင္အထည္ေဖာ္လာရပါေစလိမ့္မယ္။
လမ္းသစ္ေတြေဖာက္မယ္။ အေ၀းေျပးလမ္းမႀကီးေတြ၊ တံတားေတြ၊ ေလဆိပ္ေတြ၊ ဥမင္လိႈဏ္ေခါင္းေတြ၊ ရထားလမ္းေတြ ကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အင္မတန္ အံ့မခန္းစရာေကာင္းတဲ့ ႏိုင္ငံတ၀န္း ေနရာအႏွံ႔ တည္ေဆာက္သြားပါမယ္။
လူမႈအေထာက္အပံ့ေတြအေပၚ မွီခိုေနရတဲ့ ျပည္သူေတြ အလုပ္အကိုင္ေတြ ျပန္လည္ရရွိေစရမယ္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႀကီး ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးမွာ အေမရိကန္လက္ အေမရိကန္ လုပ္အားေတြနဲ႔ပဲျဖစ္ေစရမယ္။
ဒီအတြက္ အရိုးရွင္းဆံုး နည္းလမ္း ႏွစ္သြယ္ပဲရွိတယ္ - အေမရိကန္ထုတ္ပစၥည္းေတြကို၀ယ္ပါ။ အေမရိကန္ လုပ္အားေတြကိုပဲ သံုးပါ။
ကမာၻတ၀ွမ္းမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေတြအားလံုးနဲ႔လည္း က်ေနာ္တို႔ စိတ္ေကာင္း ေစတနာေကာင္းနဲ႔ မိတ္ဖက္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္သြားပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးနားလည္ၾကရမွာက ႏိုင္ငံတိုင္းဟာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ အက်ဳိးစီးပြားကိုယ္ပထမ ဦးစားေပးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရွိတယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ လူေနမႈဘ၀ေတြအတိုင္း လိုက္လုပ္ၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းဖို႔မရွိေပမယ့္ လူတိုင္းအားက်တဲ့ လူေနမႈဘ၀ေတြျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ခ်ယ္မႈန္းျပသသြားဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
မဟာမိတ္ေဟာင္းေတြနဲ႔ ခ်စ္ၾကည္မႈ ပိုမိုတိုးပြားေအာင္ လုပ္ၿပီး တခ်ိန္တည္းမွာ မဟာမိတ္အသစ္ေတြလည္း ရွာသြားမယ္။ အစြန္းေရာက္ အစၥလာမ္မစ္ အၾကမ္းဖက္၀ါဒကို တိုက္ဖ်က္ဖို႔ အတြက္ ယဥ္ေက်းတဲ့ ကမာၻ႔လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခုလံုးကို စည္းရံုးလုပ္ေဆာင္သြားပါမယ္။ ဒီအၾကမ္းဖက္၀ါဒကို ကမာၻႀကီးေပၚကေန လံုး၀ ပေပ်ာက္သြားတဲ့အထိ က်ေနာ္တို႔ တိုက္ဖ်က္သြားပါမယ္။ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံေရးရဲ႕ အဓိက အေျခခံ အုတ္ျမစ္ဟာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုအေပၚ လံုး၀ သစၥာေစာင့္သိဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံ့အေပၚ ဒီလိုသစၥာေစာင့္သိမႈနဲ႔အတူ တဦးအေပၚတဦး သစၥာေစာင့္သိမႈေတြလည္း ျပန္လည္ တြန္းကားလာပါလိမ့္မယ္။ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဆိုတာကို ရင္ထဲမွာ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယံုၾကည္ၿပီးဆိုရင္ တျခားသံသပြားစရာ ဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူး။
ဘုရားသခင္ကိုယံုၾကည္သူေတြ ညီညီညြတ္ညြတ္ေနထိုင္ျခင္းဟာ ဘယ္ေလာက္သာယာ ေကာင္းမြန္ လိုက္ပါသလဲလို႔ သမၼာက်မ္းစာ မွာလည္း ဆိုထားပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ စိတ္ထဲရွိတာေတြ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာ သေဘာမတူတာေတြကို ရိုးရိုးသားသား အေျခအတင္ေဆြးေႏြးၿပီး ေသြးစည္းညီညႊတ္မႈေတြ တည္ေဆာက္သြားရပါလိမ့္မယ္။ အေမရိကန္ (ႏိုင္ငံသား) ေတြ ညီညႊတ္ၿပီဆိုရင္ အေမရိကန္ (ျပည္ေထာင္စုႀကီး) ကို ဘယ္လိုမွ တားဆီးလို႔မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဘာမွေၾကာက္မေနၾကပါနဲ႔။ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အကာအကြယ္ေတြရွိပါတယ္။ အၿမဲတမ္းလည္း အကာအကြယ္ေတြ ရွိေနမွာပါ။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕စစ္တပ္နဲ႔ ဥပေဒ စိုးမိုးေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ ႀကီးျမတ္တဲ့ အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးေတြက က်ေနာ္တို႔ကို ကာကြယ္ေပးေနသလို ဒီထက္ ပိုအေရးႀကီးတာက ဘုရားသခင္ကလည္း အကာအကြယ္ေပးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ အႀကီးမားဆံုးနဲ႔ ဒီထက္ႀကီးမားဆံုးေတြကိုပဲ ေတြးဆ ရည္မွန္းထားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတႏို္င္ငံဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေနသေရႊ႕ ရွင္သန္ေနမွာပဲဆိုတာ အေမရိကားမွာ အားလံုးနားလည္ထားၾကပါတယ္။ အေျပာပဲရွိၿပီး လက္ေတြ႔အလုပ္မျပႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို က်ေနာ္တို႔ လက္မခံႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီလူေတြဟာ တခ်ိန္လံုး ၿငီးတြားအေၾကာင္းျပေနၾကသူေတြသာျဖစ္ၿပီး တကယ္တမ္း ဘာမွ အလုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကသူေတြ မဟုတ္ပါဘူး။
အႏွစ္မပါတဲ့ စကားေတြအတြက္ အခ်ိန္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။
လက္ေတြ႔လုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္လာပါၿပီး။
ဒါေတြျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ တျခားသူေတြရဲ႕ အေျပာကို မခံပါနဲ႔။ အေမရိကန္ေတြရဲ႕ ရင္ထဲ အသည္းထဲက ခြန္အားသတၱိနဲ႔ ရင္ဆိုင္ႏို္္င္မႈေတြကို ဘယ္စိန္ေခၚမႈေတြကမွ ယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္စြမ္းရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး။
က်ေနာ္တို႔ဘယ္ေတာ့မွ မရႈံးပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံဟာ ျပန္ၿပီးႀကီးပြားတိုးတက္လာမွာပါ။ အခုဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ဟာ ရာစုႏွစ္အသစ္တခုထဲကို ခ်ည္းႏွင္း၀င္ေရာက္လာခဲ့ၿပီး အာကာသရဲ႕ လွ်ိဳ႕၀ွက္မႈေတြကို ေဖြရွာစူးစမ္းဖို႔၊ ကမာၻႀကီးေပၚမွာ ေရာဂါ ဘယ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြကေန ကင္းရွင္းသြားေစဖို႔၊ စြမ္းအင္ စက္မႈလုပ္ငန္းနဲ႔ ေခတ္မွီ နည္းပညာရပ္ေတြကို လံုလံုေလာက္ေလာက္ ထိန္းသိမ္း သံုးစြဲသြားႏိုင္ဖို႔ အားလံုးအဆင္သင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ အမ်ဳိးသားေရး ဂုဏ္သိကၡာအသစ္တရပ္ဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ ၀ိညာဥ္ေတြထဲထိုး၀င္လာၿပီး က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အေတြးအျမင္ေတြကို ျမွင့္တင္ ႏိုင္မွာျဖစ္သလို ရွိခဲ့တဲ့ ကြဲလႊဲမႈ ဒဏ္ရာေတြကိုလည္း ကုစားႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ စစ္သားေဟာင္းႀကီးေတြ အၿမဲတမ္း ႏွလံုးသြင္းတဲ့ စကားတရပ္ကို သတိတရ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ - အမည္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အျဖဴပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အညိဳပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူမဆို ေသြးေျမက်ရင္ မ်ဳိးခ်စ္တဲ့ နီရဲတဲ့ေသြးေတြပဲ ေျမက်ရမွာပါ။ အားလံုးဟာ တူညီတဲ့ ႀကီးျမတ္တဲ့ လြတ္လပ္မႈကို ခံစားၾကၿပီး တခုထဲေသာ အေမရိကန္ အလံေတာ္ကိုပဲ အေလးျပဳၾကတာပါဆိုတဲ့ စကားျဖစ္ပါတယ္။
ဒက္ထရိြဳက္ၿမိဳ႕ ဆင္ေျခဖုံးမွာ ေမြးတဲ့ကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေလျပင္းေတြတိုက္တတ္တဲ့ နီဘရာစကာ ျပည္နယ္လြင္ျပင္မွာ ေမြးတဲ့ကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ညအခ်ိန္မွာ ဒီေကာင္းကင္ႀကီး တခုထဲကိုပဲ ေမာ့ၾကည့္ၿပီး တူညီတဲ့ အိမ္မက္ေတြ မက္ေနၾကမွာပါ။ သူတို႔ကို ႀကီးျမတ္တဲ့ ဘုရားသခင္ကလည္း ခြန္အားေတြေပးေနပါလိမ့္မယ္။
အေမရိကန္ျပည္သားမ်ား - အနီးအေ၀း အႀကီးအေသး ဘယ္လိုၿမိဳ႕ႀကီးမဆို၊ ဘယ္လိုေတာေတာင္ သမုဒၵရာကမ္းေျခေတြဘက္က မဆို အားလံုးၾကားၾကရမယ့္ စကားကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ ဘယ္ေတာ့မွ လွစ္လ်ဴရႈမခံရေတာ့ပါဘူး ဆိုတဲ့ စကားပါပဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ အသံေတြ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အိမ္မက္ေတြဟာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ သတၱိေမတၱာနဲ႔ ေကာင္းက်ဳိးထမ္းရြက္မႈေတြဟာလည္း က်ေနာ္တို႔ အားလံုးကို အၿမဲတမ္း လမ္းညႊန္သြားႏိုင္မွာပါ။
အားလံုးညီညြတ္မႈနဲ႔ အေမရိကန္ ႏို္င္ငံႀကီး ျပန္လည္ ခြန္အားႀကီးထြားလာေအာင္ လုပ္ၾကပါစို႔။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံႀကီး ျပန္လည္ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀လာေအာင္ လုပ္ၾကပါစို႔။
အေမရိကန္ႏုိင္ငံႀကီး ျပန္လည္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကပါစို႔။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံႀကီး ျပန္လည္ လံုၿခံဳေအာင္ လုပ္ၾကပါစို႔။
အားလံုးစုေပါင္းၿပီး ႀကီးျမတ္တဲ့ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ၾကပါစို႔။
ေက်းဇူးပါပဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ဘုရားသခင္ ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ဘုရားသခင္ ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ။

Thursday, January 19, 2017

စိတ္ေဆာင္ရင္ ဘာမဆို လုပ္နိင္တယ္

စိတ္ေဆာင္ရင္ ဘာမဆို လုပ္နိင္တယ္
---------------------------------
ဝမ္ခေဟာင္းမွာ တိုက္ပြဲျဖစ္လာတာ ၁၀ ရက္ေလာက္ ရွိသြားပါၿပီး...တကယ္ဆိုရင္ ရန္သူကို ႏွစ္ရက္ေလာက္ဘဲ ခံတိုက္ၿပီး ဝမ္ခသစ္ကို ျပန္ဆုတ္လာဖို႔ K.N.U ၁၀၁ တပ္ရင္းမႉး ဗိုလ္မႉးေတာလွ က စစ္ေၾကာင္းမႉးျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ေဖာတို ကို အမိန္႔ေပးၿပီးသာ..ဘာေၾကာင့္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ဘဲ ခံတိုက္ဖို႔ဘဲ အမိန္႔ေပးရလဲဆိုရင္..၀မ္ခေဟာင္းစခန္းဟာ အဓိကက်တဲ့စခန္းမဟုတ္ဘဲ အဓိကက်တဲ့ ဝမ္ခသစ္စခန္းကို စုေပါင္းကာကြယ္ဖို႔ရယ္နဲ႔ တိုက္ပြဲအေတြ႕အၾကဳံမရွိေသးတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္ကို စိတ္မခ်ေသးတာရယ္ေၾကာင့္ ဒီအမိန္႔ကို ေပးရတာဘဲ..စိတ္မခ်တာလဲ မေျပာနဲ႔ေလ..တိုက္ပြဲတပြဲျဖစ္လိုက္ေတာ့ အေမာင္ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္က(နံမည္ေတာ့ မေျပာပါရေစနဲ႔) (သူတို႔ထဲက တေယာက္ဆိုရင္ ရန္သူကို ဘယ္လို သတ္မယ္ျဖတ္မယ္ဆိုၿပီး တိုက္ပြဲမျဖစ္ခင္က ေႂကြးေၾကာ္ေနခဲ့တာ) သူတို႔ကို မိခင္တပ္ရင္းရွိရာ ဝမ္ခသစ္စခန္းကို ေပးျပန္ဖို႔ ေက်ာင္းသားေတြကိုအုပ္ခ်ဳပ္ရတဲ့ K.N.Uက ဗိုလ္အက္ကေလးကို သြားေျပာသတဲ့..စစ္ပူေနလို႔ ေပးမျပန္နိင္ဘူးလို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့...ေနာက္ေန႔မနက္ သူမ်ားေတြတိုက္ပြဲနဲ႔ အလုပ္ရႈတ္ေနခ်ိန္မွာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က သူတို႔ equipment နဲ႔ ေသနတ္ေတြကို ဘန္ကာထဲမွာ ထားပစ္ခဲ့ၿပီး ေသာင္ရင္းျမစ္ကိုျဖတ္ ထိုင္းနိင္ငံဘက္ကမ္းကို ကူးၿပီး ဝမ္ခသစ္စခန္းကို ျပန္သြားေလးရဲ႕(စခန္းမွာ ခနေလာက္ေနၿပီး ေနာက္ေတာ့ လက္နက္ခ်သြားတာေပါ့)..ဒီလိုေျပာလို႔ တိုက္ပြဲအေတြ႕အၾကဳံမရွိေသးတဲ့ က်ေနာ္တို႔ေက်ာင္းသားထဲကဘဲ ေျပးတာမဟုတ္ဘူူး..တိုက္ပြဲအေတြ႕အၾကဳံရွိတဲ့ K.N.U ထဲက ရဲေဘာ္တခ်ိဳ႕လဲ ရန္သူက လက္နက္ႀကီးအလုံးအရင္းနဲ႔ တပ္မအလိုက္ခ်ီတက္လာတယ္ ၾကားလို႔ ထြက္ေျပးၾကသတဲ့...
ဒီေန႔ တိုက္ပြဲ ၁၀ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ ညေနေစာင္းၿပီးမို႔ တိုက္ပြဲလဲ နားပါၿပီး...ရန္သူ႔ရဲ႕ လက္နက္ႀကီးပစ္သံ တခ်က္တေလးကလြဲၿပီး လက္နက္ငယ္ပစ္သံ တခ်က္မွမၾကားရဘဲ စခန္းတခုလုံး ထူးျခားစြာ တိတ္ဆိတ္ေနတာကို သတိထားမိလိုက္တယ္..အရင္ေန႔ေတြဆို တိုက္ပြဲၿပီးတာနဲ႔..တိုက္ပြဲအျဖစ္အပ်က္ေတြကို တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ေမးလိုက္ျမန္းလိုက္ ေနာက္လိုက္ ေျပာင္လိုက္နဲ႔ ဆူညံေနေပမဲ့ ဒီေန႔ေတာ့ ဘာစကားသံမွကိုး မၾကားရတာ..ဒီလိုျဖစ္ေနတာကို နတ္ကဘဲ ႏိူးေဆာ္လို႔လားမသိဘူး စိတ္ထဲသ သိတ္မႀကိဳက္ခ်င္ဘူး..ကိုယ့္ေဘး ပတ္ဝန္းက်င္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ ရဲေဘာ္ေတြ တေယာက္မွကို မေတြ႕ရဘူး...အရင္ ကိုယ့္ေနရာက စခန္းအဝင္ဝ ကားလမ္းရဲ႕ထိပ္မွာဆိုေတာ့ တာဝန္ႀကီးၿပီး အထူးသတိထားရတဲ့ေနရာ..လူကလဲ ဘယ္ေတာ့မွ မျပတ္ဘူး..ေနာက္ေတာ့ ေန႔မအိပ္ရ ညမအိပ္ရနဲ႔ ပင္ပမ္းလြန္းလို႔ ဆရာေတြကို ေနရာေျပာင္းခိုင္းေတာ့ ..အခုလို သိပ္အေရးမႀကီးတဲ့ တေယာက္စာ ပစ္က်င္းေနရာကို ပို႔လိုက္တာ..ေဘး ဘယ္ညာက ဘန္ကာေတြနဲ႔ ေဝးတယ္...ဒီေတာ့ ရဲေဘာ္တေယာက္တေလးမ်ား ေတြ႕ႏိုးနဲ႔ ေမွ်ာ္ရတာေပါ့..ကိုယ့္ေနရာကို ျပစ္ၿပီး တျခားဘန္ကာေတြကိုလဲ သြားမၾကည့္ရဲဘူး..သြားလဲ မသြားသင့္ဘူးလို႔ ထင္တယ္..မေတာ္ ကိုယ္ထြက္သြားတုန္း ကိုယ့္အေရွ႕က ရန္သူဝင္လာရင္ ဘယ္လိုလုပ္မတုန္း..ဒီလိုနဲ႔ ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္လုပ္ေနတုန္း ေျခသံၾကားလို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္တေယာက္ကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္...သူလဲ ကိုယ့္ကိုေတြ႕ေတြ႕ျခင္း.."Knu ေတြေတာ့ ဆုတ္ကုန္ၿပီး တို႔ေတြလဲ ဆုတ္မွျဖစ္ေတာ့မယ္"လို႔ ေျပာလာတယ္..ဒါဆိုရင္ ဘယ္သူေတြ က်န္ေသးလဲဆိုတာ ဘန္ကာေတြကို လိုက္စစ္မွ ထင္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့...သူလာတဲ့ဘက္အျခမ္းကေတာ့ ဘယ္သူမွ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့..ဒီလိုေျပာေနခ်ိန္မွာဘဲ မစစ္ရေသးတဲ့အျခမ္းဘက္က ေရသံၾကာလို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့...ေရျပည့္ေနတဲ့ ဆက္သြယ္ေရးေျမာင္းတေလွ်ာက္ ကုန္းကြၿပီးလာေနတဲ့ ကို္ေသာင္းဦး ကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္..ဟိုဘက္မွာ ဘယ္သူေတြရွိေသးလဲလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့..ဘယ္သူမွ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့..ဒါေပမဲ့ ကိုဖါးပု ေတာ့ က်ဆုံးေနတာ ေတြ႕ခဲ့တယ္တဲ့..က်ေနာ္တို႔ သုံးေယာက္လဲ စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ဆုတ္လာၾကရင္ ဆက္သြယ္ေရးေျမာင္းတေလွ်ာက္မွာရွိတဲ့ ဘန္ကာေတြထဲမွာ ဘယ္သူေတြမ်ားက်န္မလဲ ၾကည့္လာခဲ့ၾကတယ္..ဆရာေတြေနတဲ့ ဘန္ကာကိုေရာက္ေတာ့ .က်ဆုံးေနတဲ့ Knu ရဲေဘာ္တေယာက္နဲ႔ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ဦးေစာ(ေရတပ္သားေဟာင္းတဦး)အေလာင္းကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္(ေနာက္မွသိရတာက ဦးေစာ ဒဏ္ရာရလို႔ ေဆးထည့္ေနတုန္း ရန္သူ႔လက္နက္ႀကီးတလုံးက်ကြဲၿပီး ႏွစ္ေယာက္က်ဆုံးကာ သုံးေယာက္ ဒဏ္ရာရသြားတာ)..စိတ္မေကာင္းေပမဲ့ ကိုယ့္လဲ ဘာတတ္နိင္မွာတုန္...ဒါနဲ႔ ဆက္ထြက္လာေတာ့ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ ျပဳတ္က်ေနတဲ့ က်ဥ္ဆံေတြ က်ဥ္ေဘာက္ေတြကို ေတြ႕ရတယ္...ကိုယ္လဲ ေကာက္သိမ္းတာေပါ့..ဟုတ္တယ္ေလ..ကိုယ္ေတြေတာခိုတုန္းက ဘာမွပါတာမွမဟုတ္ဘဲ..အခုေကာက္ရေတာ့ Knu ပိုင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ ကိုယ့္အဖြဲ႕ပိုင္ ျဖစ္သြားတာေပါ့..
ဒီလိုနဲ႔လာရင္ Knu ကတေယာက္နဲ႔ လမ္းတဝက္ေလာက္မွာေတြ႕တယ္..သူက(ဗိုလ္လား ရဲေဘာ္လားေတာ့ မသိဘူး..သူတို႔ကလဲ ရာထူးတံဆိပ္ေတြကို အခမ္းအနားေတြမွဘဲ ဝတ္တာကိုး)က်ေနာ္တို႔ကို မူလေနရာကိုျပန္သြားဖို႔ေျပာလာတယ္..က်ေနာ္ကလဲ"အဲဒီေနရာမွာ ဘယ္သူမွ မရွိေတာ့ဘူး..ျပန္သြားေစခ်င္ရင္ ခင္ဗ်ာအေရွ႕ကသြား..က်ေနာ္တို႔ အေနာက္က လိုက္ခဲ့မယ္" လို႔ျပန္ေျပာေတာ့ သူလဲ ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ဘူး..ဒါနဲ႔ က်ေနာ္တို႔လဲ ဆက္ထြက္လာလိုက္တာ ေသာင္ရင္းျမစ္ကမ္းစပ္ေဘးေရာက္ေတာ့ ..လူနာတေယာက္ရဲ႕ေျခေထာက္ကို ၾကပ္စည္းေပးေနတဲ့ ကိုသိန္းထြန္းကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္..အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးၾကည့္ေတာ့ ဦးေစာ ကို ေဆးထည့္ေပးေနရင္ ရန္သူလက္နက္ႀကီးထိၿပီး ေျခေထာက္က်ိဳးသြားတဲ့ knu က ေဆးမႉးတေယာက္ ျဖစ္ေနတယ္(ဒဏ္ရာရတဲ့ေနရာကေန သူ႔ကို ဒီကို ထမ္းလာတာက က်ေနာ္တို႔ေက်ာင္းသားထဲက ခ်စ္ပို)...က်ေနာ္တို႔ စကားေျပာေနတုန္း က်န္တဲ့ရဲေဘာ္ေတြက ေသာင္ရင္းျမစ္ကိုျဖတ္ၿပီး ထိုင္းနိင္ငံဘက္အျခမ္းကို ကူးသြားၾကၿပီး..က်ေနာ္တို႔ သုံးေယာက္ဘဲက်န္ေတာ့လို႔.."က်ေနာ္တို႔လဲ ကူးၾကစို႔"လို႔ ကိုသိန္းထြန္း ကို ေျပာလိုက္ေတာ့.."ဒါဆိုရင္ ဒီ knuေဆးမႉးကို ဘယ္လိုလုပ္မလဲ"လို႔ သူက ျပန္ေမးလာတယ္..က်ေနာ္က "သူတို႔ရဲေဘာ္ေတြ လာေခၚမွာေပါ့"လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့..သူ႔ကို က်ေနာ္တို႔နဲ႔အတူ ေခၚသြားေပးဖို႔ Knu က ေဆးမႉးက ေျပာလာတယ္...
စိတ္ထဲကျဖစ္ေနတာကို အမွန္အတိုင္း ႐ိုး႐ိုးသားသားေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္ကိုယ္လြတ္႐ုန္းၿပီး ဒီစခန္းက အျမန္ထြက္သြားခ်င္ပါၿပီး...ရန္သူကလဲ စခန္းထဲကို ေရာက္ေနၿပီးလားမသိ...ေရာက္ခဲ့လို႔ အဝိုင္းခံရရင္ ကိုယ္ေတြ ေျပးမလြတ္နိင္ေတာ့..ဒဏ္ရာရေဆးမႉးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ခႏၵာကိုယ္က က်ေနာ့္ရဲ႕ခႏၵာကိုယ္ထက္ ပိုႀကီးေနတယ္..က်ေနာ္က အေကာင္ေသးေသးေလး..တိုက္ပြဲ ၁၀ ရက္ေလာက္ျဖစ္ထားေတာ့ အအိပ္ပ်က္ အစားပ်က္နဲ႔ က်ေနာလဲ အေတာ္ပင္ပန္းေနၿပီး..ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္မွာက equipment..ေက်ာပိုးအိတ္..ေသနတ္နဲ႔ လမ္းမွာေကာက္လာတဲ့ က်ဥ္ေဘာက္ေတြနဲ႔ အေတာ္ေလးေနၿပီး..ဒီအေၾကာင္းေတြေတြးၿပီး က်ေနာ္သူကို ဘယ္လိုမွ တြဲမေခၚနိင္ေတာ့ဘူး..သူ႔ထိုက္နဲ႔သူ႔ကံ ထားပစ္ခဲ့ရေတာ့မယ္..က်ေနာ္နဲ႔ ကိုသိန္းထြန္း လြတ္ေျမာက္ေရးသာ အဓိကဘဲေလ...
ဒါေပမဲ့......ဒါေပမဲ့ေပါ့ဗ်ာ...က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အားကိုးတႀကီးနဲ႔ၾကည့္ေနတဲ့ ေဆးမႉးရဲ႕မ်က္ႏွာကို ျမင္လိုက္တဲ့ခနမွာ က်ေနာ့္ရဲ႕အတၱစိတ္ေတြ ေပ်ာက္ဆုံးခဲ့ပါၿပီး..ကိုယ္ျခင္းစာစိတ္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္စိတ္ဆိုတဲ့ အားအင္းေတြ ဝင္လာပါၿပီး..ဒီစိတ္ဝင္လာတာနဲ႔ က်ေနာ္လဲ လမ္းမွာေကာက္လာတဲ့ က်ဥ္ေဘာက္ေတြ လြင့္ပစ္..ေက်ာပိုးအိတ္နဲ႔ ေသနတ္ကို ကိုသိန္းထြန္း ကိုေပးၿပီး ေဆးမႉးကို ေကာက္ထမ္းေတာ့တာဘဲ..ကိုယ္တေယာက္ထဲေတာ့ ဘယ္နိင္မွာလဲဗ်ာ..ကိုသိန္းထြန္း လဲ ဝိုင္းကူမရတာေပါ့...ကိုယ့္ထက္ဝိတ္ႀကီးတဲ့လူနာကို ထမ္းထားရေတာ့ ဒူးမၫြတ္ေအာင္ သတိထားေနရတယ္..ဒူးၫြတ္တာနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္လုံး ေခြးက်က်ၾကမွာေလး..ဒါနဲ႔ဘဲ မလဲေအာင္ သတိထားရင္ ေသာင္ရင္းျမစ္ထဲကို ဆင္းခ်လာလိုက္တယ္...ကမ္းစပ္မွာ ေရက ဒူးေခါင္းေလာက္ရွိေပမဲ့ ကမ္းနဲ႔ေဝးလာတာနဲ႔ ေရက ရင္ေခါင္းေလာက္ ေရာက္လာတယ္...ေရစီးကလဲ သန္လာတယ္..မနိင္ဝန္ကိုလဲ ထမ္းထားရတဲ့အျပင္ ေရစီးကပါ တြန္းလွဲလာတာေၾကာင့္ ေရစီးထဲ ေမွ်ာပါမသြားေအာင္ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို တြန္းထားေပးဖို႔ ကိုသိန္းထြန္း ကို အကူအညီေတာင္းရတယ္...
ဒီလိုနဲ႔ သုံးေယာက္သာ လာလိုက္တာ ေရလယ္ေခါင္ ေသာင္ထြန္တဲ့ေနရာေရာက္ေတာ့ ပင္ပန္းလြန္လို႔ ဘယ္လိုမွမတတ္နိင္ေတာ့ဘဲ က်ေနာ္ ဒူးၫြတ္ေခြက်သြားတယ္..လူနာေျခေထာက္မ်ား ထပ္နာသြားေသးလား က်ေနာ္ မစဥ္းစားနိင္ေတာ့ဘူး..ကိုယ့္အတြက္ အသက္ပုံမွန္ ရႈနိင္ေအာင္ဘဲ ႀကိဳးစားေနရတယ္..ဟိုဘက္ကမ္းအထိေရာက္ေအာင္ မသြားခ်င္ေတာ့ဘူး..ဒီေသာင္ျပင္မွာဘဲ အိပ္ခ်င္ေနၿပီး(တသက္လုံးမွာ ဒီတခါေလာက္ပင္ပန္းတာ မၾကဳံဘူးေသး)
ဒီအခ်ိန္မွာဘဲ က်ေနာ္တို႔ဆုတ္သြားတာ ရန္သူက သိသြားလို႔လားမသိဘူး က်ေနာ္တို႔ဆုတ္ခြာရာလမ္းေၾကာင္းကို လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႔ ပစ္လာတယ္..က်ေနာ္တို႔ ေဘးနားတဝိုက္မွာ က်ကြဲေပမဲ့ ပင္ပန္းလြန္းလို႔ ေသခ်င္ေသပါေစဆိုၿပီး က်ေနာ္လည္း မထေတာ့ဘူး..ဒါေပမဲ့လဲ ေဘးနားမွာရွိေနတဲ့ ကိုသိန္းထြန္း က"ထ ထ ကိုစိုးလြင္ အားတင္းထားစမ္းပါ ကမ္းနဲ႔သိပ္မေဝးေတာ့ဘူး"ဆိုၿပီး အားေပးလာမွ က်ေနာ္လဲ အသိစိတ္ဝင္ၿပီး လူနာထမ္းၿပီး ဆက္သြားရျပန္တာေပါ့...ဟိုဘက္ကမ္းေရာက္လို႔ ကမ္းေပၚတက္မယ္ၾကံျပန္ေတာ့ ကမ္းပါးက အျမင့္ႀကီးျဖစ္ေနလို႔ တက္မရျပန္ဘူး..တက္လို႔လြယ္တဲ့ေနရာကို ဆက္ရွာနိင္တဲ့အင္းအားလဲ က်ေနာ္မွာမရွိေတာ့ဘူး..ဒါနဲ႔ဘဲ အရင္ေရာက္ေနတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြကို လွမ္းေအာ္အကူအညီေတာင္းေတာ့ သူတို႔လဲ အံ့ၾသဝမ္းသာၿပီး ဝိုင္းကူဆြဲတင္ေပးၾကတယ္..သူတို႔စိတ္ထင္ အေနာက္မွာ ဘယ္သူမွ မက်န္ေတာ့ဘူး ထင္ေနတာတဲ့..
ေနာက္ေတာ့ လူနာေတြ ထမ္းၿပီး ဝမ္ခသစ္စခန္းကို ဆက္ထြက္လာၾကတာေပါ့..လမ္းတေလွ်ာက္ က်ေနာ့္အေတြးထဲမွာေတာ့ စခန္းကို ဆုတ္ခြာလာရလို႔ ဝမ္းနည္းေပမဲ့ မထင္မွတ္ဘဲ စိတ္ေဆာင္ၿပီး လုပ္လာခဲ့တဲ့အလုပ္တခုအတြက္ ဝမ္းသာပီတိနဲ႔ေပါ့....
စိုးလြင္(ဝမ္ခ)(၂၁၁)

Wednesday, January 18, 2017

၂၀၁၆ ခုႏွစ္ကို ျပန္လွန္ၾကည့္ျခင္း

အင္း....... အမုန္း ခံျပီး သိေအာင္ ေျပာရမယ့္ ကိန္းေတာ့ ဆိုက္ျပီ
၂၀၁၆ ခုႏွစ္ကို ျပန္လွန္ၾကည့္ျခင္း
၂၀၁၇ ခုႏွစ္ မကူးခင္ကပင္ တိုင္းျပည္အေျခအေနက အေတာ္ဆိုးေနပါၿပီ။ ဘက္စုံက ဆိုးေနတာပါ။ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ လူ႕အခြင့္အေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ႏိုင္ငံ တကာဆက္ဆံေရး ဘက္ေပါင္းစုံက လႈပ္လႈပ္ လႈပ္လႈပ္နဲ႔ ယိုင္နဲ႔ေနပါတယ္။ ဒီခ်ဳပ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ႏိုင္တာ တႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ။ အစိုးရဖြဲ႕ၿပီး အခိုင္အမာ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာေတာင္ ၉ လခန္႔ ရွိပါၿပီ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ စစ္အုပ္စုအႀကိဳက္ေတြ႕မယ့္ အခ်က္ေတြ ေရွာင္ေနရလို႔ ေျပာသင့္ သေလာက္မေျပာ၊ လုပ္သင့္သေလာက္ မလုပ္ျဖစ္ခဲ့တာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီခ်ဳပ္ရဲ႕ အက်ပ္အတည္းကို နားလည္ၿပီး ေဖးေဖးမမေျပာတာ၊ ေလၽွာ႔ေလၽွာ႔ေပါ့ေပါ့ေထာက္ျပခဲ့တာ တခ်ိဳ႕ဆို လုံး၀မေျပာဘဲ ေနတာေတြေတာင္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပည္သူေတြ ထိခိုက္လွပါၿပီ။
ဒီခ်ဳပ္ရဲ႕ ေ႐ြးေကာက္ပြဲအႀကိဳ ေမၽွာ္မွန္းခ်က္ ၃ ခုထဲက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ရန္ကိစၥ မေအာင္ ျမင္ပါ။ NCA လက္မွတ္ထိုးေရးကိစၥ ထိုးသူနဲ႔မထိုးသူ ၂ အုပ္စု ကြဲသြားပါတယ္။ UNFC က စစ္တပ္ဘက္က ေတာင္းဆိုတဲ့ ကိုးကန္႔၊ ပေလာင္၊ ရခိုင္ ၃ ဖြဲ႕ ဖယ္ထားေရးကိစၥ လက္မခံပါ။
၂၀၁၆ ခု ကုန္ဆုံးခါနီးမွာေတာ့ ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေတြေျပာတဲ့ မိန္႔ခြန္းေတြမွာ သူတို႔အေျခအေန သူတို႔သိတဲ့ သေဘာထားမ်ိဳး ေဖာ္ျပလာၾကပါတယ္။ သမၼတျဖစ္သူက “ကုန္ေဈးႏႈန္းႀကီးျမင့္မႈ၊ ျမန္မာေငြက်ဆင္းမႈ၊ ေဒၚလာေဈး ႀကီးျမင့္မႈေတြေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စီးပြားေရးဟာ သတိထားရမယ့္အေျခအေနတခုကို ေရာက္ရွိ လာၿပီ” လို႔ ထုတ္ျပန္ေၾကညာလာခဲ့တယ္။
ဒါေပမဲ့ ကာခ်ဳပ္လုပ္သူကေတာ့ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ တႏွစ္လုံး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ ပြဲဖ်က္ေရး အလုပ္ေတြခ်ည္း လုပ္လာခဲ့တယ္။ ခု ၂၀၁၇ ခု ႏွစ္စပိုင္းမွာလည္း တိုင္းရင္းသားေတြ စိတ္ခံစားရမယ့္ ရင့္ရင့္သီးသီး စကားလုံးေ႐ြးၿပီး ေျပာလိုက္တာ ေတြ႕ရတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥ မေအာင္ျမင္တာဟာ အျမင္က်ဥ္း ေျမာင္းေနဆဲျဖစ္တဲ့ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕ေၾကာင့္လို႔ ေျပာလိုက္တာပါ။
ဒီအေျခအေနေတြအျပင္ IS ၿခိမ္းေျခာက္မႈကလည္း သူတို႔ထဲမွာ ႀကီးထြားလာခဲ့ၿပီ။
ဒါ့ေၾကာင့္ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ကို မဂၤလာႏွစ္သစ္အျဖစ္ ျပည္သူေတြနဲ႔အတူ ဆီးႀကိဳခ်င္ေပမယ့္ အလားအလာ အရေတာ့ မေကာင္းလွပါေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
စာတည္းအဖြဲ႕
(၁၀၊ ၁၊ ၂၀၁၇)
ျပည္သူ႕အာဏာဂ်ာနယ္၊ အမွတ္(၄၀)
ဇန္နဝါရီလ။ ၂၀၁၇
စာတည္းအဖြဲ႕ အမွာ
၂၀၁၆ ခုႏွစ္ကို ျပန္လွန္ၾကည့္ျခင္း

YBS ခရီးသည္အားလံုးအျမန္ဆံုးအဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႕ပါေစ # YBS စနစ္ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္စြာ တည္တံ့ပါေစ ။

( ဒီပံုအတိုင္းဆို ျပသနာပါပဲ။ ႀကည့္လုပ္ႀကပါဦး )
ဒုတိယေန႔ အေတြ႔အႀကံဳပါ
ကြ်န္မက ျပင္ပကိစၥနဲ႔ပက္သက္ရင္ အေတာ္စိတ္ခိုင္တယ္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာထင္ေနခဲ့မိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ ညေန အိမ္အျပန္ စိတ္ဓာတ္က်လြန္းလို႔ ကားဘီးေအာက္ ေျပးဝင္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္ ကြ်န္မလက္ေမာင္းကို အားကိုးတႀကီးကိုင္ထားတဲ့ အန္တီႀကီးတစ္ေယာက္ရယ္ အဘတစ္ေယာက္ရယ္သာ ေဘးမွာရွိမေနရင္ တဒဂၤရူးသြပ္သြားျပီး အဲဒီလိုလုပ္ျဖစ္ေလာက္တယ္ ထင္ပါတယ္
ညေန ၆ နာရီ အင္းစိန္ပန္းျခံမွာ လူအုပ္ႀကီး စုျပဳံေနတယ္ လူအားလံုးရဲ႕မ်က္လံုးမွာ ငါတို႔ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ေရာက္ပါ့မလဲ ဆိုတဲ့ အေငြ႕အသက္ေတြနဲ႔
နာရီဝက္ေလာက္ၾကာတဲ့အထိ တဒဂံုကိုသြားမယ့္ အမွတ္ ၆ ကားနဲ႔ ေျမာက္ဒဂံုကိုသြားမယ့္ကား ( ယခင္ ၂၀၂လမ္းေျကာအတိုင္း) သြားမယ့္ကားေတြက ေပၚမလာေသး
ေနာက္ထပ္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္မွာ အမွတ္ ၆ ကားတစ္စီးေပၚလာတယ္ လိႈင္သာယာက ပါလာတဲ့ အလုပ္သမားေတြက ေျခနင္းခံုအထိ တိုးလို႔တြဲေလာင္း
ေနာက္ဆံုးမွာ light truck အျပာ အမိုးပြင့္ေလးတစ္စီးက အခမဲ့တင္ေခၚလို႔ ကြ်န္မအပါအဝင္ လူ၈ေယာက္ ေျမာက္ဥကၠလာအဝိုင္းအထိ လိုက္ပါခြင့္ရခဲ့တယ္ (ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္)
အဲဒီအထဲမွာ ကြ်န္မလိုပဲ ေတာင္ဒဂံုကိုျပန္မယ့္ အန္တီတစ္ေယာက္နဲ႔ အဘတစ္ေယာက္ပါတယ္ မိုးကလည္းတအားခ်ဳပ္ေနျပီမို႔ သူတို႔ခမ်ာ ကြ်န္မကို ေတာင္ပိုင္းအထိ ကားအတူစီးေပးဖို႔ အကူအညီေတာင္းၾကတယ္ လံုးဝကို မစီးတတ္ေတာ့လို႔ပါတဲ့ သူတို႔ေစာင့္ေနတဲ့ အမွတ္ ၆ ကားက တက္လို႔ကို မရေတာ့လို႔ပါတဲ့ေလ ကားငွားစီးဖို႔လည္း မတတ္ႏိုင္ရွာၾကဘူးထင္ပါရဲ႕
ကြ်န္မတို႔သံုးေယာက္ အင္းစိန္ကေန ေျမာက္ဥကၠလာအထိ ကားႀကံဳလိုက္
အဲဒီကေန အမွတ္ ၁၀ ကားနဲ႔ ဇဝနကို စီး
ဇဝနကေန အမွတ္ ၇ ကားစီး
ေတာင္ပိုင္းထဲေရာက္ေတာ့ အေတာ္ကိုညနက္ေနျပီမို႔ taxi ကို မျဖစ္မေနစီးျပီး အိမ္ျပန္ခဲ့ရတယ္ (အစတည္းက taxi ငွားေပးခ်င္ေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္ ဘယ္ taxi မွ ေတာင္ပိုင္းထဲအထိ ငွားမရေတာ့ပါ)
သူတို႔ေတာ့ ဘယ္လိုေနမယ္မသိ လူငယ္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္မမွာ အရိုးေတြပါေၾကမတတ္ ပင္ပန္းတယ္
ဟုတ္ျပီ ဘာလို႔အဲဒီေလာက္ျဖစ္သြားလဲဆိုတဲ့ အဓိက ျပႆနာကို ေျပာရေအာင္
# ေတာင္ဒဂံု မွ လိႈင္သာယာသို႔ စံျပေစ်း- ကမာၻေအး- ရွစ္မိုင္ - ေစာ္ဘြားႀကီးကုန္း လမ္းေၾကာအတိုင္းသြားေသာ ခရီးသည္ အလြန္မ်ားျပားျခင္း
#ထိုလမ္းေၾကာရွိလူမ်ားသည္ အမွတ္ ၆ တစ္စီးတည္းကိုသာ အားကိုးအားထား ျပဳေနရျခင္း
# ရံုးဆင္းရံုးတက္ခ်ိန္ႏွင့္ ရံုးခ်ိန္ျပင္ပတို႔အတြက္ ကားစီစဥ္မႈ မွားယြင္းေနျခင္း
အဲဒါေတြ ေၾကာင့္ပါပဲ ဒါ ကြ်န္မသိသေလာက္ လမ္းေၾကာက အခက္အခဲကိုေျပာတာေနာ္ အျခားေနရာေတြက အခက္အခဲေတြ မပါေသးဘူး
ေျပာျပီးသားကို ထပ္တလဲလဲေျပာရရင္ ဒီလို စက္မႈဇုန္ျမိဳ႕ႀကီးေတြဟာ ဒီကားအစီးအေရအတိုင္းမရပါ အျမန္ဆံုး အစီးေရတိုးပါမွ အသက္ရႈႏိုင္ပါလိမ့္မယ္
ျမိဳ႕တြင္း လွည္းတန္း ေရႊဂံုတိုင္ လမ္းေၾကာ ကားအဆင္ေျပေနရံုနဲ႔ ဒီစနစ္ႀကီးက ေကာင္းလွပါခ်ည္ရဲ႕လို႔ ကုန္းေအာ္မေနၾကပါနဲ႔ ေကာင္းပါ့ဘုရားမွန္ပါ့ဘုရားနဲ႔ မဖာၾကပါနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားကေနျပီး အေျပာင္းအလဲကာလကို သည္းခံရမယ္လို႔ တရားမျပပါနဲ႔
အထက္ကလူႀကီးေတြကို အမွန္အတိုင္းျမင္ခြင့္ေပးလိုက္ၾကပါ
ျမိဳ႔ျပင္မွာေနတာလည္း လူေတြပါ ကိုယ္ခ်င္းစာေပးၾကပါ တစ္ရက္တစ္မနက္စာ ဒုကၡကလည္း တကယ့္ ငရဲပါပဲ
အႏွစ္ ၆၀ ဒုကၡခံလာတာ ဒါေတာ့ ပါးပါးေလးပါလို႔လည္းလာ မဆီမဆိုင္ မယွဥ္ပါနဲ႔ အဲဒီဒုကၡေတြကို မခံႏိုင္ေတာ့လို႔ ျပည္သူ႔အစိုးရဆိုျပီး တင္ေျမွာက္လိုက္ၾကတာပါ ဒုကၡခ်င္းျပိဳင္ဖို႔ မဲေပးခဲ့ၾကတာမဟုတ္ပါဘူး
ဒီေလာက္အထိ ပင္ပန္းေနတဲ့ၾကားက ဒီစာေတြေရးေနတာဟာ #YBS ကို ကန္႔ကြက္ေနတာမဟုတ္ပါ လိုအပ္ခ်က္ကို အျမန္ဆံုး သိေစဖို႔ ရည္ရြယ္တာပါ #YBS ကို ကြ်န္မတို႔အေျခခံလူတန္းစားေတြက ပိုျပီးေမ်ွာ္လင့္ခဲ႔ၾကတာပါ ကားအသစ္ႀကီးေတြခ်ေပးဖို႔ ကားအဆင့္ဆင့္မစီးရဖို႔အထိေတာင္ မေတာင္းဆိုပါ လာတဲ႔ကားေလးကို တက္လို႔ရေအာင္ လံုလံုေလာက္ေလာက္စီစဥ္ေပးရင္ကို ေက်နပ္လွပါျပီ
ထပ္ေျပာပါမယ္ စက္မႈဇုန္ျမိဳ႕နယ္ေတြ ျမိဳ႕သစ္ေတြအတြက္ ကားအစီးေရထပ္တိုးေပးပါ အင္းစိန္ေတာင္ဒဂံုကို တစ္ခါေလာက္ လိုက္စီးၾကည့္ျပီး ဒုကၡေတြျမင္လွည့္ၾကပါ
ဒီေလာက္ေတာင္းဆိုေနတာေတာင္
ဒီအတိုင္းဆက္သြားဦးမယ္ဆိုရင္ ...
ဟုတ္ကဲ့ ဆႏၵမျပပါဘူး အရမ္းေၾကာက္ပါတယ္
ဒီအခ်ိန္မွာ သည္းမခံႏိုင္ရင္ နင္တို႔အဘေတြလက္ထက္က ခိုးထားတာနဲ႔ကားဝယ္စီးလို႔ မေလးရွားက ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးက ေျပာပါတယ္ ဘယ္အဘလက္ထက္က ဘယ္သူခိုးတာကို ေျပာတာလဲေတာ့မသိပါ ကြ်န္မမွာေတာ့ စီးစရာဆိုလို႔ ဖိနပ္ပဲရွိပါတယ္
အေျပာင္းအလဲကာလကို သည္းခံရင္း ကားအစီးေရတိုးမယ့္ေန႔ကို ေစာင့္ရင္း taxi ခေတာင္မရွိေတာ့တဲ့အခါ ဘာမွလည္းမေျပာ ဘာမွလည္းမေတာင္းဆိုေတာ့ဘဲ မနက္မိုးလင္းတည္းက လမ္းေလ်ွာက္ပါမယ္ လိုရာကို တေရြ႕ေရြ႕သြားပါမယ္ သြားရင္းနဲ႔ လမ္းကလူေတြကိုလည္းအတူ လမ္းေလ်ွာက္ၾကဖို႔ အေဖာ္ညွိၾကည့္ပါမယ္ တကယ္ဒုကၡခံရသူေတြလည္း ဘယ္ကားမွစီးမရတဲ့အဆံုး taxi ခေတာင္ မရွိေတာ့တဲ့အဆံုးလမ္းေလ်ွာက္သြားဖို႔ ရွိပါေတာ့တယ္
ဒီလိုနဲ႔ လိုရာေရာက္ဖို႔ တေရြ႕ေရြ႕ လမ္းေလ်ွာက္ေနၾကတဲ့ လူအုပ္ႀကီးေတြ႕ရင္သာ ေသနတ္ပစ္ေဖာက္ လူစုမခြဲဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္
အဆင္ေျပတဲ့အသံသာနားေထာင္ျပီး အဆင္မေျပမႈေတြကိုဘယ္သူကမွ အေရးမလုပ္ရင္ ကိုယ့္ဘာသာကံဆိုးေနတာလို႔ သတ္မွတ္လိုက္ရံုပါပဲ
ဒီစာကို တာဝန္ရွိသူေတြ ျမင္ပါေစ..အျမန္ဆံုးျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ပါေစ ေတာင္းဆိုမႈေဝဖန္နဲ႔ အျပစ္ရွာမႈ ခြဲျခားႏိုင္ပါေစ #YBS ခရီးသည္အားလံုးအျမန္ဆံုးအဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႕ပါေစ # YBS စနစ္ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္စြာ တည္တံ့ပါေစ ။
Credit: Myat Mon Phyo
အျမန္တကာ့ အျမန္ဆံုး ေျဖရွင္းႏိုင္ပါေစ။

Tuesday, January 17, 2017

ဘယ္​​ေလာက္​သည္​းခံၿပီး ဝတ္​ခဲ့ရသလဲဆိုတာ

Hsu Hsu
15 hrs ·
အလုပ္​လုပ္​​ေနရင္​း ငယ္​ဘဝအ​ေၾကာင္​း​ေလး
တိုက္​တိုက္​ဆိုင္​ဆိုင္​ သတိရလို႔ ထ​ေရးမိတယ္​
မဖတ္​ခ်င္​​ေက်ာ္​သြားပါ အားနာစရာမွမဟုတ္​တာ​ေနာ္​
ကိုယ္​​ေတြငယ္​ငယ္​က ပြဲလမ္​းသဘင္​႐ွိမွ အဝတ္​သစ္​ရယ္​လို႔
ဝယ္​​ေပးခဲ့ၾကတာ အဲ့လိုအဝတ္​သစ္​​ေလးရ​ေတာ့မယ္​့အခ်ိန္​ဆို
က​ေလးပီပီသိပ္​ကို ​ေပ်ာ္​ခဲ့ ​ေမ်ွာ္​လင္​့ခဲ့မိတယ္​
အသစ္​က​ေလးဝတ္​ၿပီး လန္​းခ်င္​ႂကြားခ်င္​တာကိုး

​ေရာက္​လာပါၿပီ အပ္​ခ်ဳပ္​ဆိုင္​ကျပန္​လာတဲ့အ​ေမ
​ေပ်ာ္​တာ​ေပါ့​ေလ ရင္​​ေတြမ်ား​ေတာင္​ တုန္​လို႔
ဘယ္​လိုအ​ေရာင္​​ဘယ္​လို ဒီဇိုင္​း​ေလးလဲ​ေပါ့
အ​ေၾကာင္​းျပခ်က္​မ႐ွိဘဲ ထခုန္​​ေနမိတဲ့အထိဘဲ
အညိဳ​ေရာင္​ စကၠဴ အိတ္​ထဲက ထုတ္​လိုက္​မိ​ေတာ့
​အဝါ​ေရာင္​ ဂါဝန္​႐ွည္​​ေလး က လင္​းလို႔​ေတာက္​လို႔
သြားဝတ္​ၾကည္​့မယ္​
ဟုတ္​တယ္​ အသစ္​က​ေလး မို႔
ဦးဦးဖ်ားဖ်ား စမ္​းၿပီးကို ဝတ္​ၾကည္​့ဦးမယ္​
အခန္​းထဲဝင္​ ဂါဝန္​​ေလးကို ျဖန္​႔ၿပီး ဝတ္​ၾကည္​့လိုက္​တယ္​
သြားၿပီ ! ဟုတ္​တယ္​ တစ္​ကယ္​သြားတာ
​ေမ်ွာ္​လင္​့ထားသမ်ွ သဲ ေရက်ၿပီ
ပခံုး​ေပၚမွာ႐ွိရမယ္​့ လက္​​ေဖာင္​းက တံ​ေတာင္​ဆစ္​နား​ေရာက္​လို႔
လည္​ပင္​းအဝိုင္​းက ခ်က္​အ​ေပၚ​ေလး ဝဲကာ ဝဲကာ
က်န္​​ေသးတယ္​ ဂါဝန္​​ေအာက္​​ေျခက လမ္​း​ေလ်ွာက္​သြားရင္​
တံျမက္​စည္​းလွည္​းစရာမလို​ေအာင္​ ၾကမ္​းျပင္​သန္​႔သြားမယ္​့
အ​ေနအထား
ခါးဆက္​​ေနရာက တင္ပါး​ေပၚမွာ
ဆင္​မ​ေျပ ! ဘယ္​လိုမွကို အဆင္​မ​ေျပ
​ေျပာျပမွျဖစ္​မယ္​ အ​ေမသိ​ေအာင္​ ​ေျပာျပရမယ္​
ဒါမွ အ​ေမက စက္​ဆိုင္​က အ​ေဒၚႀကီးဆီမွာ ကိုယ္​့ဂါဝန္​​ေလး
ျပင္​လိုျပင္​ျငား အားကိုးတႀကီးနဲ႔ အခန္​းထဲက ​ေျပးထြက္​ၿပီး​ေအာ္​​ေျပာလိုက္​တယ္​
႐ိုး႐ိုး​ေျပးလို႔​ေတာ့ဘယ္​ရမလဲ တရြတ္​ဆြဲ​ေနတဲ့ ဂါဝန္​ကို မ
ပခံုးတစ္​ဖက္​ က်​ေနတဲ့ ​ေနရာကို ​ေျမႇာက္​တင္​
သိပ္​ကို ကဗ်ာဆန္​ခဲ့တာ​ေပါ့
​ေအာ္​လိုက္​ပါၿပီ * အ​ေမ အက်ႌကမ​ေတာ္​ဘူး *
​ေသြး​ေအး​ေအး​ေလသံ ​ေအာင္​ျမင္​သူႀကီးမ်က္​ႏွာထားနဲ႔ အ​ေမက
ဒါမ်ားအထူးအဆန္​းလုပ္​​ေန​ေသးတယ္​
ငါတမင္​ ခပ္​ႀကီးႀကီးခ်ဳပ္​ခိုင္​းထားတာ
​ဝတ္​လိုက္​ ​ေနာက္​ ၃ႏွစ္​​ေလာက္​ အထိဝတ္​လို႔ရ​ေအာင္​
စီမံကိန္​းနဲ႔ ခ်ဳပ္​ထားတာတဲ့
​ေသၿပီဆရာ ဒီလိုမ​ေထာ္​မနန္​း အက်ႌနဲ႔ အျပင္​သြားရမတဲ့
​လမ္​းထဲက​ေခြး​ေတာင္​ မမွတ္​မိဘဲ လိုက္​ဆြဲႏိုင္​တယ္​
ကိုယ္​့သူငယ္​ခ်င္​း​ေတြ လန္​းၾက​ေတာ့မယ္​
ကိုယ္​က​​ေတာ့ ဗ်ဴတိုအာဏာနဲ႔ပယ္​ခ်ခံလိုက္​ရၿပီ
ျဖစ္​​ေခ်ဘူး စစ္​ကူ​ေတာင္​းမွ ႀကီး​ေဒၚ ဘႀကီး​ေတြထိုင္​​ေနတဲ့
အိမ္​​ေအာက္​ထပ္​​ေလးခပ္​သြက္​သြက္​ ဆင္​း
ခလုတ္​တိုကျ္ပ​ီး ​ေခြးက်မက်​ေအာင္​လဲ
သတိႀကီးႀကီးထားရ​ေသးတယ္​ မ​ေထာ္​မနန္​းအဝတ္​က
ခြၽတ္​မွမခြၽတ္​ရ​ေသးတာ
ႀကီးႀကီး ​ေလး​ေလး သမီးအက်ႌကိုၾကည္​့ပါဦး
အ​ေမက မ​ေတာ္​တာႀကီး အတင္​းဝတ္​ခိုငး္​​ေနတယ္​
အားရစရာ အ​ေျဖက!
ဝတ္​လိုက္​ပါ​ေအ မိဘက​ေကာင္​းတယ္​ထင္​လို္​ စီမံတာက ိုတဲ့
​ေျပာရက္​လိုက္​​ေလျခင္​း ​ေအး​ေလ သူတို႔ဝတ္​ရတာ​မွမဟုတ္​တာ
​ေျပာထြက္​မွာ​ေပါ့
စာနာစိတ္​မ႐ွိသူႀကီး ​ေတြ ဟြင္​့ !
အဲ့ႏွစ္​က ကိုယ့္​ဂါဝန္​နာမည္​ႀကီးခ်က္​
ရြာ ဘုရားပြဲမွာ က တဲ့ ဖိုးဝ႐ုပ္​​ေတာင္​
ကိုယ္​့​ေလာက္​ လူၾကည္​့မခံခဲ့ရဘူး
မိဘ​ေက်းဇူးမ်ား​ေျပာပါတယ္​
ဟုတ္တယ္​ မိဘစကား လူႀကီးသူမစကား
သိပ္​မွန္​တယ္​ ​ေနာက္​၃ႏွစ္​ၾကာ​ေတာ့
ကိုယ္​့နာမည္​ႀကီးဂါဝန္​
ရပ္​​ေက်ာ္​ရြာ​ေက်ာ္​ဂါဝန္​
မ​ေထာ္​မနန္​းဂါဝန္​
ကိုယ္​နဲ႔ ​ေတာ္​သြား​ေခ်ၿပီ
သို႔​ေပမယ့္​ သို႔​ေပမယ္​့
ၾကယ္​သီးအလံုး​ေစ့ မ႐ွိ​ေတာ့ဘူး
အ​ေရာင္​လြင္​့​ေနၿပီ
ခါးအဆက္​နားက ျပဲလို႔ လက္​ခ်ဳပ္​လိုက္​ထားရၿပီ
စဥ္​းစားသာၾကည္​့ပါ စာဖတ္​သူ ၃ႏွစ္​အတြင္​း
ကိုယ္​ဘယ္​​ေလာက္​သည္​းခံၿပီး ဝတ္​ခဲ့ရသလဲဆိုတာကို
ဆက္​ရန္​!
Hsu Hsu

Monday, January 16, 2017

ကာခ်ဳပ့္ ဘာလဲ ဘယ္လဲ

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း န၀တ၊ နအဖ ကာလကစၿပီး စစ္အုပ္စုမွာ နံပါတ္ တစ္ေနရာကအစ လူေတြအေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေပမယ့္ စစ္အုပ္စုဟာ စစ္အုပ္စုပါပဲ။
၂၀၀၈ အေျခခံ ဥပေဒေဘာင္ အတြင္းမွာ ၿခံခတ္က်ဳံးသြင္းလိုက္တယ္။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအရ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ ပြဲက်င္းပၿပီး လႊတ္ေတာ္အဆင့္ဆင့္ ေဖာ္ေဆာင္ လိုက္တယ္။ ေဘာင္းဘီခၽြတ္၊ အရပ္ဝတ္လဲ လိုက္တဲ့သမၼတ ဦး (ဗိုလ္) သိန္းစိန္ အစိုးရ တသိုက္ ေပၚေပါက္လာတယ္။
ဒီနည္းနဲ႔ ဒီမိုကေရစီအသြင္ေဆာင္တဲ့ အဂၤါစုံလင္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ပီျပင္ေစခဲ့တယ္။
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ သံလမ္းေပၚမွာ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကေရစီ ယႏၲရားစက္ေခါင္းနဲ႔ ရထားႀကီးက ခုတ္ ေမာင္းေနရာက ၂၀၁၅ ေ႐ြးေကာက္ပြဲက စက္ေခါင္းေမာင္းသူကို အေျပာင္းအလဲ လုပ္ လိုက္တယ္။ လူလဲလိုက္ပါတယ္။ မီးနီ၊ ဝါ၊ စိမ္း ျပဖို႔နဲ႔ ရထားသံလမ္းရွန္တိန္လုပ္ဖို႔ (လမ္း ေၾကာင္းေျပာင္းဖို႔) ကို ကိုင္ထားတာက ကာခ်ဳပ္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဒီခ်ဳပ္ဟာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒေျပာင္းလဲျပင္ဆင္ေရး၊ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးကို လုပ္ေဆာင္ၿပီး ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ေဖာ္ေဆာင္မယ္လို႔ေျပာေပမယ့္ ဘာအေျပာင္း အလဲမွ မလုပ္ႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အေျပာင္း အလဲ လုပ္လိုက္ႏိုင္တာကေတာ့ မီးရထား စက္ေခါင္းေမာင္းသူေနရာမွာ ဝင္ၿပီး ေနရာ ယူတာတခုေတာ့ ရွိပါတယ္။
ဒီခ်ဳပ္အစိုးရ တက္မယ့္ဆဲဆဲမွာ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကေရစီယႏၲရားမွာ ဝက္အူေတြ တင္း က်ပ္လိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ အၿမဲတမ္း အတြင္းဝန္ေနရာေတြမွာ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကရက္ ေတြကို ခန္႔ထားလိုက္တာပါပဲ။ ဒီလို အေျခ အေနမွာ ကာခ်ဳပ္က သံလမ္းမေျပာင္း၊ မီးစိမ္း မျပမခ်င္း ဒီခ်ဳပ္က ဘာမွမလုပ္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ပါ တယ္။ အခု ကာခ်ဳပ္က သံလမ္းမေျပာင္းဘဲ မီးစိမ္းျပထားတယ္။ ဒီခ်ဳပ္က ရထားကို ဆက္ေမာင္းမလား။ ကာခ်ဳပ္ကို ရွန္တိန္ လုပ္ဖို႔ ဒီခ်ဳပ္က ေျပာမလား၊ ဒါဟာ ဒီခ်ဳပ္ ဖက္စပ္အစိုးရရဲ႕ အက်ပ္အတည္းပဲ။
တကယ္ေတာ့ ဗမာျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဘယ္လိုဖ်က္သိမ္းမလဲ၊ ၂၀၀၈ အေျခခံ ဥပေဒကို ဘယ္လိုဖ်က္သိမ္းမလဲ၊ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကေရစီယႏၲရားကို ဘယ္လိုဖ်က္သိမ္းမလဲ၊ စစ္အုပ္စုကို ဘယ္လိုဖ်က္သိမ္းမလဲဆိုတာကို ဦးစားေပး စဥ္းစားရမွာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒါေတြကို ဖ်က္သိမ္းဖို႔အျမင္နဲ႔ နည္းလမ္းေတြရလာမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးေတြ၊ ဖယ္ဒရယ္ကိစၥေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ နည္းလမ္းေတြ ရလာမွာပဲျဖစ္တယ္။
အဲ့ဒါမွ စစ္တပ္ဟာလည္း ေနရာမွန္ကို ျပန္ေရာက္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။
Credit ႏွစ္ခြဲတတင္း
ျပည္သူ႕အာဏာဂ်ာနယ္၊ အမွတ္(၄၀)
ဇန္နဝါရီလ။ ၂၀၁၇

Sunday, January 15, 2017

ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ရဲ. စာၾကည့္တိုက္နံရံေပၚက အခ်က္ ( ၂၀ ) ဆံုးမစာ…

ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ရဲ. စာၾကည့္တိုက္နံရံေပၚက အခ်က္ ( ၂၀ ) ဆံုးမစာ…
___________________________________________________
၁) ဒီအခ်ိန္မွာ အိပ္ငိုက္ေနလွ်င္ မင္း အိပ္မက္မက္လိမ့္မည္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ၾကိဳးစားလွ်င္ မင္းအိပ္မက္ အေကာင္ထည္ေဖာ္ႏိုင္မည္။
၂) ငါ လစ္လွ်ဴခဲ့ေသာယေန႔သည္ မေန႔က ေနာက္ရက္တြင္ ပ်က္စီးလိုေသာသူ၏ဆုေတာင္းျခင္းပင္။
၃) အခ်ိန္ေႏွာင္းျပီဟု ထင္လိုက္ေသာအခ်ိန္သည္ အေစာဆံုး အခ်ိန္ပင္ျဖစ္သည္။
၄) ယေန႔အလုပ္ကို ေနာက္ေန႔အထိမဆြဲပါႏွင့္။
၅) စာၾကိဳးစားခ်ိန္ ပင္ပန္းတာဟာ တခဏပါ။ မၾကိဳးစားလိုက္ပါမွ တသက္တာပင္ပန္းမွာ။
၆) သင္ယူတာဟာ အခ်ိန္မရွိတာမဟုတ္ဘူး။ ၾကိဳးစားအားထုတ္မွဳမရွိတာပါ။
၇) စိတ္ခ်မ္းသာမွဳဟာ အဆင့္ သတ္မွတ္ထားတာ ရွိခ်င္မွရွိလိမ့္မည္။ ေအာင္ျမင္မွဳမွာေတာ့ရွိတယ္။
လူ႔ဘ၀ရဲ. တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းေလးကိုေတာင္မွ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူး ဆိုရင္ ဘာလုပ္ႏိုင္ဦးမွာလဲ။
၈) သင္ယူတာဟာ လူ႔ဘ၀ရဲ.အားလံုးမဟုတ္ပါ။
၉) မေရွာင္ဖယ္ႏိုင္တဲ့ ပင္ပန္းဆင္းရဲမွဳမ်ားကို ခံစားပါ။
၁၀) သူမ်ားထက္ပိုေစာ၊ ပို ၾကိဳးစားႏိုင္မွ ေအာင္ျမင္မွဳအရသာကို ခံစားရမွာ။
၁၁) ဘယ္သူမွ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူး၊ ဒါဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ ျပည့္စံုေသာ ပင္ကိုယ္ထိန္းႏိုင္ စြမ္းအားႏွင့္ မေလွ်ာ့ေသာ ဇြဲ လံု႔လတို႔မွ ရရွိလာတာ။
၁၂) အခ်ိန္ဟာအျမဲတမ္းကုန္ဆံုးေနတယ္။
၁၃) ဒီေန႔ယိုေသာသားရည္သည္ေနာက္ေန႔၏မ်က္ရည္ျဖစ္လိမ့္မည္။
၁၄) ေခြးလိုသင္ လူၾကီးလူေကာင္းလို ကစားပါ။
၁၅) ဒီေန႔ မသြားလွ်င္ ေနာက္ေန႔ေျပးရလိမ့္မည္။
၁၆) အနာဂတ္ကို ရင္ႏွီးျမဳပ္နံေနတဲ့သူဟာယခုလက္ေတြ႔ကိုသစၥာရွိသူပါ။
၁၇) ပညာရည္အဆင့္အတန္းဟာ ၀င္ေငြ အဆင့္အတန္း ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္။
၁၈) တေန႔တာကုန္ဆံုးသြားလွ်င္ ျပန္မလာေတာ့ပါ။
၁၉) အခုေတာင္မွ သင္၏ျပိဳင္ဖက္သည္ စာရြက္ကို အဆက္မပ်က္္လွန္ေနျပီ။
၂၀) အက်ပ္အတည္းအခက္အခဲမရွိလွ်င္ အက်ိဳးအျမတ္မရႏိုင္ပါ
လူတိုင္းဗဟုသုတ ရေစရန္